Վիրտուալ սեր. Ինչու են դեռահաս տղաները իրական հարաբերությունների փոխարեն ընտրում արհեստական ​​բանականությամբ աղջիկներին և որոնք են դրա ռիսկերը

Մինչև 2024 թվականը, մի տեխնոլոգիական ձեռնարկատեր կանխատեսել էր, որ «արհեստական ​​բանականության ստեղծած ընկերուհիների» արդյունաբերությունը կդառնա միլիարդ դոլարանոց բիզնես: NYP-ն հաղորդում է, որ այսօրվա երիտասարդությունը, կարծես, ակտիվորեն իրականացնում է այս մռայլ մարգարեությունը։

Նոր հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ Ալֆա սերնդի տղաները ավելի ու ավելի հաճախ են ընտրում վիրտուալ ռոբոտ ընկերուհիների՝ մերժման ռիսկից և իրական կյանքի դեռահասների հարաբերությունների դժվար փուլերից խուսափելու համար։

Male Allies UK-ի կողմից 12-ից 16 տարեկան 1000 տղաների շրջանում անցկացված հարցումը բացահայտել է մտահոգիչ թվեր.

Դեռահասների 85%-ն արդեն շփվել է չաթբոտների հետ։

20%-ը ճանաչում է իր հասակակիցներին, ովքեր «հանդիպում» են արհեստական ​​բանականության հետ։

25%-ից ավելին խոստովանել է, որ ռոբոտի ուշադրությունն ու սերը նախընտրում է իրական մարդկային հարաբերություններից:

Ավելին, հարցվածների 58%-ը ուղղակիորեն նշել է, որ արհեստական ​​բանականության հետ հարաբերությունները շատ ավելի հեշտ է կառուցել, քանի որ նրանք կարողանում են լիովին «վերահսկել զրույցը»։

Ինչո՞ւ են դեռահասները շտապում «նեյրոնային ցանցերի գիրկը»

Մասնագետները նշում են, որ վիրտուալ զուգընկերների գրավչությունը հասկանալի է. նրանք հասանելի են 24/7, երբեք չեն հոգնում և երաշխավորում են մերժման լիակատար բացակայությունը։

«Արհեստական ​​բանականությունը միշտ հաստատում է ձեր զգացմունքները, խրախուսում է ձեզ, երբեք չի հոգնում և երբեք չի վիճում: Դեռահասի համար, ով դեռ զարգացնում է իր ինքնությունը, նման հակամարտություններից զերծ ուշադրությունը կարող է իսկական մտերմություն թվալ»,-The Post-ին ասել է Arya-ի հարաբերությունների հետազոտությունների ղեկավար Նիկոլաս Վելոտան:

Ըստ Վելոտայի, ժամանակակից տղամարդիկ գտնվում են երկու հակադիր մշակութային վերաբերմունքների միջև: Մի կողմից, հասարակությունը պահանջում է, որ նրանք լինեն «ալֆա տղամարդիկ», մյուս կողմից, նրանց ասում են, որ տղամարդիկ են մեղավոր գենդերային անհավասարության խնդիրների մեծ մասի համար, ուստի նրանք ավելի լավ է «հանգիստ նստեն և զիջեն»:

Այս իրավիճակում չաթբոտները դառնում են նրանց համար անվտանգ ապաստարան:

Թվային ժամադրություններ՝ իրական կյանքի փորձի փոխարեն

Վիրտուալ ռեժիմին անցնելու միտումը նոր չէ: Վերջին տարիների վիճակագրությունը մտահոգիչ է.

2025 թվականի մայիս. Ուսումնասիրությունը պարզել է, որ ԱՄՆ դեռահասների 52%-ը չաթբոտներ օգտագործում է ամսական առնվազն մեկ անգամ սոցիալական նպատակներով՝ զրույցներ վարժեցնելու, հարցեր քննարկելու, հակամարտությունները լուծելու կամ ռոմանտիկ հայտարարություն փորձելու համար:

Infobip տվյալներ. Ամերիկացիների մոտ 20%-ը խոստովանել է, որ սիրախաղ է արել չաթբոտների հետ։ Միևնույն ժամանակ, Z սերնդի երիտասարդների ավելի քան 45%-ը իրական կյանքում երբեք աղջկա հանդիպման չի հրավիրել։

«Ինչ-որ մեկին հանդիպման հրավիրելը բարձր ռիսկային գործողություն է»։ «Մերժվելու ռիսկը նրանց համար աղետալի է թվում»,-բացատրում է Վելոտան։ «Մենք ուզում ենք, որ տղաները ավելի կարեկից և գիտակից լինեն, բայց դա պահանջում է պրակտիկա, իսկ պրակտիկան անհնար է առանց ռիսկի»։

Հարմարավետության բացասական կողմը. զարգացման ուշացում

Իրական, «կենդանի» հարաբերություններն են, որոնք դեռահասներին սովորեցնում են հիմնական սոցիալական հմտությունները՝ կարեկցանք, բանակցություններ, հակամարտությունների լուծում և ձախողման հետ առերեսում։ Առանց այս փորձառությունների անհնար է դառնալ հասուն մարդ։

«Իրական հարաբերությունները դժվար են, անհարմար և երբեմն նվաստացուցիչ։ Դրանք պահանջում են, որ դուք ընդունեք ուրիշի իրականությունը և փոխվեք դրան ի պատասխան։ Հիասթափության հետ գլուխ հանելու ունակությունը չի զարգանում առանց հուզական շփման», - ընդգծում է Վելոտան։

Մասնագետը զգուշացնում է, որ մարդկային փոխազդեցությունը միշտ ամեն ինչի հետ համաձայնող արհեստական ​​բանականությամբ փոխարինելը կհանգեցնի հոգեբանական մանկամտության։ Վիրտուալ սիրով մեծացած սերունդը ապագայում ոչ միայն կբախվի խորը միայնությանը, այլև չի կարողանա պատշաճ կերպով աշխատել խմբում, համագործակցել կամ համարժեքորեն ընկալել սովորական մարդկային «ոչ» բառը։