Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

«Toilet կանանց համար». կանանց ձայնը՝ բեմում․ Կան թեմաներ, որոնց մասին մարդիկ խոսում են միայն փակ դռների հետևում։ Կան նաև խոսակցություններ, որոնք հասարակության մեջ հաճախ մնում են չասված, կիսատ կամ պարզապես անհարմար։ «Toilet կանանց համար» ներկայացումն այդ փակ տարածքը բերում է բեմ՝ վերածելով այն խոսքի, զգացմունքների, հարաբերությունների ու առօրյա իրականության յուրահատուկ հարթակի։

Հայ և ռուս արդի դրամայի թատրոնը ներկայացումը դիտողին առաջարկում է նայել կանանց աշխարհին մի փոքր այլ անկյունից։ Այստեղ զուգարանը պարզապես կենցաղային տարածք չէ․ այն դառնում է մի վայր, որտեղ հնարավոր է լինել անկեղծ, խոսել այն ամենի մասին, ինչի մասին սովորաբար լռում են, կիսվել մտահոգություններով, վախերով, հումորով ու կյանքի փոքրիկ պատմություններով։

Ներկայացման առանձնահատկություններից մեկն էլ այն է, որ այն բացառապես կանանց համար նախատեսված պատմություն չէ։ Հակառակը՝ այն դիտելու ցանկությունը հատկապես կարող է հետաքրքիր լինել տղամարդկանց համար։ Որքանո՞վ ենք մենք իրականում լսում միմյանց։ Ի՞նչ ենք հասկանում կանանց առօրյայի, հարաբերությունների, սպասումների և խնդիրների մասին։ Եվ որքա՞ն բան է մնում չասված նույնիսկ ամենամոտ մարդկանց միջև։

«Toilet կանանց համար»-ը փորձում է այդ հարցերը բարձրաձայնել ոչ թե դասախոսության կամ քարոզի, այլ թատրոնի լեզվով՝ կենդանի իրավիճակների, հումորի, էմոցիաների և մարդկային ճանաչելի պատմությունների միջոցով։

Ժամանակակից դրամատուրգիան հաճախ հենց այդպես էլ աշխատում է՝ վերցնում է առօրյա, երբեմն աննշան թվացող մի իրավիճակ և դրա միջոցով խոսում ավելի մեծ խնդիրների մասին։ Այս ներկայացման դեպքում այդ տարածքը կանանց զուգարանն է, իսկ դրա ներսում հնչող խոսակցությունները կարող են շատ ավելի լայն արձագանք ունենալ բեմից դուրս։

«Toilet կանանց համար»-ը հրավիրում է ոչ միայն դիտելու, այլև լսելու։ Լսելու այն, ինչ կանայք ասում են միմյանց, այն, ինչ երբեմն չեն ասում տղամարդկանց, և գուցե նաև այն, ինչ մենք բոլորս շատ հաճախ չենք հասցնում ասել միմյանց։

Այս ներկայացման դռները, իհարկե, կանանց համար են, բայց խոսակցությունը՝ բոլորի։