Արմինե Օհանյանը և Տիգրան Ձիթողցյանը Փարիզի նորաձևության շաբաթում ներկայացրել են իրենց Self Reflection հավաքածուն
20:18 5 մարտի, 2026Դիզայներ Արմինե Օհանյանի և ամերիկահայ նկարիչ Տիգրան Ձիթողցյանի կողմից հիմնադրված HAYELI հայկական ապրանքանիշը Փարիզի նորաձևության շաբաթում ներկայացրեց իր «Self Reflection» հավաքածուն։
HAYELI-ն նորաձևության և ժամանակակից արվեստի համագործակցություն է։ Ապրանքանիշի տեսողական հիմքը կառուցված է Ձիթողցյանի աշխատանքների վրա՝ նրա ճանաչելի հիպերռեալիստական դիմանկարների, որտեղ դեմքերը հաճախ մասամբ ծածկված են ձեռքերով, լույսով կամ ստվերներով։
Այս պատկերները բառացիորեն «տեղափոխվել» են կտավից գործվածքի վրա։ Նրա նկարների բեկորներով, թափանցիկ շերտերով, ցանցով և թյուլով տպագրությունները, որոնց միջով կարելի էր տեսնել պատկերները, հայտնվել են ցուցադրության ժամանակ։ Որոշ ստեղծագործություններ գրեթե նման են շարժվող արվեստի առարկաների, մասնավորապես՝ մեծ դիմանկարային տպագրություններով կիսաշրջազգեստների և վերարկուների։
Հավաքածուն ամբողջությամբ պտտվում է ուրվագծի կոշտ ճարտարապետության և նյութերի թափանցիկության միջև եղած հակադրության շուրջ։ Մի շարք կերպարներ առանձնանում են քանդակային ձևերով՝ ընդգծված ուսեր, երկրաչափական գծեր և կորսետային կառուցվածքներ։ Օրինակ՝ գրեթե անատոմիական նախշով մոխրագույն զգեստը մարդու մարմնի նորաձև մեկնաբանության տեսք ունի, որտեղ գործվածքը հետևում է մկանների ուրվագծերին։
Հավաքածուն առանձնանում է տեխնոլոգիական հյուսվածքի մեծ քանակությամբ։ Սա այն ոճն է, որը սովորաբար անվանում են տեխնո-կուտյուր, որը Արմինե Օհանյանի ստեղծագործական ոճն է։ Այստեղ դասական կտրվածքները համակցված են ժամանակակից տեխնիկայի հետ՝ գործվածքների լազերային մշակում, կառուցվածքային ձևեր և բարդ արտադրական տեխնիկա։
Աչքի է ընկնում թափանցիկության և շերտավորման հետ աշխատանքը։ Ցանցը, թյուլը, կիսաթափանցիկ վերնաշապիկները և երկար թիկնոցները ստեղծում են «երկրորդ մաշկի» էֆեկտ։ Երբեմն թափանցիկ հիմքի վրա կիրառվում են գրաֆիկական տառեր և նախշեր, որոնք տեսքին հաղորդում են նուրբ գրանժի զգացողություն։
Հավաքածուի գունապնակը բավականին զուսպ է՝ մոխրագույն, գրաֆիտ, սև և մուգ կապույտ։ Սակայն, հյուսվածքների և բարդ կառուցվածքների շնորհիվ, հագուստը մինիմալիստական տեսք չունի։ Ընդհակառակը, այն հավասարակշռում է ֆուտուրիզմը և արվեստի գեղագիտությունը։
Տղամարդկանց կերպարներում հայտնվում է մեկ այլ մոտիվ՝ ցանցային և վանդակավոր կառուցվածքներ, որոնք հիշեցնում են շրջանակ։ Սա ամրապնդում է «տարածության մեջ նկարներ» թեման, որտեղ մարմինը դառնում է կոմպոզիցիայի մաս։
HAYELI-ն իրեն ներկայացնում է որպես նորաձևության, տեխնոլոգիայի և ժամանակակից արվեստի խաչմերուկում գտնվող նախագիծ։ Արդյունքում, «Ինքնաարտացոլումը» կարելի է անվանել նկարչության լեզուն հագուստի լեզվով թարգմանելու փորձ։
Այս հավաքածուն կյանքի է կոչում արվեստի և նորաձևության դիզայնի սինթեզը. դիմանկարը գերազանցում է կտավը և դառնում ուրվագծի, գործվածքի և շարժման մաս։ Նկարը այլևս ստատիկ չէ՝ այն շարժվում է մոդելի հետ՝ տարրալուծվելով թափանցիկ շերտերի, գրաֆիկական տպագրությունների և ձևի ճարտարապետության մեջ։
Լիանա Աղաջանյան
Լուսանկարները՝ Սեսիլ Ռոզենշտրաուխ, Նիկոլայ Կոլեսնիկ