• «Մաշկի դիետա»․ աշխատո՞ւմ է արդյոք կատարյալ մաշկ ունենալու համար TikTok-ի skin cycling մեթոդը

  Մաշկի խնամքը նույնպես վերածվել է հստակ գրաֆիկի. մի երեկո՝ թթուներ, հաջորդը՝ ռետինոլ, հետո՝ երկու օր վերականգնում, և այդպես շարունակ։ Այսպես TikTok-ը հորինեց skin cycling-ը (մաշկի ցիկլավորումը)՝ մի համակարգ, որն առաջարկում է ակտիվ նյութերն օգտագործել ոչ թե միանգամից, այլ հերթագայել ըստ օրերի...

• Ինչու է մանկական կոսմետիկան դարձել գեղեցկության միտում

  Մեծահասակ աղջիկները կրկին լոգարանից հանում են մանկական քսուքներ, յուղեր և շամպուններ․․․

• K-Beauty-ն նոր մակարդակի է հասնում. Հարավային Կորեան գեղեցկության նոր կանոններ է սահմանում

  Կորեական կոսմետիկան վաղուց դադարել է լինել վիրուսային սոցիալական ցանցերի միտում․․․

• «Սառցե դեմք». Արդյո՞ք սառը թերապիան իսկապես աշխատում է, և ի՞նչ է անում սառույցը ձեր մաշկի հետ

  Սառույցը կրկին դարձել է գեղեցկության հիմնական միջոցառում. աղջիկները դեմքերը թաթախում են սառցե ջրով լի ամանների մեջ, սառած գլանափաթեթներով սրբում մաշկը, դիմակները պահում սառնարանում և կարևոր իրադարձությունից առաջ կատարում են տնական սառցե դեմքի խնամք․․․

• Քնեք տգեղ, արթնացեք գեղեցիկ. ի՞նչ է թաքնված վիրուսային Morning Shed միտման հետևում

  Մինչև վերջերս աղջիկները քնում էին դեմքի կրեմով՝ հույս ունենալով արթնանալ ավելի մեղմ, ավելի խոնավեցված մաշկով․․․

• Էքստրեմալ «ինքդ արա» դարաշրջանը. TikTok-ի միտումներ, որոնք կփչացնեն ձեր մաշկը

  TikTok-ը վաղուց ոչ միայն միտումների աղբյուր է, այլև կասկածելի գեղեցկության խորհուրդների իսկական հանրագիտարան․․․

• 2026 թվականի ամռան 5 լավագույն կոսմետոլոգիական հիթերը

  Ամառը միտումներ է սահմանում ոչ միայն նորաձևության, այլև կոսմետոլոգիայի մեջ․․․

• Գեղեցկության գաղտնիքներ. Ի՞նչ են պեպտիդները և ինչպե՞ս դրանք ճիշտ օգտագործել

  Այս օրերին ինտերնետը լի է մաշկի խնամքի ինքնահռչակ մասնագետներով․․․

Կոսմետիկ վիրաբույժները նկատում են այսպես կոչված «ճարպի կուտակման» նկատմամբ աճող հետաքրքրությունը՝ մի պրակտիկա, որի դեպքում հիվանդները նախապես պահպանում են իրենց սեփական ճարպը ապագա գեղագիտական ​​միջամտությունների համար։

Ինչպես բացատրում է պլաստիկ վիրաբույժ և «Նյու Լուք Նյու Լայֆ»-ի բժշկական տնօրեն, բժիշկ Կլաուդիա Կիմը, սա մի գործընթաց է, որի ընթացքում հիվանդի ճարպը հանվում է լիպոսակցիայի միջոցով, այնուհետև սառեցվում և պահվում է հնարավոր վերօգտագործման համար։

«Ճարպի կուտակումը այն է, երբ հիվանդի սեփական ճարպը հանվում է, սովորաբար լիպոսակցիայի միջոցով, և սառեցվում ապագա կոսմետիկ միջամտությունների համար», - ասում է Կիմը։

Ճարպի կուտակումը ամենից հաճախ վերցվում է որովայնից, ազդրերից կամ կողերից՝ այն հատվածներից, որտեղից ամենահեշտ է բավարար քանակությամբ հավաքելը։ Այնուհետև այն կարող է օգտագործվել դեմքի ուրվագծերի ձևավորման համար (այտոսկրեր, քունքեր, աչքերի տակի հատված), ինչպես նաև կրծքագեղձերի կամ հետույքի մեծացման համար։

Այս մեթոդի հիմնական գաղափարը նյութը նախապես «պահպանելն» է՝ խուսափելով կրկնակի լիպոսակցիայի անհրաժեշտությունից և փոխարենը օգտագործելով մարմնի սեփական հյուսվածքը։ Շատ հիվանդներ սա համարում են ֆիլերների և իմպլանտների ավելի բնական այլընտրանք։

Սակայն մասնագետները զգուշացնում են, որ այս ընթացակարգը ռիսկերից զերծ չէ։

Ըստ Քիմի, ճարպի փոխպատվաստման ցանկացած ընթացակարգ կարող է հանգեցնել բարդությունների, այդ թվում՝ խիտ հանգույցների, կիստաների, անհարթ ուրվագծերի, վարակի կամ կրկնակի ընթացակարգերի անհրաժեշտության։

Մեկ այլ խնդիր է պահեստավորումը։ Ճարպը կենդանի հյուսվածք է, և դրա որակը կարող է վատթարանալ սառեցման ժամանակ։ Արդյունքների վրա ազդում են մշակման պայմանները, պահպանման տևողությունը և սառեցման մեթոդները։

«Հիվանդները կարող են չհասնել սպասվող ծավալին կամ կարող են լրացուցիչ շտկման կարիք ունենալ»,-նշում է վիրաբույժը։

Որոշ դեպքերում սառեցված ճարպը դառնում է պակաս կենսունակ, ինչը հանգեցնում է ասիմետրիայի կամ անբավարար արդյունքների կրկնակի ներարկումներից հետո։

Մասնագետները ճարպի բանկային պահպանումը համեմատում են ավելի ավանդական աուտոլոգիական ճարպի փոխպատվաստման հետ, որն ունի օգտագործման շատ ավելի երկար պատմություն և ավելի լավ է ուսումնասիրված բժշկական տեսանկյունից։

Ավելին, այլընտրանքային մեթոդները ժողովրդականություն են վայելում գեղագիտական ​​բժշկության ոլորտում, ինչպիսիք են մահացած անձանցից ստացված դոնորական ճարպի ներարկումները։ Սակայն բժիշկները ընդգծում են, որ այս նյութը ենթարկվում է բարդ մշակման և չի վարվում ինչպես հիվանդի սեփական հյուսվածքը։

«Սա հիմնովին տարբերվող արտադրանք է։ Այն կարող է ապահովել ժամանակավոր ծավալ, բայց այն չի ինտեգրվում հյուսվածքի մեջ այնպես, ինչպես ինքնածին ճարպը»,-բացատրում է Քիմը։

Նրա խոսքով՝ դոնորական ճարպն օգտագործվում է միայն սահմանափակ դեպքերում՝ երբ հիվանդը բավարար քանակությամբ սեփական ճարպ չունի կամ միայն փոքր քանակությամբ շտկման կարիք ունի։

Բժիշկները համաձայն են՝ չնայած աճող հետաքրքրությանը, ճարպի պահպանումը մնում է նոր և թերուսումնասիրված պրակտիկա։

«Այս ոլորտը կարող է զարգանալ, բայց առայժմ հիվանդները պետք է հասկանան, որ ապացույցների բազան դեռևս սահմանափակ է»,-ասում է Քիմը։ «Գլխավորը ամենականխատեսելի արդյունքներով մեթոդներ ընտրելն է»։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում