Հաճախորդին 80 րոպե փակել են Hermès խանութի զուգարանում, ապա նվիրել էժան շամպայնի շիշ  

Hermès-ի համար լավ կլիներ, եթե դրա պատերի ներսում կատարվող ամեն ինչ այնտեղ մնար։ Եվ դա միայն պայուսակները չեն։ Birkin պայուսակները դեռևս պաշտելի են, ցանկալի, և մարդիկ պատրաստ են տարիներ շարունակ սպասել հերթում։ Խնդիրը նրանց մեջ է, որոնքհանդես են գալիս որպես յուրօրինակ «Hermes» ցանկալի իրերի և դրանք ձեռք բերելու մասին երազող հաճախորդների միջև։

Ապրանքանիշի աշխատակիցները երբեմն վարվում են այնպես, կարծես օժտված լինեն աստվածային իշխանությամբ։ Նրանք, կարծես, պատրաստ են պատժել և անասելիորեն ամբարտավան են։

Նման ամբարտավանության վերջին օրինակը տեղի է ունեցել ֆրանսիական շքեղ ապրանքանիշի գերմանական խանութում։ Այս տհաճ պատմության գլխավոր հերոսը հնդկաամերիկացի կատակերգու և գրող Զարնա Գարգն էր։

Բեսթսելլերների հեղինակը 80 րոպե անցկացրել է Բեռլինի Hermès խանութի զուգարանում փակված։ Նախքան հարցնելը, թե ինչու աշխարհի ամենահեղինակավոր շքեղ ապրանքանիշերից մեկի աշխատակիցներին 80 րոպե է պահանջվել զուգարանի դուռը բացելու համար, առաջանում է շատ ավելի պարզ հարց. ինչպե՞ս կարող էր նման բան ընդհանրապես պատահել։

Սակայն խնդիրները դրանով չեն ավարտվել։ Ըստ Գարգի՝ միջադեպից հետո անձնակազմի վերաբերմունքն ավելի վրդովեցուցիչ էր։

Մինչ իր երեխաներն ու թիմը դրսում սպասում էին, Զարնան մնացել է դռան մյուս կողմում։

Hermès-ի աշխատակիցները, կարծես, անկեղծորեն մտահոգված էին իրավիճակով։ Սակայն, ըստ Գարգի, նրանք ավելի շատ մտահոգված էին դռան անվտանգությամբ, քան ներսում հայտնված կնոջ։

Զոյա Գարգը՝ Զարնայի դուստրը, գործառնական տնօրենը և Zarna Garg Productions-ի համահիմնադիրը, Luxurylaunches-ին պատմել է միջադեպի մասին.

«Ինչպես կարող եք տեսնել վիրուսային տեսանյութում, մենք հանգիստ մնացինք, զսպեցինք մեր ոգին և նույնիսկ կատակեցինք մինչև վերջ, մինչև որ մենեջերները խանութի դուռը շրխկացրին մորս դեմքին»։ Ըստ Զոեի՝ անձնակազմը վարվել է այնպես, կարծես Զարնայի մեղքն էր, որ նա մեկ ժամից ավելի փակված է եղել Hermès-ի զուգարանում։

«Նրանք ավելի շատ մտահոգված էին թույլ ֆաներայի դռան անվտանգությամբ, քան մորս ժամանակով և հոգեվիճակով։ Դա վրդովեցուցիչ էր», - ասել է նա։

Այս հոդվածի հրապարակման պահին ապրանքանիշը դեռևս ներողություն չէր խնդրել։

Այնուամենայնիվ, հաջորդել է վերջին վիրավորանքը՝ էժան շամպայնի շիշ։ Դրանից հետո, ըստ Գարգի, խանութի աշխատակիցները սառնասրտորեն փակել և կողպել են դուռը հաճախորդների ետևում։

Պարզվում է, որ հռչակն ու կարգավիճակը միշտ չէ, որ օգնում են խուսափել նման իրավիճակներից։

Վերջերս բասկետբոլիստ Լեբրոն Ջեյմսի կինը՝ Սավաննա Ջեյմսը, և նրա ընկերուհի Էյփրիլ ՄաքԴանիելը հայտնել են, որ իրենց արգելվել է մուտք գործել Hermès խանութ Իտալիայում՝ չնայած նախապես կազմակերպված գնումների այցին։ Ավելի վաղ՝ 2005 թվականին, նույնիսկ Օփրա Ուինֆրին՝ աշխարհի ամենահարուստ և ամենահայտնի կանանցից մեկը, ասել էր, որ Hermès-ի աշխատակիցը ստիպել է իրեն անցանկալի զգալ խանութում։

Այս միջադեպից հետո Hermès-ը աշխատակիցների համար հատուկ դասընթացներ է անցկացրել՝ հաճախորդների հետ ճիշտ շփվելու վերաբերյալ։

Պատմությունները աճում են, կարծես Hermès-ը հայտնաբերել է անցանկալի վարքագծի անսպառ պաշար։

Այս ամենը հատկապես իրոնիկ է թվում՝ հաշվի առնելով բազմաթիվ հաղորդագրությունները, որ Hermès-ի վաճառքի համակարգը, ենթադրաբար, ներառում է պոտենցիալ հաճախորդների մանրակրկիտ գնահատում։

Սա ներառում է ոչ միայն գնումների պատմությունը, այլև հաճախորդի շրջապատի և սոցիալական ցանցերի ակտիվությունը՝ նախքան որոշելը, թե արդյոք անձը արժանի է ցանկալի Birkin-ին։

Սա պարադոքս է. ապրանքանիշը կարող է հսկայական ջանքեր գործադրել հաճախորդին ուսումնասիրելու համար, նախքան որոշելը, թե արդյոք նա արժանի է պայուսակի, սակայն, կարծես, գործնականում չի զբաղվում իր սեփական ծառայության ինքնավերլուծությամբ։ Հնարավոր է՝ Hermès-ը պետք է իր ջանքերի առնվազն կեսը կենտրոնացնի այն բանի վրա, որ հաճախորդները իր խանութներից դուրս գան գոհ՝ և առնվազն մի բաժակ ջրով։

Եվ, կարծես, Զարնա Գարգն արդեն հասել է իր եզրակացությանը. «Ես բավականաչափ Hermès-ից եմ կերել», - հայտարարել է նա։