Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթները վաղուց դարձել են հայ մանկության անբաժանելի մասը։ Դրանք սիրված են ոչ միայն ընթերցողների, այլև թատրոնի հանդիսատեսի կողմից։ Հենրիկ Մալյանի անվան թատրոնում բեմադրված «Հեքիաթներ» ներկայացումը տարիներ շարունակ շարունակում է ջերմություն և ուրախություն պարգևել թե՛ երեխաներին, թե՛ մեծահասակներին։

Ներկայացման դերասանների խոսքով՝ Թումանյանի ստեղծագործությունները բեմ բարձրացնելը մեծ պատասխանատվություն է։ Յուրաքանչյուր կերպար ունի իր առանձնահատուկ բնավորությունը, խոսելաձևն ու հույզերը, և դերասանները փորձում են դրանք հնարավորինս կենդանի ու հարազատ դարձնել հանդիսատեսի համար։
Սակայն բեմի գեղեցիկ պատկերների հետևում թաքնված են նաև բազմաթիվ զվարճալի հիշողություններ։ Փորձերի ընթացքում հաճախ են եղել դեպքեր, որոնք երկար ժամանակ դարձել են դերասանների կատակների թեման։ Երբեմն որևէ դերասան այնքան է տարվում իր կերպարով, որ մոռանում է հերթական խոսքը և փորձում իրավիճակից դուրս գալ հանպատրաստից հորինված արտահայտություններով։ Այդպիսի պահերին ամբողջ դահլիճը լցվում է ծիծաղով, իսկ փորձը մի քանի րոպեով վերածվում է ուրախ խաղի։

Դերասաններից մեկը հիշում է, թե ինչպես էր փորձի ժամանակ այլ մեկը շտապում բեմ մտնել, սակայն շփոթել էր մուտքի կողմը և հայտնվել բոլորովին այլ տեսարանում։ Գործընկերներն այնքան հմտորեն էին շարունակել խաղը, որ ստեղծված իրավիճակը նույնիսկ հետաքրքիր լուծում էր ստացել։ Թեպետ հետո բոլորը երկար ծիծաղել էին այդ դեպքի վրա, այն դարձել էր թիմային աշխատանքի լավագույն օրինակներից մեկը։

Այսօր էլ «Հեքիաթներ» ներկայացումը շարունակում է ապրել ու հմայել նոր սերունդներին։ Թումանյանի կախարդական աշխարհը, դերասանների նվիրումը և փորձերի ընթացքում ծնված անկեղծ ուրախությունը միասին ստեղծում են այն հեքիաթը, որը տարիներ շարունակ չի կորցնում իր հրաշքը։