• Տարեվերջյան ցուրտ երեկոները ջերմացնելու լավագույն միջոցը. 2026-ի ամենասպասված 10 կինոպրեմիերաները, որոնք չի կարելի բաց թողնել  

  Ահա տարեվերջյան ամենասպասված կինոպրեմիերաների ուղեցույցը, որը կօգնի ձեզ պլանավորել գալիք շաբաթների կինոերեկոները...

• 500 մլն դոլար հին լեգենդի համար. Հնդկաստանը նկարահանում է «Ռամայանա» ֆիլմը, որը պետք է նվաճի Հոլիվուդը  

  «Սա իմ ամբողջ փողն է։ Ես ռիսկի եմ դիմում։ Ես վա–բանկ եմ գնում», - CNN-ին տված հարցազրույցում ասել է Մալհոտրան...

• Լյուսի Հեյլը վերամիավորվել է «Pretty Little Liars» սերիալի իր գործընկեր Յան Հարդինգի հետ` «Սուրբծննդյան 12 ժամադրությունները» ռոմանտիկ կատակերգությունում

  «Սիրունիկ ստախոսները» (Pretty Little Liars) սերիալի Էզրիայի սիրահարների համար Սուրբ Ծնունդը սովորականից շուտ է եկել…

• «Քլեյֆեյս» ֆիլմը․ ի՞նչ կլիներ, եթե կոմիքսը վերածվեր body horror ժանրի ֆիլմի

  Վերջին մի քանի տարիներին մարմնական սարսափի (body horror) ժանրը գնալով ավելի մեծժողովրդականություն է վայելում՝ գրավելով մարտաֆիլմերից հոգնած հանդիսատեսիուշադրությունը…

• Ջենիֆեր Լոուրենսը հաստատել է իր վերադարձը «Քաղցած խաղեր» ֆիլմաշարին

  Ջենիֆեր Լոուրենսը կրկին կխաղա Քեթնիս Էվերդինի դերը «Քաղցած խաղեր» ֆիլմում: Դերասանուհին հաստատել է, որ ինքը՝ Ջոշ Հաթչերսոնի և Վուդի Հարելսոնի հետ միասին, վերադառնում է ֆրանշիզա՝ օրիգինալ սերիալի վերջին ֆիլմից 11 տարի անց…

• Ի հակառակ Նոլանի, Իլոն Մասկը թողարկել է իր «պատմականորեն ճշգրիտ» արհեստական բանականությանբ ստեղծված «Ոդիսականը», սակայն քննադատության է արժանացել

  Իլոն Մասկը որոշեց Հոլիվուդին ցույց տալ, թե ինչի է ընդունակ արհեստական բանականությունը՝ ներկայացնելով Հոմերոսի «Ոդիսական»-ի իր սեփական տարբերակը…

• Հետաքրքիր սյուժեով ձանձրալի ֆիլմ. Դակոտա Ջոնսոնի և Էն Հեթուեյի մրցակցությունը՝ «Վերիթիի գաղտնի օրագիրը» ֆիլմում

  Թրիլլեր է թողարկվել, և այն դիտելուց հետո հանդիսատեսը ասում է, որ այն ձախողվել է, ապա ավելացնում, որ, ամեն դեպքում, արժե դիտել: Եկեք քննենք այս հակասությունը…

• «Կեղտոտ պարեր» սիքվելի պրոդյուսերը խոստացել է չվերակենդանացնել Պատրիկ Սուեյզիին՝ օգտագործելով արհեստական բանականություն  

  «Կեղտոտ պարեր» պաշտամունքային ֆիլմի սիքվելի ստեղծողները մտադիր են պահպանել Պատրիկ Սուեյզիի հիշատակը և չեն վերստեղծի հանգուցյալ դերասանին՝ օգտագործելով արհեստական բանականություն։ Այս մասին հայտարարել է սիքվելի պրոդյուսեր Նինա Ջեյքոբսոնը...

Գարունը եկել է Երեւան։ Թեեւ առայժմ՝ միայն ֆորմալ առումով։ Միայն սա բավական է հույս ներշնչող վառ ու ջերմ ֆիլմ դիտելու համար։ «Իսկական ցավը» անցյալ տարվա ֆիլմ է, որը նոր էկրան է դուրս եկել Երեւանում եւ, չնայած իր վերնագրին, ուշադրության արժանի է հենց հիմա։

Ֆիլմի անոտացիան եւ վերնագիրը կարող են ձեզ շփոթեցնել. երկու հրեա զարմիկներ՝ Բենջին եւ Դեւիդը, որոնք երկար տարիներ չեն տեսել միմյանց, հանդիպում են իրենց սիրելի տատիկի մահից հետո եւ մեկնում շրջագայության Լեհաստան՝ հարգելու նրա հիշատակը։ Առաջին տարբերակում կարող եք մտածել, որ ցավի աղբյուրը կապված է երկար բաժանումից հետո եղբայրների հանդիպման հետ։ Երկրորդ դեպքում կարելի է մտածել, որ Հոլոքոստի համատեքստում ցավը դրսեւորվում է տատիկի մահով։ Երկու տարբերակներն էլ սխալ են կամ միայն մասամբ ճիշտ են ստեղծում ֆոն, որտեղ ավելի հստակ է երեւում հերոսներից մեկի ցավը։

Բենջին, որին մարմնավորում է Քիրան Քալկինը, երջանիկ ամուրի է եւ խաբեբա, լավատես, որը գիտի, թե ինչպես արտահայտել իր զգացմունքները: 

Դեւիդը, որին մարմնավորում է Ջեսի Էյզենբերգը (կես դրույքով՝ ֆիլմի սցենարիստ եւ ռեժիսոր), լուրջ եւ էմոցիոնալ փակ տղա է, որը դաստիարակում է իր որդուն։ Ակնհայտ է, որ մենք դրամայի մեջ ենք գլխավոր հերոսների կերպարների հակադրությունների պատճառով։ Այս պատմության մեջ տատիկը դառնում է կապող տարր, որը ստիպում է եղբայրներին երկար բաժանումից հետո նորից միանալ եւ գնալ ճանապարհորդության։ Եվ որպեսզի ճամփորդությունը չափազանց ձանձրալի ու անվնաս չթվա, մենք էկրանից դիտում ենք Լեհաստանի գեղեցիկ փողոցները՝ միաժամանակ լսելով Հոլոքոստի պատմությունը։

Իրենց շրջագայության ընթացքում եղբայրները վերագտնում են իրենց տատիկին, միմյանց եւ իրենց: Այս ամենը տեղի է ունենում արեւի լույսով ողողված լեհական գեղատեսիլ բնապատկերների ֆոնին: Բենջիի պատճառով տղաներն ամեն տեղ ուշանում են, ինչ-որ բան կորցնում ու ընկնում փորձանքի մեջ։ Ամենից շատ դա նյարդայնացնում է Դեւիդին, որը սովոր է վերահսկել ամեն ինչ եւ ապրել իր կայուն կյանքով։ Բենջին այն մարդկանց տեսակն է, որը, երբ գալիս է, ամբողջ տարածքը լցնում է լույսով եւ զվարճանքով: Նրանք կարծես անպատասխանատու եւ չափից դուրս անփույթ մարդիկ են, խոր զգացմունքների ընդունակ չեն։ Իսկ Դեւիդի նմանները, ընդհակառակը, լուրջ ու հիպերլուրջ, բայց դեռ ահավոր ձանձրալի մարդկանց տպավորություն են թողնում։ Եվ եթե Դեւիդն ավելի միանշանակ կերպար է, որի նկատմամբ դիտողը համակրանք է զգում, ապա Բենջին ե՛ւ հմայիչ, ե՛ւ նյարդայնացնող հերոս է։

Այնպես չէ, որ ֆիլմում կան հատուկ սյուժետային շրջադարձեր կամ փայլուն երկխոսություններ, բայց ֆիլմը թեթեւության եւ հանգստության զգացում է ստեղծում հենց այն պատճառով, որ միտումնավոր չի փորձում ինչ-որ բան սովորեցնել:

Բայց որպեսզի հանդիսատեսը չսկսի հորանջել, դրվագներում Բենջին պատահաբար խոսում է իր ցավի մասին՝ մի պահ ասում է, որ ոչինչ չունի, իսկ հաջորդում հայտնում է, որ գնացել է խոտ փնտրելու։ Ծաղրածուի դիմակի հետեւում Բենջին թաքցնում է իր անձնական ցավը, եւ այստեղ է, որ բացահայտվում է սյուժեի մի նոր շերտ՝ արդարացնելով վերնագիրը։

Լինի սիրելիի մահը, ընտանեկան տարաձայնությունները, փոփոխությունների վախը, թե միայնակությունը՝ մենք տեսնում ենք, որ դրանք բոլորը նույն ցավի տարբեր դրսեւորումներն են: Ֆիլմում միայն անփույթ Բենջին է հասկանում, որ ցավը կյանքի մի մասն է, եւ սովորել է ոչ թե դիմադրել, այլ ընդունել եւ ապրել դրա հետ։ Եվ ահա կարող է սողալ այն միտքը, որ գուցե դրա համար էլ Բենջին այդքան անհոգ արկածախնդիր է, որովհետեւ նա հասկացել է այս կյանքն իր ողջ ցավով:

Ռեգինա Մելիքյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում