Լիալուսին, անձրեւ ու շատ աստղեր. Երեւանում կայացավ Full Moon Fest-ը

Երևանյան ջազի հմայքը Լևոն Մալխասյանի հետ

Ավելի քան 10 տարի կրթելով սերունդներ. «Հայասի» պարային համույթը պատրաստվում է մեծ համերգի

Այլմոլորակայինների հանելուկը՝ հայերի հավատալիքներն ու կասկածները

Եգոր Գլումով. Այժմ սեփական հիմարությունը ցույց տալու ավելի շատ հնարավորություններ կան

Սոսո Պավլիաշվիլի. Արհեստական բանականությունը նեռի նմանակն է

Սոսո Պավլիաշվիլիի 60-ամյակը Հայաստանում. տոնական երեկո աստղերի հետ

Stylish Faces. Հնարքներ՝ Հայկ Freestyle-ից. «Ռեկորդ եմ ուզում գրանցել Գինեսում»

Սոսո Պավլիաշվիլին իր 60-ամյակը նշելու առթիվ ժամանել է Երեւան (ՈւՂԻՂ)

Լալա Մնացականյանի հոգեհանգստի արարողությունը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում (ՈւՂԻՂ)

«Կապ» մշակույթի և մարդկանց միջև

Հումորը հաղթահարելու մեխանիզմներից մեկն է, որը եթե չանես կգժվես. Նարեկ Մարգարյան

Համլետ. նոր հայացք դասական դրամային

Այնքան ճշմարտություններ ասվեցին այդ օրը, որ ծրագիրը փակեցին. Արթուր Բախտամյան

Գունավոր մարդիկ, բարձր տրամադրություն. Գույների փառատոնը՝ Երեւանում

Football Fest. մրցույթներ, չելենջներ ու մարտահրավերներ

Երևանում պաշտոնապես բացվեց Armflix-ի գրասենյակը

Էսօր քշել չկա, էսօր գինու փառատոն ա

Ալեքսանդր Դուլին. «Ես անսահման ուրախ եմ Հայաստան վերադառնալու համար»

19:04, 16 մայիսի

Երեւանում Imperial Orchestra-ի համաշխարհային սաունդթրեքերի շոուի նախօրեին (մայիսի 18-19 Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում) նվագախմբի գեղարվեստական ​​ղեկավար, միջազգային մրցույթների դափնեկիր, դաշնակահար, պրոդյուսեր Ալեքսանդր Դուլինը NEWS.am STYLE-ի հետ զրույցում ոչ միայն խոսել է շոուի ստեղծագործական պրոցեսի մասին, այլեւ սեր է խոստովանել Հայաստանին։

Imperial Orchestra լեգենդար սիմֆոնիկ նվագախումբը վերադառնում է Երեւան՝ իր հետ բերելով Cinema Medley 2 ծրագիրը: Ինչո՞վ է Medley 2-ը տարբերվելու Cinema Medley-ից:

Cinema Medley 2-ի սաունդթրեքերի շոուն պրեմիերա է լինելու Երեւանում. սա բոլորովին նոր ծրագիր է, որը ներառում է սաունդթրեքեր՝ համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայից, ինչպիսիք են «Մատանիների տիրակալը», «Ավատարը», «Վրիժառուները», «Ջեյմս Բոնդը», «Քաղցած խաղերը» եւ այլն: Մենք ձգտել ենք ավելի էպիկական ծրագիր ստեղծել եւ կատարել այն մեղեդիները, որոնք հնարավոր չէր լինի առանց ընդլայնված նվագախմբի: Մենք ավելացրել ենք մեծ երգչախումբ, բազմաթիվ էլեկտրոնային գործիքներ. այս ամենը ստեղծում է յուրահատուկ մթնոլորտ եւ հզոր հնչողություն:

Դուք դաշնակահար եք եւ նվագախմբի գեղարվեստական ​​ղեկավարը։ Առաջին հայացքից պարզ են մասնագիտություններն ու պարտականությունները։ Բայց, ինչպես հայտնի է, դուք նաեւ մի մեծ նախագծի գաղափարական ոգեշնչողն եք։ Արդյո՞ք սա ավելի ընդգրկուն ու ստեղծագործական աշխատանք է պահանջում։

