Գեղեցկության մասին հիշեցում. «Կնոջ հետքը» ցուցահանդեսը Երևանում
16:32 21 սեպտեմբերի, 2025Ի՞նչ է առաջինը ձեր մտքին գալիս, երբ լսում եք «կին» բառը։ Գեղեցկությո՞ւն։ Բնությո՞ւն։ Առեղծվա՞ծ։ Ներքին ո՞ւժ։ Պատմության ընթացքում կանայք եղել և մնում են ոգեշնչման աղբյուր նկարիչների, քանդակագործների, բանաստեղծների, կինոգործիչների և այլ ստեղծագործ մասնագետների համար։ Կանանց արտաքին տեսքը հաճախ գովաբանվել է՝ համեմատվել աստվածայինի հետ։ Կնոջ ուրվագծի կատարելությունը վաղուց ի վեր հիացմունքի աղբյուր է եղել, մինչդեռ նրա ներքին ուժն ու ֆիզիկական դիմացկունությունը, հակադրվելով նրա արտաքին փխրունությանը, գրավել են երևակայությունը։
Իհարկե, կինը միայն արտաքին տեսքը չէ, բայց կանացի գեղեցկությունը զենք է, որը մեր ձայնն ավելի բարձր է դարձնում, և յուրաքանչյուր կնոջ ներքին աշխարհն այնքան բազմազան է, որ այն բառերով արտահայտելու փորձը դժվար թե իմաստ ունենա։
Շարունակելով այն, ինչը, թերևս, աշխարհի ամենագեղեցիկ միտումն է՝ կանանց հանդեպ հիացմունքը, ես խորացա երիտասարդ հայ նկարիչների աշխարհում, որոնց աշխատանքները ներկայացվել են վերջերս՝ Երևանում կայացած ցուցահանդեսում։ Այսպիսով, Նիկողոսյան հիմնադրամում բացվել է «Կանանց հետագիծ» խորագրով ցուցահանդեսը, որը միավորում է կանանց նվիրված աշխատանքներ։
Նկարների մասին չպետք է խոսել, դրանք պետք է նայել։ Բայց իմ ուշադրությունը գրավում է սև զգեստով նրբագեղ շիկահերը։
Շուտով պարզ է դառնում, որ նա ցուցահանդեսին մասնակցող նկարիչներից մեկն է։
Ես նայում եմ Anutkajpg անունով օգտատիրոջ նկարներին՝ նկատելով, թե ինչպես է կինը բաժակի մեջ ցայտում, ապա փորձում է օձանման գանգուրները սանձել մազի արդուկով՝ պատրաստվելով ժամադրության։ Սա ինձ հիշեցնում է ամերիկյան էրոտիկ ջրաներկային կոմիքս։
Անյայի հետ զրույցում ես հայտնաբերում եմ, որ կանացի կազմվածքը և նրա գծերի հոսունությունն են, որոնք ամենաշատը ոգեշնչում են նկարչուհուն։ Նա նաև խոստովանում է, որ իր աշխատանքներով ցանկացել է արտահայտել կանացի թեթևությունն ու եթերայնությունը՝ համատեղելով փին-ափ ոճը կյանքից վերցված ուրվագծերի հետ։
Մեկ այլ նկարչուհի՝ Լիլիթ Չազանչյանը, իր աշխատանքներում կանանց պատկերում է ավելի աբստրակտ ձևով՝ համատեղելով ծավալուն ձևերը խիստ գծերի հետ։ Սա, ի դեպ, ուժեղ արձագանք է գտնում հենց նկարչուհու մոտ, որի սուր այտոսկրերը և խիստ հայացքը մեղմանում են օդային բլուզով և նկարչության նկատմամբ նուրբ մոտեցմամբ։
Ցուցահանդեսի կազմակերպիչ Էմմա Դիլանյանը ոչ միայն ընտրել է նկարիչների աշխատանքները, այլև հանրությանը ներկայացրել է իր սեփական նկարները։ Էմման խոստովանում է, որ կանացի մարմինը կապում է բնության հետ, որը հավասարապես կատարյալ է թե՛ կատաղի, թե՛ հանգիստ վիճակում։ «Սա ինձ համար՝ որպես նկարչուհու, իմ մեթոդն է՝ հիշեցնելու, ամեն անգամ խթանելու և հիշեցնելու, որ կինը ավելին է, քան պարզապես մարմին»։
Էմման կարծում է, որ յուրաքանչյուր կին իր հետքն է թողնում մարդկանց կյանքում, լինի դա նշանակալի, թե նուրբ, բայց այն միշտ կա։
Դժվար է վիճել այս մտքի հետ, քանի որ մենք ամեն օր տեսնում ենք կանանց, որոնք իրենց հետքն են թողնում գիտության, արվեստի, պատմության, մշակույթի և նույնիսկ նեղ բնակարաններում՝ երեխաներին քնելուց առաջ հեքիաթներ կարդալով, որոնցում անխուսափելիորեն ներկայացված են գեղեցիկ կանայք։
Ցուցահանդեսը կգործի մինչև սեպտեմբերի 23-ը՝ Նիկողոսյան հիմնադրամում։
Ռեգինա Մելիքյան