Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Հիմա ես շատ փակ եմ ապրում, իմ ընկերները գրքերն ու ձայնապնակներն են». Տիգրան Մանսուրյան

19:41, 12 սեպտեմբերի

«Հիմա ես շատ փակ եմ ապրում, բայց ունեմ շատ լավ ընկեներ. դրանք գրքերն ու ձայնապնակներն են». այս մասին այսօր LOFT-ում իր երկրպագուների հետ հանդիպման ժամանակ հայտարարեց կոմպոզիտոր Տիգրան Մանսուրյանը:

Մաեստրոն տարիներ առաջ ընկերություն է արել Սոս Սարգսյանի, Սերգեյ Փարաջանովի, Հրանտ Մաթեւոսյանի, Պարույր Սեւակի, Մարտիրոս Սարյանի հետ. «Աստված իմ, ի՜նչ ընկերություն էր: Սեւակը շատ կռվարար էր, պայթուցիկ, բայց եւ մեծ եղբոր պես, երբ մի բան էր առաջարկում, խնդրանքով էր ասում: Իսկ Սարյանի հետ ավելի շատ պապ ու թոռան հարաբերություններ էին, քան ընկերական»,-թախիծով իր երիտասարդության օրերը հիշեց Մանսուրյանը:

Մաեստրոյի պատասխաններն իր երկրպագուների մյուս հարցերին ներկայացնում ենք ստորեւ.

Հին օրերի երգը

Ես Արթիկում եմ մեծացել: Շիրակի դաշտերի երգերն են իմ հին օրերի երգերը:

Հայաստան վերադառնալու մասին

1947 թվականին ընտանիքով Բեյրութից տեղափոխվեցինք Հայաստան: Այդ տարիներին շատ դժվար էր ինտեգրվելը Հայաստանում: Հայրս շատ էր ցանկանում, որ ես երաժիշտ դառնամ, եւ արդեն այդ ծրագրով վերադառնում էինք: Կարծում եմ, եթե մենք մնայինք Բեյրութում, ես երաժիշտ չէի դառնա: Հայաստան տեղափոխվելը ճակատագրական էր:

Պատարագ գրելու մասին

Շատ եմ ցանկանում պատարագ գրել, քանի որ եկեղեցական երաժշտությունը պետք է կանոնակարգվի:

Կնոջ մասին

Ես միայնակ եմ ապրում: Իմ կինը, որի հետ ընկերություն ենք արել 47 տարի, արդեն 11 տարի է՝ ինձ հետ չէ: Միասին Կոնսերվատորիա ենք ընդունվել, միասին՝ ավարտել, ինքը՝ կարմիր դիպլոմով, ես՝ ոչ: Երաժշտագետ էր, բայց երբեք մանկավարժության ոլորտից չշեղվեց:

Շատ էր ցանկանում, որ մի ստեղծագործություն նվիրեմ իրեն, եւ երբ արդեն գիտեի, որ ծանր հիվանդ է, Չարենցի բանաստեղծություններից մեկի հիման վրա երգ գրեցի եւ նվիրեցի իրեն: Լավ կյանք ապրեցինք միասին:

Շուշան Շատիկյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search