«Նույնիսկ միլիարդատերերն են ենթարկվում դրան». փորձագետը նշել է այն էմոցիան, որը գաղտնի կառավարում է ամենահաջողակ մարդկանց կյանքը

Նույնիսկ ամենահարուստ, ազդեցիկ ու հաջողակ մարդիկ միշտ չէ, որ ազատ են իրենց որոշումների մեջ։ Արտաքին ինքնավստահության, ձեռքբերումների և ֆինանսական բարեկեցության հետևում կարող են թաքնված լինել հույզեր, որոնք աննկատ կերպով ազդում են վարքագծի, հարաբերությունների և կարիերայի վրա։ Միլիարդատերերի և խոշորագույն ընկերությունների գլխավոր տնօրենների հետ աշխատող հայտնի մարզիչ Ջո Հադսոնի խոսքով՝ այդպիսի գլխավոր հույզերից մեկն ամոթն է։

Հադսոնը պնդում է, որ հենց այն տհաճ ապրումները, որոնցից մարդը փորձում է փախչել, հաճախ սկսում են կառավարել նրա կյանքը։ Եվ որքան ուժեղ է որոշակի հույզը ճնշելու ձգտումը, այնքան ավելի մեծ իշխանություն է այն ստանում մարդու նկատմամբ։

«Ցանկացած հույզ, որը դուք չեք ցանկանում զգալ, դառնում է ձեր տերը։ Եվ վերջ»,— բացատրում է քոուչը։

Նրա դիտարկմամբ՝ սա վերաբերում է ոչ միայն անձնական դժվարություններ ունեցող մարդկանց, այլև նրանց, ովքեր բիզնեսում տպավորիչ բարձունքների են հասել։ Միլիարդատերերն ու ընկերությունների ղեկավարները կարող են ունենալ հսկայական ռեսուրսներ, ազդեցություն և հնարավորություններ, սակայն դա նրանց անխոցելի չի դարձնում սեփական զգացմունքների առջև։

Ամոթն առանձնապես նենգ է, քանի որ հաճախ մնում է աննկատ։ Մարդը կարող է խուսափել որոշակի իրավիճակներից, հրաժարվել նոր հնարավորություններից, ձգտել մշտապես ապացուցել իր կայացած լինելը կամ ցավագին արձագանքել քննադատությանը՝ նույնիսկ չգիտակցելով, որ նման վարքագծի հետևում կանգնած է ամոթ զգալու վախը։

Արդյունքում այն հույզը, որը մարդը փորձում է թաքցնել կամ ճնշել, սկսում է թելադրել նրա որոշումները։

Հադսոնի կարծիքով՝ ներքին ազատության բանալին ոչ թե տհաճ զգացողություններից ազատվելու փորձերի մեջ է, այլ դրանք ընդունելու և ապրել սովորելու պատրաստակամության։ Ամոթից, վախից կամ տագնապից անընդհատ խուսափելու փոխարեն կարևոր է հասկանալ, թե որտեղից են դրանք առաջանում և ինչպես են ազդում վարքագծի վրա։

Հենց սեփական հույզերի հետ առերեսվելու և դրանց չենթարկվելու ունակությունն էլ կարող է դառնալ անձնական ու մասնագիտական աճի կարևոր պայման։

Գլխավոր պարադոքսը, որի վրա ուշադրություն է հրավիրում մարզիչը, այն է, որ նույնիսկ բազմամիլիարդանոց ընկերություններ և հսկայական կարողություններ կառավարելու ընդունակ մարդիկ կարող են մնալ սեփական զգացմունքների գերին։ Եվ ֆինանսական բարեկեցությունն ինքնին դեռևս չի երաշխավորում հուզական ազատություն։