Հպում, որը ստիպում է լաց լինել. Ի՞նչ է «տխուր պտուկի համախտանիշը»

Հանկարծակի տխրության, անհանգստության կամ նույնիսկ խորը կորստի զգացում պտուկներին դիպչելուց հետո. աշխարհի տարբեր ծայրերում մարդիկ բախվում են այս տարօրինակ երևույթին: Սա կոչվում է «Տխուր պտուկի համախտանիշ», և չնայած բազմաթիվ զեկույցներին, գիտնականները դեռևս չեն կարողանում բացատրել դրա ծագումը, ըստ Guardian-ի։

28-ամյա Սանդրան ասում է, որ այս անսովոր ռեակցիան առաջին անգամ նկատել է մանկության տարիներին: Նույնիսկ պարզապես պտուկներին դիպչելը, օրինակ՝ հագուստը փոխելիս, հանկարծակի տխրության զգացում էր առաջացնում: Նա երկար ժամանակ ոչ մեկին չէր պատմում դրա մասին, մինչև մի օր որոշեց բացատրություն փնտրել առցանց: Այնուհետև նա հայտնաբերեց, որ այլ մարդիկ նույնպես նմանատիպ ապրումներ են ունենում։

Ի՞նչ է «Տխուր պտուկի համախտանիշը»

Դա հանկարծակի հուզական վիճակ է, որը առաջանում է պտուկի խթանումից հետո: Մարդիկ այն նկարագրում են որպես մելանխոլիայի, անհանգստության, դեպրեսիայի կամ անբացատրելի տխրության ալիք, որը երբեմն ուղեկցվում է կարոտի զգացումներով և նույնիսկ ցավոտ հիշողության զգացողությամբ: Տհաճ զգացողությունները սովորաբար անհետանում են մի քանի րոպեի ընթացքում։

Որոշների մոտ համախտանիշը առաջանում է թեթև, պատահական հպումից՝ հագուստը փոխելիս կամ սրբիչով չորացնելիս, մյուսների մոտ՝ հագուստի շփումից։ Արձագանքի ինտենսիվությունը նույնպես տարբեր է՝ կարճատև տխրությունից մինչև խորը վշտի զգացում։

Սոցիալական ցանցերում հազարավոր օգտատերեր քննարկում են այսպես կոչված «ճակատագրական պտուկին հպումը» և կիսվում նմանատիպ փորձառություններով։ Շատերը խոստովանում են, որ ինտերնետի շնորհիվ են հասկացել, որ միայնակ չեն և չեն խելագարվում։

Ի՞նչ է կատարվում օրգանիզմում

Տխուր պտուկի համախտանիշը դեռևս պաշտոնապես չի ճանաչվել որպես բժշկական ախտորոշում, և գործնականում չկան որևէ կոնկրետ գիտական ​​հետազոտություն։

Պավոլ Յոզեֆ Սաֆարիկի համալսարանի բժիշկ Վլադիմիր Կրաուսի խոսքով՝ օքսիտոցինը, որը հաճախ անվանում են «սիրո հորմոն», կարող է ներգրավված լինել այս վիճակի զարգացման մեջ։ Այն արտադրվում է, մասնավորապես, ֆիզիկական շփման, գրկախառնությունների, սեքսի, ծննդաբերության և կրծքով կերակրման ժամանակ։ Գիտնականը ենթադրում է, որ այս հորմոնի ազդանշանային մեխանիզմների որոշակի խանգարումներ կարող են առաջացնել անսպասելի բացասական հուզական ռեակցիա։

Հետազոտողները նաև մատնանշում են երկու այլ հորմոններ՝ պրոլակտինը և դոպամինը, որոնք փոխազդում են և ազդում տրամադրության, մոտիվացիայի և հուզական վիճակի վրա։

Նմանատիպ երևույթ լավ հայտնի է կրծքով կերակրման մասնագետներին։ Այս երևույթը կոչվում է կաթի արտանետման դիսֆորիկ ռեֆլեքս (D-MER), որի դեպքում կրծքով կերակրող մայրերը կաթի արտանետումից անմիջապես առաջ ունենում են մելանխոլիայի, անհանգստության, անհույսության, ամոթի կամ մեղքի զգացողության հանկարծակի ալիք։

Մեկ այլ նմանատիպ վիճակ է հետսոցիալական դիսֆորիան, որի դեպքում մարդը անսպասելիորեն տխրություն, անհանգստություն կամ հուզական դատարկություն է զգում օրգազմից հետո։

Մասնագետները ենթադրում են, որ երեք երևույթներն էլ կարող են կապված լինել հորմոնալ փոխազդեցությունների հետ, սակայն այս տեսությունը հաստատելու համար անհրաժեշտ են հետագա հետազոտություններ։

Ինչո՞ւ են մարդիկ վախենում դրա մասին խոսել

Այս անսովոր ռեակցիան հաճախ առաջացնում է շփոթություն և ամոթ։ Ոմանք սկսում են փնտրել հոգեբանական պատճառներ՝ կասկածելով սեռական տրավմայի հետևանքների, սեփական սեքսուալության վերաբերյալ կասկածների կամ հարաբերությունների խնդիրների վրա։ Այնուամենայնիվ, մասնագետները ընդգծում են, որ համախտանիշն ինքնին չի վկայում ո՛չ տրավմատիկ փորձի, ո՛չ էլ զուգընկերոջ նկատմամբ ձգողության բացակայության մասին։

Գինեկոլոգ Ջենիֆեր Լինքոլնը խորհուրդ է տալիս չընկալել այս ռեակցիան որպես անձնական մերժում։ Կարևոր է, որ զուգընկերները քննարկեն խնդիրը ննջասենյակից դուրս, նախապես համաձայնության գան ազդանշանի շուրջ, որը թույլ կտա նրանց դադարեցնել կամ փոխել տեղի ունեցողը, և ուշադիր լինեն անհարմարություն զգացող անձի նկատմամբ։

Ոմանք գտնում են, որ պարզ լուծումը օգնում է՝ խուսափել պտուկների գրգռումից սեքսի ժամանակ: Նյու Յորքցի կատակերգու Սալմա Զաքին, որը խոսել է բեմում իր փորձի մասին, խոստովանում է, որ այժմ պարզապես խուսափում է նման հպումներից, և դա չի խանգարել իր սեռական կյանքին։

Սանդրան նաև նշում է, որ համախտանիշը գործնականում ոչ մի ազդեցություն չի ունեցել իր ինտիմ հարաբերությունների վրա: Նրա համար ամենադժվարը ոչ թե զգացողությունն էր, այլ երկար ժամանակահատվածը, երբ նա չէր հասկանում, թե ինչ է կատարվում իր հետ։

Մինչ գիտնականները շարունակում են բացատրություն փնտրել այս երևույթի համար, մասնագետները խորհուրդ են տալիս չամաչել անսովոր ռեակցիայից և բացահայտ խոսել դրա մասին ձեր զուգընկերոջ և բժշկի հետ: