Պահարան. այն ամենն ինչ պարտադիր է ճամպրուկում՝հանգստի մեկնելիս

Ամերիկաբնակների արձագանքը հայկական տեսահոլովակներին. մաս 2` Իվետա Մուկուչյան

«IQ-իկ». Փոքրիկները` լրագրության մասին

Makeup tutorial. ստանում ենք վառ ամառային դիմահարդարում

Ինչպես ընտրել ամառային շապիկներն ու ճիշտ համադրել դրանք

«Իռլանդացին» ֆիլմի առաջին թիզերը

Արտասահմանցիները հայկական տեսահոլովակներ են դիտում

Երկու հայ հանդիպեցին Մոսկվայում․ Հրանտ Թոխատյան եւ Սարիկ Անդրեասյան

NEWS.am STYLE-ը ներկայացնում է․ երեք լուք մեկ ժակետով՝ ոճաբանի խորհուրդները

Դավիթ Պարոնիկյանը, Միշ Ամիրյանը & Co-ն ներկայացնում են. «համեղ» երաժշտություն Smart’n’Special-ից

«Ուզում եմ նստել «Համացանց» անունով ձին». Սարիկ Անդրեասյանն իր Youtube-յան շոուն ունի

«Իտալական մաֆիայի կրտսեր կազմ». հայ երիտասարդը «Лучше всех» հաղորդմանը եկել էր 8-ամյա թարգմանչի հետ

Քիմ Քարդաշյանը վերադարձել է Սպիտակ տուն՝ դատապարտյալներին աջակցելու համար

«Հայաստանը բացահայտումների երկիր է». Միխայիլ Շիրվինդտը Սեւանի ափին խեցգետնով քաբաբ է փորձել

Shabeeg․ խոսող շապիկներ

Թիմաթին եւ Նազիման ներկայացրել են Հայաստանում նկարահանված տեսահոլովակը

Տարանտինոյի «Մեկ անգամ Հոլիվուդում» ֆիլմը՝ Կաննի կինոփառատոնում

Սերժ Թանկյանը կատարել է «Գահերի խաղ»-ի վերջին եթերաշրջանի սաունդթրեքը

Իսկ դու մի բան կեր. Արդյոք սիրո՞ւմ եք սթեյք՝ ինչպես ես եմ սիրում

11:34, 27 նոյեմբերի

«Տրամադրություն չունե՞ս: Իսկ դու մի բան կեր»,- մայրս է այսպես ասում, երբ տեսնում է, որ անտրամադիր եմ: Ընդ որում՝ նա պատմում է, որ սա նախատատիս խոսքն է: Գուցե եւ այդպես է: Ես պրոֆեսիոնալ ֆուդ-բլորգեր չեմ, ոչ էլ փորձագետ, բայց ասում են, որ ուտելիքից, այնուամենայնիվ, հասկանում եմ: Իհարկե, ոմանք համացանցում ինչ-որ բան են գրել իմ խոհարարական դիտարկումների մասին. իբր, «прожарка» բառն իմացող ամեն մեկն ուտելիքի մասին դատելու իրավունք չունի: Աստված նրանց հետ: Թող գրեն: Ես դեմ չեմ...

Երեւանում հիմա բազմաթիվ վայրեր կան, որտեղ  համեղ ու որակյալ ուտեստ է մատուցվում՝ թանկ եւ ոչ այնքան: Ի դեպ, հոռետեսներ կան, որոնք կարծում են, որ մեզ մոտ ոչ մի հետաքրքիր բան չկա, որ ամեն տեսակի համեղությունները ինչ-որ տեղ Մոսկվայում են կամ նույնիսկ հարեւան Թբիլիսիում: Դե ինչ, եկեք միասին փորձենք: Եվ համեմատենք:

Այսպես՝ դուք միս սիրո՞ւմ եք: Ես՝ նայած երբ: Մերթ կարող եմ մսի մասին ընդհանրապես չհիշել, մերթ հանկարծ զգում եմ, որ առանց հյութեղ սթեյքի չեմ դիմանում:

Այնպիսի սթեյքի, որ կտրելիս փափուկ լինի, իսկ չորուկը՝ թավշե: Եվ սթեյքի հյութն էլ ուղիղ հոսի ափսեի մեջ կողքին դրված գրիլ-բանջարեղենի եւ կարտոֆիլի վրա...

Սովորաբար, երբ նման ֆանտազիաներ եմ ունենում, ուղղակի «Անկյուն» («Ankyun») եմ գնում՝ քաղաքում հայտնի վայրերից մեկը: Այո՛, այնտեղ էժան չէ: Եվ այո՛, այնտեղ համեղ է: Շա՜տ: Այսինքն՝ երբ ինձ հարցնում են՝ որտեղ տանել կարեւոր հյուրերին եւ չամաչել, ես սովորաբար, ի թիվս այլոց, նշում են նաեւ այս ռեստորանը:

Նուրբ, մտածված ուտեստներ, աղցաններ. «Ցեզարի» մեջ առանց տարատեսակ մայոնեզի եւ խանութից գնված չորահացի: Ցանկացած տեսակի պաստա. ալդենտե, սոուսը՝ չափավոր... Դե, իսկ սթեյքը: Ասում են՝ եփելուց առաջ միսը (ի դեպ, տեղական) այնտեղ ինչ-որ տեղ են դնում եւ ինչ-որ ժամանակ պահում են որոշակի ջերմաստիճանի պայմաններում:

Չնայած տեղաբնակներն այս մանրուքների կարիքը չունեն: Փոխարենը, վստահ եմ, օգտակար կլինի իմանալ, որ ինչ աստիճանի տապակած սթեյք էլ ընտրեք, կմատուցեն հենց այն, որը պատվիրել եք: Եվ միսը կծամվի, եթե անգամ դա well done է (լավ տապակված), ինչը մեր երեւանյան իրականության մեջ շատ հազվադեպ է պատահում: Ի դեպ, սթեյքի իրական գնահատողները well done-ը գաստրո-այլասերում են համարում: Բայց ճաշակին ընկեր չկա...

Անձամբ ես պատվիրեցի medium rare. սա այն է, ինչն արյունախառն է, բայց չափավոր: Միսն այնպես է կտրվում, ասես կարագ լինի: Ի դեպ, վրան կարագ էլ կա՝ կանաչիով եւ սխտորի նուրբ բույրով: Կտրվածքի ջերմաստիճանից այն թեթեւակի հալչում է եւ ցած ծորում: Մի խոսքով՝ ամբողջ հիացմունքը, գովերգն ու ներբողները բաժին են հասնում մսին եւ խոհարարին, որը դրանից այս հրաշքն է արարել: Եթե ցանկանում եք նոր տպավորություններ, սպասեք 10 րոպե, կարմիր գինի ըմպեք, որ մսի հետ եք պատվիրել, եւ անցեք աղանդերին:

Պանակոտա: Եվրաիտալական աղանդեր՝ սերուցքից, շաքարից, ժելատինից եւ վանիլից: Այս դիետիկ նրբահամ աղանդերն ընդհանրապես ծագումով Պյեմոնտայից է: Այն բառացի թարգմանվում է «եփած կրեմ», բայց սա, ավելի շուտ, կրեմով պուդինգ է՝ տարատեսակ թոփինգների, մրգերի, ընկույզի եւ այլնի հավելումով: Բոլոր պանակոտաներից, որոնք համտեսել եմ Երեւանում, մտապահվել է միայն «Անկյուն»-ում պատվիրած ելակինը:

Ո՛չ ժելատինի ավելցուկ, ո՛չ կաթի փոշու համ. նուրբ, թեթեւ եւ շատ բուրավետ: Չեմ պնդում, բայց ըստ համի՝ այս պանակոտայում վանիլը էժանագին փոշու խառնուրդ չկա...

Չեմ գնահատի ռեստորանն ու ճաշատեսակները, ինչպես սովորաբար անում են նորաձեւ ֆուդ-բլոգերները: Պարզապես կասեմ, որ ինձ համար «Անկյուն»-ում ամեն բան ոչ միայն համեղ է, այլեւ հոգեհարազատ: Գիտեք, մի տեսակ տան զգացողություն կա, մեղմ լուսավորություն եւ հաճելի, շատ պատրաստված անձնակազմ: Գնամ՝ մի բան ուտեմ: Դեռ կզրուցենք:

Աննա Սաթյան

Գլխավոր ֆոտո - pikabu.ru


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում






  • Այս թեմայով



@NEWSam_STYLE

  • Արխիվ
Որոնել
  • Հարցում
Հայաստանի ամենահայտնի տղամարդը
Նիկոլ Փաշինյան
Սերժ Թանկյան
Մկրտիչ Արզումանյան
Հայկ Մարության