Լյուքս դասի ապրանքները անկում են ապրում ֆոնդային շուկայում. ինչու են LVMH-ը և Prada-ն վաճառում գրեթե զանգվածային շուկայի գներով
21:33 6 հոկտեմբերի, 2026Մինչև վերջերս շքեղության բաժնետոմսերը համարվում էին ամենագրավիչ ներդրումների շարքում: Այսօր իրավիճակը փոխվում է. Louis Vuitton-ի սեփականատեր LVMH-ի և Prada-ի բաժնետոմսերը վաճառվում են անսովոր մեծ զեղչով՝ համեմատած Zara-ի և H&M-ի նման զանգվածային շուկայի ընկերությունների հետ: Եվ ներդրողները տատանվում են օգտվել ցածր գներից՝ վախենալով, որ շքեղության արդյունաբերության լավագույն օրերն արդեն անցյալում են, հայտնում է WSJ-ը։
Գլոբալ շքեղության վաճառքը գրեթե անփոփոխ է մնացել երեք տարի շարունակ: Արդյունաբերության համար հիմնական հարցն այն է, թե արդյոք ներկայիս անկումը ժամանակավոր է, թե ավելի լուրջ փոփոխությունների ցուցիչ է: Վերջին 20 տարիների ընթացքում շքեղության շուկայի պայթյունային աճը խթանող երկու գործոններ՝ Չինաստանում կտրուկ պահանջարկը և թանկարժեք ապրանքների վրա գումար ծախսելու պատրաստակամ արևմտյան միջին խավի աճող թիվը, աստիճանաբար մարում են։
Սա նշանակում է, որ ոլորտի տարեկան մոտ 8% աճի տեմպը շուտով կարող է անցյալի մաս կազմել։
Չինաստանը այլևս չի փրկում շքեղությանը
Չինացի գնորդները կազմել են համաշխարհային շքեղության արդյունաբերության աճի կեսից ավելին վերջին 30 տարիների ընթացքում։ Այնուամենայնիվ, չինական տնային տնտեսությունների ֆինանսական վիճակը այժմ շատ ավելի թույլ է թվում, քան պաշտոնական տնտեսական ցուցանիշները կարող են ենթադրել։
Չինացի բնակիչները ծախսում են իրենց խնայողությունները, բայց դա չի հանգեցնում մանրածախ վաճառքի աճի։ Ըստ Bernstein հետազոտական և միջնորդական ընկերության՝ դրանք աճել են 1%-ից պակաս հինգ ամիս անընդմեջ։ Սա կարող է ցույց տալ, որ մարդիկ իրենց խնայողությունները օգտագործում են առօրյա ծախսերի, այլ ոչ թե խոշոր գնումների համար։
Իրավիճակը սրվում է անշարժ գույքի շուկայի պատճառով։ Չնայած բնակարանների գները կայունացել են խոշոր քաղաքներում, ինչպիսին է Պեկինը, դրանք շարունակում են նվազել այն շրջաններում, որտեղ ապրում է բնակչության մոտ 90%-ը։ Ընդհանուր առմամբ, Չինաստանում անշարժ գույքի արժեքները նվազել են մոտ 40%-ով՝ 2021 թվականի վերջին իրենց գագաթնակետից ի վեր։
Այս ֆոնի վրա տանտերերն իրենց ավելի աղքատ են զգում և կրճատում են շքեղ ապրանքների գնումները։
Նոր հարկը կարող է լրացուցիչ գործոն լինել։ Ամռանը Պեկինը հայտարարեց 20% հարկի մասին Չինաստանի քաղաքացիներին պատկանող օֆշորային տրաստների համար։ Հուլիսին շքեղ առևտրի կենտրոններում վաճառքի անկումը կարող է լինել առաջին նշանը, որ հարուստ չինացիներն արդեն սկսում են հրաժարվել խոշոր գնումներից՝ զգալի հարկային վճարումների ակնկալիքով։
Միջին խավը նույնպես կրճատում է իր եկամուտները
Խնդիրները սահմանափակված չեն միայն Չինաստանով։ Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի միջին խավի սպառողները նույնպես ավելի քիչ տնօրինվող եկամուտ ունեն։
Իրանի հետ պատերազմի ֆոնին գնաճի նոր ալիքը, էներգակիրների գների աճը և պետական պարտատոմսերի եկամտաբերության աճը բարձրացնում են կյանքի և վարկերի արժեքը։ Մարդիկ ստիպված են վճարել ավելի բարձր հիփոթեքային վարկեր և ավտովարկեր, ինչի հետևանքով ավելի քիչ գումար է մնում 4000 դոլար արժողությամբ ձեռքի պայուսակների և այլ շքեղ իրերի համար։
Արդյունքում, շքեղ ապրանքանիշերը ավելի ու ավելի կախված են գերհարուստ սպառողների փոքր խմբից, որոնք շարունակում են մեծ ծախսեր կատարել։
Brunello Cucinelli-ի նման ընկերությունների համար, որոնք արդեն հիմնականում սպասարկում են հարուստ հաճախորդներին, սա պարտադիր չէ, որ խնդիր լինի։ Սակայն Louis Vuitton-ը գործում է այլ մոդելով. իր վաճառքի կեսից ավելին գալիս է միջին եկամուտ ունեցող սպառողներից։ Նրանցից յուրաքանչյուրը կարող է համեմատաբար փոքր գնումներ կատարել, բայց հենց զանգվածային լսարանն է ստեղծում ապրանքանիշի հսկայական վաճառքը։
LVMH-ն այլևս ակնհայտ խաղադրույք չի թվում։
Սա բացատրում է ներդրողների զգուշությունը LVMH-ի և Prada-ի նկատմամբ, չնայած նրանց բաժնետոմսերը պատմական չափանիշներով էժան են թվում։
Սպասվող եկամտի համեմատ LVMH-ի բաժնետոմսերը վաճառվում են մոտավորապես 30%-ով ցածր, քան Zara-ի սեփականատեր իսպանական Inditex ընկերությունը: Վերջին անգամ նման մեծ տարբերություն եղել է 2016 թվականին:
Այդ ժամանակ LVMH-ը նույնպես վաճառքի անկում ապրեց. գնորդները հոգնել էին մեծ լոգոտիպերով պայուսակներից, և ցուցադրական շքեղությունը հատկապես ռիսկային էր դարձել Չինաստանում:
Այնուամենայնիվ, ընկերությունը կարողացավ վերակառուցել իր արտադրանքի տեսականին, և Չինաստանում պահանջարկը, ի վերջո, վերականգնվեց: 2020 թվականից ի վեր LVMH-ը նաև ամրապնդել է իր ներկայությունը ԱՄՆ-ում: 2016 թվականի սկզբին ընկերության բաժնետոմսերը գնած և հինգ տարի պահած ներդրողը ստացել է միջինը տարեկան մոտ 34% եկամտաբերություն, ներառյալ վերաներդրված դիվիդենտները:
Այսօր հեռանկարը շատ ավելի քիչ պարզ է թվում:
Լյուքս ապրանքանիշերը մրցակցում են ոչ միայն միմյանց, այլև վերավաճառքի շուկայի հետ: Morgan Stanley-ի տվյալներով՝ սա էական փոփոխություն է տասը տարի առաջվա իրավիճակի համեմատ: Օրինակ՝ The RealReal հարթակում վաճառքը երկրորդ եռամսյակում աճել է 17%-ով:
Ֆոնդային բորսան փաստացի ազդանշան է տալիս, որ ավելի մատչելի ընկերությունները, ինչպիսիք են H&M-ը և Zara-ն, կարող են օգտվել իրավիճակից. նախկին շքեղության գնորդները սկսում են անցնել ավելի մատչելի ապրանքանիշերի։
Cartier-ն ունի այլ ռազմավարություն
Cartier-ի սեփականատեր Richemont-ը մի փոքր ավելի լավ դիրքում է։ Նրա բաժնետոմսերը ներկայումս վաճառվում են մոտավորապես նույն գնահատման բազմապատիկով, ինչ Inditex-ը։
Cartier-ի վաճառքը աճում է ապրանքանիշի՝ բոլոր եկամտային մակարդակների հաճախորդներ գրավելու ունակության շնորհիվ, և սա կարող է հաջողության բանալին լինել այսպես կոչված K-ձև տնտեսությունում, որտեղ ֆինանսական շուկաները գնալով ավելի մրցունակ են դառնում։
Բնակչության տարբեր խմբերի կարգավիճակը գնալով ավելի է տարբերվում։
Cartier-ի գները սկսվում են մի քանի հարյուր դոլարից պարզ մատանու համար և կարող են հասնել 10 միլիոն դոլարի կամ ավելիի՝ պատվերով պատրաստված զարդերի համար։
Պետք է ըբտրել լյուքսը
Լյուքսի արդյունաբերությունն այժմ կանգնած է դժվար ընտրության առաջ՝ դարձնել ապրանքներն ավելի մատչելի, թե՞ պահպանել բարձր գները՝ միաժամանակ ընդունելով բիզնեսի անկումը։
Ամեն դեպքում, լյուքսի բաժնետոմսերը դառնում են բոլորովին այլ ներդրումային առաջարկ, քան նախկինում։ Ներդրողները այլևս չեն կարող ավտոմատ կերպով հույսը դնել բարձր աճի տեմպերի, հսկայական գործառնական շահույթի և ապրանքանիշերի գները բարձրացնելու գործնականում անսահմանափակ կարողության վրա։
Կրկին, սոցիալական ցանցերում ավելի ու ավելի է քննարկվում այն հարցը, թե արդյոք լյուքսի ապրանքները դեռևս իսկապես արժեն իրենց գումարը։
Դատելով ֆոնդային շուկայի ցուցանիշներից՝ ներդրողները նույնպես սկսում են լուրջ կասկածներ ունենալ այս հարցում։