«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Ռեժիսոր Աննա Մելիքյանը կենսագրությունից ջնջել է Հայաստանում իր կյանքի մասին տվյալներն ու մահամերձ հորը մենակ թողել ԱՄՆ-ում

18:15, 8 հոկտեմբերի

Աննա Մելիքյանը հաջողակ ռեժիսոր է, «Կինոտավրի» հաղթող։ Նրա «Սիրո մասին» ֆիլմը հավանաբար ռուսական կինեմատոգրաֆիայի վերջին տարիների ամենահաջող ֆիլմերից է։ Սակայն քչերը գիտեն, որ Մելիքյանը որոշել է ոչ միայն օլիգարխ Դանիիլ Խաչատուրովի հետ իր հարաբերությունների մասին լռել, այլեւ կենսագրական աղբյուրներից ջնջել տվյալները Հայաստանում իր կյանքի, եղբայրներ՝ Առնոլդի ու Արսենի ու հոր մասին, որի հուղարկավորությանը այդպես էլ ներկա չի եղել, գրում է Life.ru–ն։

Աննայի եղբայր Առնոլդը պատմել է, որ հայրը՝ Գագիկ Մելիքյանը, բաժանվել էր առաջին կնոջից՝ ծնունդով  Բաքվից Էլեոնորայից, որը նրան մեկ որդի ու մեկ դուստր էր պարգեւել՝ Արսենին ու Աննային։ Հետո Գագիկը հանդիպել էր Առնոլդի մորը՝ Սոֆիային։

Ծնողների ամուսնալուծությունից հետո Աննան ապրել է երկու քաղաքների միջեւ՝ Բաքվի ու Երեւանի։ Գագիկ Մելիքյանի երկու ամուսնություններից ծնված երեխաները ամեն ամառ մի քանի օր միասին են անցկացրել նրա քաղաքամերձ տանը։

«Հայրս շատ էր աշխատում։ Նա միշտ կառավարական պաշտոններ է զբաղեցրել։ Սկզբում եղել է զենքի գաղտնի գործարանի ղեկավար, հետո նրան գորգագործության պետական ֆաբրիկայի գլխավոր տնօրեն նշանակեցին։ Մեր ընտանիքը նյութապես ապահովված էր։ Մենք ապրում էինք բնակարանում, իսկ ամառը անցկացնում մեր ամառանոցում, ուր գալիս էին նաեւ Անյան ու Արսենը։ Մայրս բարյացակամ էր տրամադրված հորս առաջին ընտանիքի հանդեպ ու միշտ ասում էր, որ երեխաները ոչնչի համար մեղավոր չեն։ Երբ Անյան ու Արսենը մեր տուն էին գալիս, Անյան մենակ նստում էր իր սենյակում ու գրքեր կարդում, իսկ Արսենը խաղում էր բակում։ Մայրս նրանց համար ճաշ էր եփում, հոգ տանում նրանց մասին, իսկ նրանք հիմա նույնիսկ չեն զանգում նրան։ Վիրավորական է»։

1999-ին Գագիկն անսպասելիորեն մեկնում է Ամերիկա՝ ընտանիքին թողնելով Հայաստանում։

«Մեր ընտանիքի համար բարդ ժամանակաշրջան էր, չինովնիկները հետապնդում էին հորս։ Նրա տեղակալը 5 մլն դոլար էր յուրացրել, որոնք նա պետք է պետբյուջե փոխանցեր, եւ փախուստի էր դիմել։ Հայրս ԱՄՆ էր մեկնել, որպեսզի այնտեղ քաղաքական ապաստան խնդրի»։

Այդ ժամանակ Աննան արդեն վաղուց Մոսկվա էր տեղափոխվել, ընդունվել ինստիտուտ ու աշխատում էր «Մոսֆիլմ»-ում։

Առնոլդին կյանքը այս ու այն կողմ էր նետել, մինչեւ նա հայտնվել է Ամերիկայում, որտեղ արդեն 14 տարի է հայրն ապրում էր իր նոր ընտանիքի հետ ու փող էր աշխատում առեւտրի կենտրոններում պահակ աշխատելով։ Ամերիկյան տեխնիկան վերավաճառելով Մոսկվայում՝ Առնոլդը սկսում է ամսական 6000 դոլար աշխատել։ Բայց գեղեցիկ կյանքի պատրանքն այս անգամ էլ միգրացիոն ծառայությունն է ոչնչացնում՝ կալանավորելով ձեռներեցին ռեժիմը խախտելու համար։ 14 ամիս նա կալանքի տակ է մնում։ 2012-ի հունվարի 30-ին ամերիկյան բանտում Առնոլդը ստանում է հոր մահվան լուրը՝ նա արյան քաղցկեղից էր մահացել։ Իր վերջին րոպեները Գագիկ Մելիքյանը ԱՄՆ ուռուցքաբանական կենտրոնում լրիվ մենակ էր անցկացրել։

«Հայրս հիվանդացել էր քաղցկեղով, երբ ես 19 տարեկան էի։ Անյան ու Արսենը գիտեին այդ մասին, բայց ոչ մի կերպ չեն աջակցել նրան, նույնիսկ զանգերով։ Մենք այդ մասին հորս հետ զրուցել էինք, նրա համար շատ ցավալի ու վիրավորական էր, որ նրանք մոռացել են իր մասին։ Չնայած, նա ինձ էլ էր ժամանակին լքել ու հեռացել, ես միակ զավակն եմ եղել, որ ներել եմ նրան ու նրա կողքին եղել դժվար պահին։ Ես փորձել եմ խոսել Արսենի հետ, բայց նա ասում էր՝ նման բաներով գլուխս չծանրաբեռնեմ։ Իսկ Անյան երբեք թույլ չէր տալիս, որ ես նրա հետ այդ թեմայով խոսեմ։ Նա միշտ թքած ուներ»,- պատմել է Առնոլդը։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search