Երբ զբաղվում ես սիմֆոնիկ շոուի ժանրով, ապա այս գործին ավելանում են շատ մասնագիտություններ։ Ես ղեկավարում եմ, աշխատում եմ կոմպոզիտորների թիմի հետ՝ ստեղծելու յուրաքանչյուր սիմֆոնիկ կոմպոզիցիան, որպեսզի երաժշտությունն արթնացնի հենց ֆիլմին բնորոշ էմոցիաները, վերահսկում եմ նախագծի գովազդային արշավը եւ շփվում համերգային վայրերի ներկայացուցիչների հետ: Այս ցանկը կարելի է անվերջ շարունակել, բայց սա աներեւակայելի հետաքրքիր աշխատանք է. ի վերջո, դրա արդյունքը ոգեւորված հանդիսատեսն է: Իսկ շոուի պատրաստման պրոցեսն ինքնին միշտ նոր ու շքեղ բան է:

Ինչպե՞ս եք հասկանում, որ պետք է որեւէ անսպասելի երաժշտական ​​գործիք ներմուծեք:

Ժամանակակից սիմֆոնիկ երաժշտությունը շատ բարդ է եւ բազմազան: Հենց կինոյում է տեղի ունենում ձայնի իրական կախարդանքը, որի վրա աշխատում է ոչ միայն կոմպոզիտորը՝ մեղեդու հեղինակը, այլ նաեւ ձայնային ինժեներների մի ամբողջ թիմ։ Միշտ հետաքրքիր է պարզել, թե ինչպես է ձայնագրվել «Դուն 2» կամ «Ինտերսթելեր» ֆիլմերի գլխավոր թեման, ինչ տեխնիկա է կիրառել հեղինակը «Օփենհայմերում»՝ ստեղծելու ֆիլմի այդ յուրահատուկ մթնոլորտը։ Հաճախ սաունդթրեք ստեղծողները նույնիսկ նոր երաժշտական ​​գործիքներ են ստեղծում հատուկ ձայնի համար: Մենք ուշադիր ուսումնասիրում ենք բնօրինակը եւ գտնում ենք բեմում ձայնային լավագույն լուծումը՝ դա կարող է լինել դուդուկ, սուլիչ, հատուկ երաժշտական ​​ֆիլտրով թավջութակ կամ սինթետիկ գեներացվող ձայն: Այսօր երաժշտությունը դասական ավանդույթների եւ ժամանակակից տեխնոլոգիաների համադրություն է։ Մենք նույնիսկ սկսեցինք արհեստական ​​ինտելեկտը ներդնել մեր աշխատանքում։

Կա՞ մեղեդի կամ ստեղծագործություն, որը լսելիս մտածում եք՝ «ափսոս, որ ես չեմ գրել»։ Այլ կերպ ասած, ձեր սիրելի սաունդթրեքը:

Ես ավելի շատ կատարող եմ, ուստի մանկուց ձգտել եմ հեղինակի մտադրությունները բարձր որակի ներկայացնել` լինի դա Բախը, թե Հանս Զիմմերը: Բայց, ինչպես բոլորը, կան սիրելի թեմաներ, որոնք ես կցանկանայի գրել. ինձ շատ դուր է եկել «Հանդիպում Քիթին» թեման «Օփենհայմեր» ֆիլմից, որը գրել է Գորանսոնը: Եվ երբ լսեցի, անմիջապես մտածեցի. «Ափսոս, որ ես չեմ հեղինակը»...

Հայտնի է, որ դուք եւ ձեր թիմը «քայլում եք» Հանս Զիմերի նոր թողարկումների հետքերով: Իսկ դեպքեր լինո՞ւմ են, որ առաջ եք անցնում նրանից: Այսինքն՝ երբ նվագել եք գործեր, որոնք հնչել են էկրանից, բայց Զիմմերը եւ նվագախումբը դեռ չեն հասցրել հնչեցնել դրանք կենդանի կատարմամբ։

Դե, մենք դա դիտմամբ չենք անում, մենք, պարզապես, ագահորեն նվագում ենք բոլոր նոր ֆիլմերը: Սակայն երբեմն կենդանի կատարումներով առաջ ենք անցնում հենց հեղինակներից։ Դա հենց այն է, ինչ եղավ «Օպենհայմեր»-ի հետ. մենք սաունդթրեքի համաշխարհային պրեմիերան կատարեցինք վեց ամիս առաջ, իսկ վերջերս նաեւ առաջին նվագախումբը դարձանք, որը կենդանի երաժշտություն նվագեց «Dune 2» եւ «Քունգ ֆու Պանդա 4» ֆիլմերից:

Դուք բազմաթիվ միջազգային մրցույթների եւ փառատոնների դափնեկիր եք (բոլորը չենք կարող թվարկել): Ճի՞շտ է, որ մրցույթն արդար է միայն այն դեպքում, եթե դու հաղթող ես: Իսկ ընդհանրապես, ի՞նչ դեր են խաղում դրանք կատարողի կյանքում, եթե կարող ես անմիջապես զբաղվել սոլո կարիերայով։

Մրցույթները բոլորովին այլ են. արդար, թե ոչ այնքան արդար, դրանց, միանշանակ, արժե մասնակցել։ Դա միշտ օգնում է առաջ գնալուն եւ մասնագիտական ​​աճին։ Մենք ներկայացնում ենք մեզ, տեսնում ենք այլ մրցակիցների, հանդիպում իրական վարպետների։ Դե, խոշոր մրցույթներն ու դրանցում տարած հաղթանակները հաճախ միջազգային դռներ են բացում դեպի կատարողական արվեստի աշխարհ: Իհարկե, սոցիալական ցանցերի շնորհիվ կարելի է ինքնուրույն եւ առանց մրցույթների հասնել փոփ երաժշտության բարձր մակարդակի, ուստի յուրաքանչյուրն ընտրում է իր ճանապարհը։

Օրինակ՝ 2016 թ-ին «Սանկտ Պետերբուրգ» օպերային երգեցողության մրցույթում Դուք արժանացել եք լավագույն նվագակցի դիպլոմին։ Արդյո՞ք «ավելի լավի» գիտակցումն ինչ-որ առումով չի՞ սահմանափակում հետագա աճը, թե՞ կատարելության համար սահման չկա:

Երաժշտության մեջ չես կարող մեկ օրով դադարեցնել զարգանալը, այլապես պարզապես կդադարես նվագել: Ամեն օր մենք պետք է սովորենք, սովորենք նոր բաներ, կատարելագործենք մեր հմտությունները։ Ինձ համար մրցույթում հաղթելը հերթական քայլն է, իսկ սանդուղքը կարող է անվերջ լինել:

Եվս մեկ մրցույթի մասին. Դուք «Օսմանյան Թուրքիայում Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցը» միջազգային մրցույթի դիպլոմակիր եք (2015 թ.): Որքանո՞վ եք ծանոթ Հայաստանին եւ մեր մշակութային, երաժշտական ​​ժառանգությանը:

Հատկապես հպարտ եմ այս մրցանակով, քանի որ դա մեծ պատիվ է ինձ համար։ Սանկտ Պետերբուրգի մշակութային ազգային հայկական ինքնավարության խորհրդի նախագահ Կարեն Մկրտչյանի կազմակերպած մրցույթին ես հնարավորություն ունեցա կատարել հայ կոմպոզիտորների՝ Կոմիտասի, Բաբաջանյանի, Հարությունյանի երաժշտությունը։ Եվ այնպես եղավ, որ իմ կատարումն ամենից շատ դուր եկավ ժյուրիին։

Որպես մրցանակ ինձ եւ մրցույթի մյուս հաղթողներին տրվեց 11-օրյա ճամփորդություն դեպի Հայաստան։ Դա անհավանական փորձ էր։ Շրջեցինք ամբողջ երկրով մեկ, ծանոթացանք ազգային կոլորիտին, արվեստին, խոհանոցին, կրոնին։ Մասնակցեցինք Կոմիտասի փառատոնին, որը տեղի ունեցավ Սեւանա լճում, հանդիպեցինք զարմանալի երաժիշտների եւ արտիստների, մի խոսքով սիրահարվեցինք Հայաստանին։ Ուստի, երբ տարիներ անց ես կարողացա վերադառնալ նվագախմբի հետ եւ ելույթ ունենալ այստեղ, ես անսահման երջանիկ էի։

Կպատմե՞ք, խնդրեմ, Հայաստանի համար նախատեսված ծրագրի մասին, արդյո՞ք այն տարբերվում է ավանդականից: Հայ ունկնդիրները սպասե՞ն պրեմիերայի։

Իհարկե, մենք անակնկալներ ենք պատրաստում երեւանյան հանդիսատեսի համար. կներկայացնենք «Dune 2»-ի եւ «Kung Fu Panda 4»-ի սաունդթրեքերը:

Զրուցեց Սուսաննա Օգանեսյանը


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Այս թեմայով



@NEWSam_STYLE

  • Արխիվ
Որոնել