• Վարչապետի աթոռից՝ Քեթի Փերիի գիրկը. ինչո՞վ է ապրում Ջասթին Թրյուդոն քաղաքականությունից հեռանալուց հետո

  Կանադայի նախկին վարչապետ Ջասթին Թրյուդոն այլևս չի ղեկավարում երկիրը, փոխարենը հայտնվում է կարմիր գորգերին, ճամփորդում աշխարհի ամենահայտնի փոփ աստղերից մեկի հետ և ուժերը փորձում կինոարտադրության ոլորտում։ Քաղաքականությունից հեռանալուց հետո նա չի անհետացել հանրության տեսադաշտից․ նրա կյանքի նոր փուլում են Քեթի Փերիի հետ սիրավեպը, սեփական պրոդյուսերական ընկերությունն ու միջազգային համաժողովներում վճարովի ելույթները...

• «Ես աչք էի փակում ամեն ինչի վրա՝ հանուն երեխաների». Քիմ Քարդաշյանը՝ Քանյե Ուեսթի և նրա կնոջ՝ Բիանկայի հետ իր հարաբերությունների մասին  

  Քիմ Քարդաշյանը պատրաստ է աչք փակել նույնիսկ իր նախկին ամուսնու՝ Քանյե Ուեսթի ամենացավոտ գործողությունների վրա, միայն թե իրենց չորս երեխաները պահպանեն կապը հոր հետ: Ռեալիթի շոուի աստղը խոստովանել է, որ ինքը դեռևս հրավիրում է ռեփերին և նրա ներկայիս կնոջը՝ Բիանկա Սենսորիին, ընտանեկան տոնակատարությունների, առաջարկում է նրանց մնալ իր տանը և փորձում է պաշտպանել իր երեխաներին հոր շուրջ սկանդալներից...

• Լորեն Սանչես-Բեզոսը զարմացրել է Louis Vuitton-ի անսովոր աքսեսուարով. 6000 դոլարանոց պայուսակ՝ լեռնային շալեի տեսքով  

  Միլիարդատեր Ջեֆ Բեզոսի կինը՝ Լորեն Սանչես-Բեզոսը, կրկին ցույց է տվել իր սերը անսովոր շքեղ իրերի նկատմամբ: Նյու Յորքում զբոսանքի ժամանակ 56-ամյա ձեռնարկատերը ներկայացել է գրեթե 6000 դոլար արժողությամբ բացառիկ Louis Vuitton պայուսակով, որը նախագծված էր մանրանկարչական լեռնային շալեի տեսքով...

• Կայ Դոլբաշյանն ընդգրկվել է Հոլիվուդի ամենահեռանկարային երիտասարդների ցանկում․ The Hollywood Reporter

  Ամերիկահայ պրոդյուսեր Կայ Դոլբաշյանն ընդգրկվել է The Hollywood Reporter ամսագրի ամենամյա Next Gen 2026 ցանկում։ Ամսագիրը ներկայացնում է ժամանցի ոլորտի՝ մինչև 35 տարեկան 35 ամենահեռանկարային երիտասարդ ղեկավարներին ու մասնագետներին...

• «Դուք նամակ ունեք» ֆիլմը վերադառնում է, բայց հանդիսատեսը զայրացած է. Թոմ Հենքսի և Մեգ Ռայանի մասնակցությամբ ռոմանտիկ կատակերգությունը կվերանկարահանվի ԱԲ–ի դարաշրջանում  

  1990-ականների լեգենդար «Դուք նամակ ունեք» (You've Got Mail) ռոմանտիկ կատակերգությունը նոր տարբերակ է ստանում։ Սակայն Թոմ Հենքսի և Մեգ Ռայանի մասնակցությամբ պաշտամունքային ֆիլմի վերափոխման մասին լուրը հակասական արձագանք է առաջացրել. երկրպագուները կասկածում են, որ ժամանակակից մեկնաբանությունը կկարողանա կրկնել բնօրինակի հաջողությունը, իսկ որոշ քննադատներ արդեն իսկ առաջիկա ֆիլմն անվանել են «արհեստական աղբ»...

• «Գողացել են 50,000 դոլարանոց պայուսակ և 20,000 դոլարանոցջինսեր». Քորթնի Քարդաշյանի խորթ դուստրը օգնություն է խնդրել ՀԴԲ-ից  

  20-ամյա Ալաբամա Բարքերը՝ Blink-182 խմբի թմբկահար Թրևիս Բարքերի դուստրը և Քորթնի Քարդաշյանի խորթ դուստրը, մեղադրել է նախկին ընկերներին դիզայներական հագուստ, զարդեր և տան կահույք գողանալու մեջ, որոնք արժեն ավելի քան 130,000 դոլար: Ալաբաման պնդում է, որ ծանոթները երկու տարվա ընթացքում գողացել են արժեքավոր իրեր իր տնից, և այժմ նա խնդրում է ՀԴԲ-ից օգնությունը՝ գույքը վերադարձնելու համար...

• «Որտե՞ղ են իմ լրտեսները՝ ֆրանսիացի, ռուս, թե՞ իրանցի». Պավել Դուրովը ծաղրել է Nvidia-ի գործադիր տնօրենի սիրուհու հետ կապված սկանդալը  

  Telegram-ի հիմնադիր Պավել Դուրովը հեգնանքով է արձագանքել Nvidia-ի գործադիր տնօրեն Ջենսեն Հուանգի շուրջ ծագած սկանդալին, որը հայտնվել է ուշադրության կենտրոնում՝ խոստովանելով դավաճանությունը: Միլիարդատերը կատակել է, որ հետախուզական գործակալությունները ինչ-որ կերպ խուսափում են նրանից, և որ ոչ մի կասկածելի լրտես դեռևս չի փորձել մոտենալ իրեն...

• «Նրան հետապնդում են իր քրիստոնեական հավատքի համար». Դոնալդ Թրամփ կրտսերի տարօրինակ հայտարարությունը՝ դատապարտված բռնաբարող Ռասել Բրենդի մասին  

  ԱՄՆ նախագահի որդի Դոնալդ Թրամփ կրտսերը հանդես է եկել ի պաշտպանություն բրիտանացի կատակերգու և դերասան Ռասել Բրենդի, որը դատապարտվել է 10 տարի 6 ամիս ազատազրկման բռնաբարության և սեռական ոտնձգության համար: Թրամփ կրտսերը կարծում է, որ արտիստը «երկաստիճան արդարադատության համակարգի» զոհ է, և որ իր դեմ դատավարությունը քաղաքական դրդապատճառներ ունի...

Ալեն Դելոնին անվանում էին «աշխարհի ամենագեղեցիկ տղամարդ»։ Նրանով հիանում էին միլիոնավոր կանայք, իսկ նրա էկրանային կերպարները դարձել էին ֆրանսիական «նոր ալիքի» խորհրդանիշը։ Սակայն անթերի արտաքինի ու կինոաստղի փայլի հետևում շատ ավելի մութ պատմություն էր թաքնված՝ հանցավոր կապերով, շանտաժով, բարձրաշխարհիկ սկանդալներով և դերասանի մերձավոր շրջապատից մի մարդու առեղծվածային սպանությամբ։

Այս պատմությանը կրկին անդրադարձել է բրիտանացի գրող Էդվարդ Չիսհոլմը՝ իր Murder in Paris ’68: A True Story of Death and Glamour («Սպանություն Փարիզում, 1968. մահվան և փայլի իրական պատմություն») գրքում։ The New York Times-ում հրապարակված գրախոսականում Քրիստոֆեր Բոլենն այն ներկայացնում է որպես Ֆրանսիայի ամենասկանդալային քրեական պատմություններից մեկի հետաքննություն, որի հետևանքները կարող էին հարվածել ոչ միայն կինոէլիտային ու փարիզյան հանցավոր աշխարհին, այլև քաղաքական վերնախավին։

2024 թվականին՝ 88 տարեկանում, կյանքից հեռացած Դելոնը ֆրանսիական կինոյի ամենահակասական դեմքերից էր։ Նախագահ Էմանուել Մակրոնը նրան անվանել էր «Ֆրանսիայի հուշարձան»։ 1960-ականներին դերասանը հռչակ ձեռք բերեց իր գեղեցկությամբ և առեղծվածային հանցագործների, մարդասպանների ու գայթակղիչների դերերով։ Նույն տասնամյակում նրա անունը կապվեց իրական սպանության հետ, որը ցնցեց ֆրանսիական հասարակությունը։

Պատմությունը սկսվեց 1968 թվականի հոկտեմբերին, երբ Փարիզի արվարձաններից մեկի ճամփեզրին հայտնաբերվեց պոլիէթիլենով փաթաթված տղամարդու դի։ Սպանվածը քրեական անցյալ ունեցող 31-ամյա հարավսլավացի Ստեֆան Մարկովիչն էր։ Նրա բնակության վերջին գրանցված հասցեն Սենի աջ ափին գտնվող Դելոնի առանձնատունն էր։

Մարկովիչը դերասանի պարզապես ծանոթը չէր։ Նա աստղի թիկնապահն էր, օգնականը և գրեթե անբաժան ուղեկիցը։ Նկարահանման հրապարակում նա նաև հանդես էր գալիս որպես Դելոնի կրկնորդ։ Սակայն երկու տղամարդկանց հարաբերությունները, ըստ գրքում ներկայացված պատմության, ամենևին էլ անամպ չէին։

Սպանության պահին Դելոնը Սեն Տրոպեում էր, որտեղ նկարահանվում էր Ժակ Դերեի «Լողավազանը» թրիլլերում։ Դա ապահովում էր նրա ալիբին։ Շուտով, սակայն, սպանվածի եղբայրը ոստիկանությանը փոխանցեց մի նամակ, որը Մարկովիչը գրել էր մահվանից կարճ ժամանակ առաջ։ Դրանում նա խնդրում էր իր մահվան դեպքում դիմել Ալեն Դելոնին՝ կատարվածի համար պատասխանատու համարելով «տասը հազար տոկոսով»։

Քննիչները դիտարկում էին մի քանի վարկած։ Դրանցից մեկի համաձայն՝ Դելոնը կարող էր խանդել իր կնոջը՝ դերասանուհի և մոդել Նատալի Դելոնին, Մարկովիչի հետ ենթադրվող մտերմության պատճառով։ Մեկ այլ վարկածով՝ թիկնապահը փորձել էր շանտաժի ենթարկել գործատուին բարձրաշխարհիկ փակ երեկույթների ժամանակ արված լուսանկարներով։ Շրջանառվում էին պնդումներ, թե այդ կադրերում կարող էին լինել ազդեցիկ անձինք և քաղաքական գործիչների ընտանիքների անդամներ։

Գրքում քննարկվում է նաև երկու տղամարդկանց միջև հնարավոր ինտիմ հարաբերությունների վարկածը։ Սակայն այս ենթադրություններից ոչ մեկը չդարձավ սպանության ապացուցված բացատրություն։

Չիսհոլմը գործին անդրադառնում է գրեթե վեց տասնամյակ անց՝ փորձելով վերականգնել դարաշրջանի մթնոլորտն ու հասկանալ երկու տղամարդկանց հարաբերությունների բնույթը։ Հեղինակը պատմությունը կառուցում է դասական նուարի ոգով՝ կարճ նախադասություններով, կտրուկ շրջադարձերով և ծխով պատված Փարիզի, ոստիկանական աշխատասենյակների ու քրեական որջերի նկարագրություններով։

Սակայն գիրքը չի սահմանափակվում այն հարցով, թե ով է սպանել Մարկովիչին։ Սպանությունը դառնում է ելակետ՝ 1960-ականների Ֆրանսիայի մասին ընդգրկուն պատմության համար։ Դա մի ժամանակաշրջան էր, երբ հետպատերազմյան զսպվածությունն իր տեղը զիջում էր հեդոնիզմին, սպառողական մշակույթին և հասարակական նոր ազատություններին։

Պատմությունն ընթերցողին վարչապետի ու նրա տիկնոջ անձնական կյանքի շուրջ խոսակցություններից տեղափոխում է Սորբոնի ուսանողական ցույցերի կիզակետ, Լազուրյան ափի նկարահանման հրապարակներից՝ Le Milieu անվամբ հայտնի ֆրանսիական կազմակերպված հանցավոր աշխարհի թաքստոցներ։ Այդ ժամանակվա Փարիզը, ինչպես նշում է հեղինակը, մի քաղաք էր, որտեղ ավելի շատ կինոթատրոն կար, քան աշխարհի ցանկացած այլ մեգապոլիսում։

Պատմության առանցքում գրեթե հասակակից երկու տղամարդկանց ճակատագրերն են։ Երկուսն էլ մեծացել էին ընտանեկան բարդ պայմաններում, փորձել էին հաղթահարել ծանր անցյալը և եկել էին նվաճելու Փարիզը։ Մեկը դարձավ կինոաստղ, մյուսի կյանքն ավարտվեց ողբերգականորեն․ նրան գտան ծեծված, գնդակահարված և ճամփեզրի առվի մեջ ընկած։

Գրքի ընթացքում Դելոնի կերպարը ներկայացվում է ավելի մռայլ երանգներով․ էկրանային հմայքին հակադրվում են դաժանության ու վրեժխնդրության մասին պատմությունները։ Մարկովիչն էլ ներկայանում է որպես մի մարդ, որի կյանքը սերտորեն միահյուսվել էր փառքի, իշխանության և հանցագործության աշխարհներին։

Հետաքննության սկզբում ոստիկանները զուգահեռ են անցկացնում երկու տղամարդկանց միջև․ մեկը հանցագործների է մարմնավորում էկրանին, մյուսը, ըստ ոստիկանական գործի, հանցագործ է իրական կյանքում։ Գրքի վերջում հեղինակը կասկածի տակ է դնում այդ հակադրության հստակությունը՝ չլուծելով սպանության առեղծվածը։

Murder in Paris ’68-ը ոչ միայն չբացահայտված սպանության պատմություն է, այլև մի դարաշրջանի դիմանկար, որտեղ գեղեցկությունը, իշխանությունը, փողն ու քրեական աշխարհը կարող էին թաքնվել շքեղության նույն շղարշի տակ։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում