Չինական շքեղությունը համաշխարհային ասպարեզ է դուրս գալիս. Gucci-ն և Louis Vuitton-ը կարող են անհանգստանալ
21:30 24 փետրվարի, 2026Տասը տարի անց այն բանից հետո, երբ իտալական Prada-ն իր բաժնետոմսերը ցուցակագրեց Հոնկոնգում, չինական բարձրակարգ նորաձևության մատակարար Icicle-ը քննարկում է Փարիզում հանրային առաջարկի հնարավորությունը: Սա համապատասխանում է այն երկրի կերպարին, որն այլևս չի ընկալվում որպես էժանագին կեղծիքների գործարան: Դրա փոխարեն այստեղ նորարարություն է ի հայտ գալիս. BYD էլեկտրական մեքենաներ, DeepSeek-ի միջոցով արհեստական բանականություն և, այո, խաղալիքներ՝ համաշխարհային ճանաչում ունեցող Labubu-ն, գրում է Financial Time-ը:
Տեղական շքեղությունը սնուցվում է կառավարության որոշումներով, որոնք կոչ են անում գուոչաոյի (ազգային միտում) և մշակութային ինքնավստահության: Չինական շքեղությունը ներառում է կարգավիճակի սպառման բոլոր հատկանիշները՝ նորաձևություն, զարդեր, մեքենաներ և պրեմիում գինիներ: Hongqi մեքենաները, որոնք մի ժամանակ օգտագործվում էին կոմունիստ առաջնորդներին ուղեկցելու համար, այժմ տեղափոխում են միլիարդատերերի:
Սա սպառնալիք է ներկայացնում եվրոպական ապրանքանիշերի համար: Նախ, չինական ապրանքները մատչելի են: Թույլ տնտեսության և երիտասարդների համար դժվարին զբաղվածության հեռանկարների պայմաններում Songmont պայուսակի վրա մոտ 500 դոլար ծախսելն ավելի էժան է, քան եվրոպական ապրանքանիշի վրա, որը տասն անգամ ավելի թանկ է:
Բիզնես մոդելներն ավելի պարզ են, քանի որ Միլանի կամ Փարիզի լավագույն փողոցներում թանկարժեք ֆլագման խանութների կարիք չկա. առևտրի կենտրոններում վարձակալությունն ավելի էժան է: Չինական ապրանքանիշերը նույնպես պատրաստ են զոհաբերել շահույթի մարժաները: Բերնշտեյնը գնահատում է, որ մանրածախ առևտրի գները չորսից հինգ անգամ գերազանցում են արտադրության արժեքը, կիսով չափ՝ եվրոպական ապրանքանիշերի գների համեմատ:
Երկրորդ, չինական ապրանքանիշերը գերազանցում են արտասահմանյան մրցակիցներին՝ ընդգծելով իրենց տեղական արմատները, ներառյալ զարդերի ավանդական մոտիվները և կահույքի պատմական ժառանգությունը: Սա արտացոլում է մշակույթի և պատմության նկատմամբ աճող հետաքրքրությունը. օրինակ՝ անցյալ տարի մայիսյան տոների ընթացքում թանգարանների այցելությունները աճել են 17%-ով:
Երրորդ, չինական ընկերությունները, որոնք հաջողության են հասել ներքին շուկայում, արդեն իսկ փորձ ունեն օգտագործել իրենց առավելությունները արտասահմանում: Մինչ այժմ նրանք միայն զգուշորեն են մտնում արտասահմանյան շուկաներ: Վերնազգեստի մանրածախ առևտրով զբաղվող Bosideng ընկերությունը բացել է առաջատար խանութ Լոնդոնում և ներկայություն ունի Ֆրանսիայում: Սակայն BYD-ի օրինակը ցույց է տալիս, թե ինչի կարելի է հասնել, երբ չինացի խաղացողը մտնում է համաշխարհային ասպարեզ:
Որոշ արտասահմանյան ընկերություններ վաղ ներդրումներ են կատարել չինական շքեղության մեջ: Անյելի ընտանիքի Exor հոլդինգային ընկերությունը 2020 թվականին գնեց Hermès-ի մասնաբաժինը Shang Xia-ում: Ao Yun գինեգործարանը LVMH-ի սեփականությունն է, իսկ դրա մրցակից Kering-ը 2012 թվականին ձեռք բերեց զարդերի Qielin ապրանքանիշը։
Չինական ընկերությունները դեռևս համեմատաբար փոքր են, բայց արագ զարգանում են: Արագ զարգացող Laopu Gold զարդերի տունն այժմ ունի գրեթե 18 միլիարդ դոլարի շուկայական կապիտալիզացիա՝ 2024 թվականի 1 միլիարդ դոլարից պակասի համեմատ: Հաշվի առնելով ձեռքբերման վճարը՝ այս գումարը հեշտությամբ կգերազանցի գնաճի հետ կապված այն գինը, որը LVMH-ը վճարեց Tiffany-ի համար վեց տարի առաջ: Եվրոպացի մրցակիցները չեն կարող անտեսել այս միտումը: