• Բրեդ Փիթը, մարտական շունը և Ալյասկան․ իսկական գոյամարտ՝ «Գազանի սիրտը» ֆիլմում

  Բրեդ Փիթը նկարահանվել է թոշակի անցած հատուկ նշանակության զորքերի զինվորի և նրա հավատարիմ շան՝ Օդինի մասին ֆիլմում, որոնք պատերազմում կրած մի շարք ողբերգություններից և կորուստներից հետո իրենց կյանքն անցկացնում են Ալյասկայի անապատներում․․․

• Սթիվեն Սփիլբերգը ֆիլմ կնկարահանի մաֆիայի լեգենդար ղեկավար Սեմի Գրավանոյի՝ Ջոն Գոտիի դավաճանի մասին  

  Սթիվեն Սփիլբերգը ֆիլմ է պատրաստում Սալվատորե «Սեմմի Ցուլ» Գրավանոյի մասին, որը Նյու Յորքի ամենահայտնի մաֆիոզներից մեկն է, որը դավաճանել է իր ղեկավար Ջոն Գոտիին և օգնել ՀԴԲ-ին ոչնչացնել Գամբինո ընտանիքի կայսրությունը: Այս մասին հաղորդել է Page Six-ը...

• Աղաս Մանուկյանը՝ «Բարի Գալուստի» մասին․ առաջին պրոդյուսերական փորձը, Հունաստանում նկարահանումներն ու չնկարահանվելու որոշումը

  Հոկտեմբերի 20-ից Shant TV-ի եթերում կմեկնարկի «Բարի Գալուստ» նոր սիթքոմը…

• Նոր կադրեր «Մոնթե» ֆիլմի նկարահանումից

  Նոյեմբերին մեծ էկրան կբարձրանա Genetic Production-ի կողմից նկարահանվող «Մոնթե» ֆիլմը, որը Հայաստանի և Արցախի հերոս, Արցախյան պատերազմի մասնակից Մոնթե Մելքոնյանի կյանքի մասին՝ ամբողջապես հիմնված իրական փաստերի վրա...

• «Դիգեր». չափազանց խառը արձագանքներ՝ գովասանքից մինչև բացարձակ քննադատություն

  Երկար սպասված «Digger» ֆիլմը, որի գլխավոր դերում հանդես է գալիս Թոմ Քրուզը, թողարկվել է Հայաստանի կինոթատրոններում․․․

• «Գործնական մոգություն 2». Ինչպես Հոլիվուդը գողացավ մոգությունը

  Ի՞նչը կարող է ռեժիսորին ստիպել 28 տարի անց շարունակություն նկարահանել․․․

• Բրեդ Փիթը վերադառնում է զոմբիների աշխարհ. Paramount-ը պաշտոնապես մշակում է «Z համաշխարհային պատերազմ»-ի շարունակությունը  

  Paramount Pictures-ը պաշտոնապես կանաչ լույս է տվել «Z համաշխարհային պատերազմ»-ի շարունակության համար, որտեղ Բրեդ Փիթը կրկին կխաղա իր գլխավոր դերը: Էդվարդ Բերգերը, որը հայտնի է «Արևմտյան ճակատում լռություն է» և «Քոնկլավ» ֆիլմերով, կղեկավարի նախագիծը, իսկ Դենիս Քելլին կգրի սցենարը...

• «Աշտարակ 2». Հիմարությունը քաջության քողի ներքո

  2022 թվականին թողարկվեց «Աշտարակը» թրիլերը․․․

Կուլտային ֆիլմերի վերածննդի միտումը հասել է նորաձևության և իշխանության մասին ամենաազդեցիկ պատմություններից մեկին՝ «Սատանան նախընտրում է Պրադա» ֆիլմին։ Գրեթե երկու տասնամյակ անց ֆիլմը վերադառնում է, բայց արդեն այլ տրամադրությամբ․ ավելի քիչ հեքիաթ փայլուն ամսագրերի աշխարհում գտնվող մի աղջկա մասին, և ավելի շատ փորձ՝ հասկանալու ոլորտի հենց այդ կառուցվածքը։

Ապրիլի 29-ին «Երևան Մոլ»-ի Kinopark-ում տեղի է ունեցել նոր մասի փակ ցուցադրությունը։

Եվ, իհարկե, առաջինը, ինչը գրավում է ուշադրությունը՝ դերասանական կազմն է։ Մերիլ Սթրիփի, Էնն Հեթուեյի և Էմիլի Բլանտի վերադարձը գրեթե անթերի է ստացվում։ Նրանց կերպարները միանգամից ճանաչելի են և ինչ-որ պահի քեզ մոտ տարօրինակ զգացողություն է առաջանում․ կարծես ժամանակը անցել է կողքով, իսկ նրանք մնացել են նույն տեղում՝ միայն ավելի կոշտ, ավելի ճշգրիտ ու մի փոքր ավելի հասունացած։

Այս նոստալգիայի էֆեկտը այստեղ աշխատում է որպես հիշողության լուռ խայթ։

Բայց եթե նախկինում պատմությունը ավելի փակ ու գրեթե լիրիկական էր, ապա հիմա ֆիլմը ավելի լայն տեսանկյունից է նայում։ Այն արդեն ոչ այնքան պատմում է, որքան վերլուծում։ Մեր առաջ այլևս մեկ հերոսուհու ուղին չէ, այլ մի համակարգ, որի մեջ հայտնվում են բոլոր կերպարները։ Եվ յուրաքանչյուրն իր ձևով է այդ համակարգում խճճված։

Հումորը մնացել է իր տեղում՝ սուր, երբեմն՝ կծու, բայց առանց գռեհկության մեջ ընկնելու։ Այսօր հազվադեպ հանդիպող հավասարակշռություն է, երբ կատակն աշխատելու համար չի պահանջում պարզեցում։

Ավելի քիչ շքեղություն կա, և դա անմիջապես նկատելի է։ Տեսախցիկը ավելի հաճախ նայում է կուլիսների հետևը, քան ցուցափեղկերին։ Այստեղ նորաձևությունն այլևս ճաշակի մասին չէ, այլ կարգավիճակի, պատկանելության, «ներսում» լինելու իրավունքի։ Եվ ֆիլմը բավական ուղիղ ասում է․ այսօր մարդիկ չեն գնում պատմություն ունեցող իրեր, այլ՝ լոգո «լյուքսային համայնքի» անդամության համար։

Սյուժեն կառուցված է պարզ․ կա խնդիր, կա լուծում, կա հետևանք։ Բայց այդ պարզության հետևում թաքնված է տհաճ ճշմարտությունը՝ մարդիկ գրեթե չեն փոխվում։ Նրանք փոխում են իրենց դերերը, հարմարվում են, արդարացնում իրենց արարքները։ Իսկ իրական փոփոխությունները տեղի են ունենում միայն այն ժամանակ, երբ հետ գնալու այլևս ճանապարհ չկա։

Հատկապես հետաքրքիր կերպով բացվում են հերոսուհիների հարաբերությունները։ Էնդիի և Միրանդայի կապը դեռ շարունակում է կառուցված լինել հիացմունքի և դիմադրության լարվածության վրա, բայց հիմա դա արդեն հավասարների երկխոսություն է՝ թեկուզ չարտահայտված։ Եվ այդ ֆոնի վրա անսպասելի ուժեղ է հնչում Էմիլիի գիծը։

Նա այլևս պարզապես անցյալի խիստ օգնականը չէ․ այստեղ նա ունի իր սեփական խաղը։ Ընդ որում՝ երկակի։ Նա և համակարգի մի մասն է և մարդ, որը փորձում է այն շրջանցել ու գերազանցել։ Եվ հենց նրա միջոցով հատկապես պարզ է դառնում, թե որքան հեշտ է հարմարվել ու նույնքան հեշտ՝ ներսից կորցնել ինքնությունը։

Ֆիլմը պահպանում է առաջին մասի կարևոր ինտրիգը․ ո՞վ է այստեղ «սատանան»։ Ժամանակին հանդիսատեսը վիճում էր՝ արդյոք դա Միրանդան է, թե մեկ ուրիշը, մինչև անգամ Էնդիի նախկին ընկերոջը հասնելով։ Հիմա այդ հարցը կրկին մնում է բաց։ Այստեղ չկա հստակ հակահերոս։ Բայց կան ընտրություններ, կան սխալներ, կան հետևանքներ։ Եվ կա տարբերություն նրանց միջև, ովքեր կարող են ընդունել իրենց սխալները և նրանց միջև, ովքեր շարունակում են խաղալ մինչև վերջ։

Եվ, իհարկե, զգացվում է սերունդների բախումը։ Գլամուրի հին աշխարհը՝ կառուցված ճաշակի և հեղինակության վրա, բախվում է նոր իրականությանը, որտեղ ամեն ինչ որոշում են թրենդները, ալգորիթմները և ակնթարթային հավանությունը։ Լրագրողական միջավայրը ներկայացված է առանց ռոմանտիկայի ու շքեղության, նույնիսկ եթե խոսքը նորաձևության ամսագրի մասին է։ Արդյունաբերությունն այլևս չի ձևավորում իմաստներ, այն ավելի հաճախ պարզապես արձագանքում է դրանց։

Եթե առաջին մասը ստիպում էր երազել նորաձևության աշխարհի մասին, ապա այսը ստիպում է ինքդ քեզ հարց տալ․ իրականում ի՞նչ է թաքնված այդ աշխարհի հետևում և արդյո՞ք դու ուզում ես այնտեղ հայտնվել։

Կադրերը վերցված են IMDb կայքից։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում