• Ինցել լինելու հպարտությունը «Միայն մեկ գիշեր» ֆիլմում

  Ի՞նչ կանեիք, եթե մի առավոտ արթնանայիք և տեսնեիք նախամուսնական սեռական հարաբերություններն արգելող օրենք․․․

• «Տնից լավ տեղ չկա». Արցախի ողբերգությունն ու իրական մարդկային պատմությունները՝ Դիանա Մեդիսոնի նոր վավերագրական ֆիլմում, որը ցուցադրվեց Երևանում

  There.s No Place Like Home/«Տնից լավ տեղ չկա»՝ սա է Դիանա Մեդիսոնի վավերագրական ֆիլմի հիմքում ընկած ուղերձը․․․

• «Ես ուզում եմ քեզ հետ սեքսով զբաղվել» ֆիլմը կամ ինչպես սեքսը վերածել կրկեսի

  Ֆիլմի մասին խոսելուց առաջ՝ երկու կարևոր կետ. այն կատակերգություն է, և դա Գրեգ Արակիի ֆիլմն է, ռեժիսորի, որին հաճախ «գեյ» են անվանում՝ իր ֆիլմերի պատճառով․․․

• Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը», կամ ուրվականային Հայաստանը. ինչպես սփյուռքը հայրենիք հորինեց ավերակներից և տրավմայից

  «Արտոյի երկիրը»՝ սա Թամարա Ստեփանյանի ֆրանս-հայկական դրամայի վերնագիրն է, որը նրա լիամետրաժ դեբյուտն է․․․

• Netflix-ը դերասանին տեղադրել է Հոլիվուդյան գովազդային վահանակի մեջ՝ իր նոր թրիլերը գովազդելու համար  

  Netflix-ի նոր թրիլերը վախեցնող հարց է բարձրացնում. որքա՞ն ժամանակ կարող եք գոյատևել, եթե փակված լինեք ձեր սեփական տանը։ Այս գաղափարը կյանքի կոչելու համար ընկերությունը անսովոր ներկայացում է բեմադրել Լոս Անջելեսի կենտրոնում...

• Ինչպես Նոլանը շուռ տվեց Հոմերոսին գերեզմանում, կամ ինչու է «Ոդիսականը» նույն «Օպենհայմերը»՝ միայն սաղավարտով և վահանով

  Մինչ կինովարձույթի «Ոդիսական» ֆիլմի քննադատությունը, եկեք արժանին մատուցենք դրան և նշենք դրա արժանիքները․․․

• Մռայլ և գեղեցիկ դեմիֆոլոգիզացիա «Ռոբին Հուդի մահը» ֆիլմում

  Մենք սովոր ենք Ռոբին Հուդին տեսնել որպես դրական կերպար, անգլիական հեքիաթների հերոս, ազնիվ ավազակ, որը գողանում էր հարուստներից և տալիս աղքատներին․․․

• Կարեն Կարագուլյանը միացել է Netflix-ի «Պոզիտանո» ֆիլմի կազմին, որտեղ նրա խաղընկերներն են Մեթյու Մակքոնահին և Զոի Սալդանյան

  Կարեն Կարագուլյանը միացել է Netflix-ի իտալական «Պոզիտանո» ռոմանտիկ արկածախնդրությանը, Օսկարակիր դերասաններ Մեթյու Մակքոնահիի և Զոի Սալդանյայի հետ միասին, հաղորդում է Armenian Film Society-ն...

79-րդ Կաննի կինոփառատոնում ամենաշատ քննարկվող արտամրցութային ցուցադրություններից մեկը «Դը Գոլ. Թեքվող երկաթ»/De Gaulle: Tilting Iron պատմական դրաման էր, որի գլխավոր դերում հանդես է գալիս հայազգի ֆրանսիացի դերասան Սիմոն Աբկարյանը: Այս նախագիծն արդեն իսկ համարվում է ֆրանսիական կինոյի համար գրեթե աննախադեպ. Շառլ դը Գոլի մասին երկմասանոց էպոսը տևում է գրեթե հինգ ժամ, և դրա արտադրությունը դարձել է վերջին տարիների ամենաթանկ և հավակնոտ ազգային նախագծերից մեկը։

Կոտ դ'Ազուրում պրեմիերան տեղի ունեցավ նույն շքեղությամբ, որը սովորաբար բնորոշ է ամերիկյան ստուդիական բլոկբաստերներին: Աբգարյանը կարմիր գորգին հայտնվեց ռեժիսոր Անտոնեն Բոդրիի և ֆիլմի դերասանական կազմի հետ: Միջոցառման հյուրերի թվում էին Բելլա Հադիդը, Իրինա Շեյքը և Քևին Սփեյսին։

Ֆիլմը պատմում է 1940 թվականի հունիսի մասին, երբ Ֆրանսիան հանձնվում է նացիստական ​​Գերմանիային, իսկ քիչ հայտնի գեներալ Շառլ դը Գոլը փախչում է Լոնդոն՝ փորձելով համոզել աշխարհին, որ Ֆրանսիան դեռ չի պարտվել պատերազմում: Նա չունի ո՛չ բանակ, ո՛չ աջակցություն, գրեթե ոչ մի դաշնակից: Միայն գրեթե խելագար հավատ իր սեփական գաղափարի նկատմամբ։ Աստիճանաբար նրա շուրջը սկսում են հավաքվել դիմադրության մարտիկները, զինվորները, ուսանողները և կամավորները, և ֆիլմն ինքնին ռազմական դրամայից վերածվում է էպիկական արկածի, ապա գրեթե քաղաքական թրիլեր։

Քննադատները հատուկ ուշադրություն են դարձրել Աբգարյանի խաղին։ Cineuropa-ն նրա խաղն անվանել է ֆիլմի կարևորագույն պահերից մեկը՝ նշելով, որ դերասանին հաջողվել է «մոռանալ առասպելը և բացահայտել մարդուն»։ Քննադատները շեշտում են, որ Աբգարյանը դը Գոլին չի խաղում՝ որպես դպրոցական դասագրքից վերցված բրոնզե արձանի։ Նրա կերպարը համառ է, զվարճալի, մոլեռանդ և երբեմն գրեթե անխոհեմ, բայց հենց սա է, որ կերպարին կենդանություն է հաղորդում։ Գրախոսության մեջ հատուկ նշվում է, որ դերասանը կատարելապես արտացոլում է գեներալի յուրահատուկ ինտոնացիաներն ու խոսելաձևը՝ առանց դերը ծաղրանկարի վերածելու։

Միևնույն ժամանակ, ֆիլմն ինքնին հակասություններ է առաջացրել. որոշ քննադատներ այն համեմատում են անցյալ դարի դասական ռազմական էպոսների հետ, մինչդեռ մյուսները գրեթե կոմիքսների էներգիա են տեսնում՝ անվանելով այն «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ֆրանսիացի վրիժառուներ»։ Ռեժիսոր Անտոնեն Բոդրիին միաժամանակ գովաբանում են իր մասշտաբների, շքեղության և մարտական ​​տեսարանների համար, քննադատում չափազանց պաթոսի և պատմության չափազանց պարզեցման համար։

Սակայն նույնիսկ սկեպտիկները ընդունում են գլխավոր կետը. Կաննը վաղուց չէր տեսել նման հավակնոտ ֆրանսիական նախագիծ, որը այդքան բացահայտորեն փորձում էր մրցակցել խոշոր միջազգային կինոյի հետ։ Ամերիկյան խոշոր պրեմիերաների բացակայության պայմաններում շատերն արդեն «Դը Գոլը» անվանում են փառատոնի հանդիսատեսի համար նախատեսված հիմնական իրադարձություններից մեկը։

Դուոլոգիայի երկրորդ մասը Ֆրանսիայում կթողարկվի առաջինից ընդամենը մեկ ամիս անց, և դատելով նախնական արձագանքներից՝ ֆիլմն ինքնին բոլոր հնարավորություններն ունի դառնալու տարվա ամենաքննարկվող ֆրանսիական թողարկումներից մեկը։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում