ՇոկTok. «Տղաների կողմից բացասական էր ընդունվում, որ ասում էի «привет пупсики»». Էվելինա Խանոյան

ՇոկTok. «Հայկական տիկտոկում վատ կոնտենտն ավելի շատ է, քան` լավը». Անդրանիկ

ՇոկTok. «Բոլորը մտածում էին, թե հղի եմ». Օվսաննա Խաչատրյան

«Ժառանգ80» նախագծի նկարահանման մեկնարկը տրված է

ՇոկTok. «Բուքմեյքերների գովազդ չեմ անի». Ռաֆո Համբարձումյանը` բլոգային կյանքի, տիկտոկերներին բլոկելու մասին

Ամերիաբանկի «Դարձիր փոփոխությունը» մրցույթի հաղթող թիմը ստացավ 3 մլն ՀՀ դրամ մրցանակ

ՇոկTok. Մագա Հարությունյանը` միլիոններ աշխատելու, սիրելիից բաժանվելու եւ Քինգ Ռուզիի հետ կոնֆլիկտի մասին

ՇոկTok. Անյա Սահակյանը` տղամարդու վրա ձեռք բարձրացնելու, ոստիկանություն ընկնելու, բաց տեսարաններում նկարահանվելու մասին

«Նոյը եւ՛ ինձ է նման, եւ՛ ամուսնուս». Լյուսի

ՇոկTok. «Իմ բոլոր ուզողները հիմնականում «ճիշտ աբրած տղերք են»». Ջուլիաննա Հարությունյան (julianna_loo_)

«Սիրո հասակ». մարտի 18-ից կմեկնարկի նոր հումորային նախագիծը

ՇոկTok. «Երբ ինձ հարցնում են, կուզեիր բոյով լինել, ասում եմ ոչ». Աստվածուհի (Ելենա Վարդերեսյան)

Նոր արկածներով եւ փորձություններով հումորային սիթքոմ. «Հյուրերն անցյալից»

«Սա մի սիրո պատմություն է». Արամեի «Շատ սիրունա» տեսահոլովակի backstage-ը

Ու՞մ բաժին կհասնի տունը. Սամսոնի՞ն, թե՞ Շավոյին. «Բլբուլյանները 2»-ի նկարահանումները կադրից դուրս

#ՇոկTOK․ Աշայվին՝ Սիրուշոյի հետ հանդիպելու ցանկության, տիկին Գրետայի հետ կոնֆլիկտի մասին եւ ոչ միայն

Ինչպես են ընթանում «Պոլլի» գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանումները

H2Օ Emotional Exposition. Kivera Naynomis բրենդի ցուցադրությունը

Իսկ դու մի բան կեր. Արդյոք սիրո՞ւմ եք սթեյք՝ ինչպես ես եմ սիրում

11:34, 27 նոյեմբերի

«Տրամադրություն չունե՞ս: Իսկ դու մի բան կեր»,- մայրս է այսպես ասում, երբ տեսնում է, որ անտրամադիր եմ: Ընդ որում՝ նա պատմում է, որ սա նախատատիս խոսքն է: Գուցե եւ այդպես է: Ես պրոֆեսիոնալ ֆուդ-բլորգեր չեմ, ոչ էլ փորձագետ, բայց ասում են, որ ուտելիքից, այնուամենայնիվ, հասկանում եմ: Իհարկե, ոմանք համացանցում ինչ-որ բան են գրել իմ խոհարարական դիտարկումների մասին. իբր, «прожарка» բառն իմացող ամեն մեկն ուտելիքի մասին դատելու իրավունք չունի: Աստված նրանց հետ: Թող գրեն: Ես դեմ չեմ...

Երեւանում հիմա բազմաթիվ վայրեր կան, որտեղ  համեղ ու որակյալ ուտեստ է մատուցվում՝ թանկ եւ ոչ այնքան: Ի դեպ, հոռետեսներ կան, որոնք կարծում են, որ մեզ մոտ ոչ մի հետաքրքիր բան չկա, որ ամեն տեսակի համեղությունները ինչ-որ տեղ Մոսկվայում են կամ նույնիսկ հարեւան Թբիլիսիում: Դե ինչ, եկեք միասին փորձենք: Եվ համեմատենք:

Այսպես՝ դուք միս սիրո՞ւմ եք: Ես՝ նայած երբ: Մերթ կարող եմ մսի մասին ընդհանրապես չհիշել, մերթ հանկարծ զգում եմ, որ առանց հյութեղ սթեյքի չեմ դիմանում:

Այնպիսի սթեյքի, որ կտրելիս փափուկ լինի, իսկ չորուկը՝ թավշե: Եվ սթեյքի հյութն էլ ուղիղ հոսի ափսեի մեջ կողքին դրված գրիլ-բանջարեղենի եւ կարտոֆիլի վրա...

Սովորաբար, երբ նման ֆանտազիաներ եմ ունենում, ուղղակի «Անկյուն» («Ankyun») եմ գնում՝ քաղաքում հայտնի վայրերից մեկը: Այո՛, այնտեղ էժան չէ: Եվ այո՛, այնտեղ համեղ է: Շա՜տ: Այսինքն՝ երբ ինձ հարցնում են՝ որտեղ տանել կարեւոր հյուրերին եւ չամաչել, ես սովորաբար, ի թիվս այլոց, նշում են նաեւ այս ռեստորանը:

Նուրբ, մտածված ուտեստներ, աղցաններ. «Ցեզարի» մեջ առանց տարատեսակ մայոնեզի եւ խանութից գնված չորահացի: Ցանկացած տեսակի պաստա. ալդենտե, սոուսը՝ չափավոր... Դե, իսկ սթեյքը: Ասում են՝ եփելուց առաջ միսը (ի դեպ, տեղական) այնտեղ ինչ-որ տեղ են դնում եւ ինչ-որ ժամանակ պահում են որոշակի ջերմաստիճանի պայմաններում:

Չնայած տեղաբնակներն այս մանրուքների կարիքը չունեն: Փոխարենը, վստահ եմ, օգտակար կլինի իմանալ, որ ինչ աստիճանի տապակած սթեյք էլ ընտրեք, կմատուցեն հենց այն, որը պատվիրել եք: Եվ միսը կծամվի, եթե անգամ դա well done է (լավ տապակված), ինչը մեր երեւանյան իրականության մեջ շատ հազվադեպ է պատահում: Ի դեպ, սթեյքի իրական գնահատողները well done-ը գաստրո-այլասերում են համարում: Բայց ճաշակին ընկեր չկա...

Անձամբ ես պատվիրեցի medium rare. սա այն է, ինչն արյունախառն է, բայց չափավոր: Միսն այնպես է կտրվում, ասես կարագ լինի: Ի դեպ, վրան կարագ էլ կա՝ կանաչիով եւ սխտորի նուրբ բույրով: Կտրվածքի ջերմաստիճանից այն թեթեւակի հալչում է եւ ցած ծորում: Մի խոսքով՝ ամբողջ հիացմունքը, գովերգն ու ներբողները բաժին են հասնում մսին եւ խոհարարին, որը դրանից այս հրաշքն է արարել: Եթե ցանկանում եք նոր տպավորություններ, սպասեք 10 րոպե, կարմիր գինի ըմպեք, որ մսի հետ եք պատվիրել, եւ անցեք աղանդերին:

Պանակոտա: Եվրաիտալական աղանդեր՝ սերուցքից, շաքարից, ժելատինից եւ վանիլից: Այս դիետիկ նրբահամ աղանդերն ընդհանրապես ծագումով Պյեմոնտայից է: Այն բառացի թարգմանվում է «եփած կրեմ», բայց սա, ավելի շուտ, կրեմով պուդինգ է՝ տարատեսակ թոփինգների, մրգերի, ընկույզի եւ այլնի հավելումով: Բոլոր պանակոտաներից, որոնք համտեսել եմ Երեւանում, մտապահվել է միայն «Անկյուն»-ում պատվիրած ելակինը:

Ո՛չ ժելատինի ավելցուկ, ո՛չ կաթի փոշու համ. նուրբ, թեթեւ եւ շատ բուրավետ: Չեմ պնդում, բայց ըստ համի՝ այս պանակոտայում վանիլը էժանագին փոշու խառնուրդ չկա...

Չեմ գնահատի ռեստորանն ու ճաշատեսակները, ինչպես սովորաբար անում են նորաձեւ ֆուդ-բլոգերները: Պարզապես կասեմ, որ ինձ համար «Անկյուն»-ում ամեն բան ոչ միայն համեղ է, այլեւ հոգեհարազատ: Գիտեք, մի տեսակ տան զգացողություն կա, մեղմ լուսավորություն եւ հաճելի, շատ պատրաստված անձնակազմ: Գնամ՝ մի բան ուտեմ: Դեռ կզրուցենք:

Աննա Սաթյան

Գլխավոր ֆոտո - pikabu.ru


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում







@NEWSam_STYLE

  • Արխիվ
Որոնել
  • Հարցում
«Եվրատեսիլ 2019». ձեզ դո՞ւր է գալիս Սրբուկի մրցութային «Walking out» երգը
Այո
Ոչ