Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Տունը սեր է և հիշողություն, կամ ինչի մասին է պատմում «Տուն. Իմ տիեզերք» ցուցահանդեսը

14:23, 27 սեպտեմբերի

Տուն» բառը բոլորի համար տարբեր բան է նշանակում։ Ոմանց համար դա պատեր են, թարմ հացի հոտը կամ հատակի տախտակների ճռռոցը, մյուսների համար՝ այն վայրի անցողիկ հիշողությունը, որտեղ մենք երբեք չենք կարող վերադառնալ։ Բայց ի՞նչ անել, եթե տունը պարզապես ֆիզիկական տարածք չէ, այլ տիեզերք, որը ձևավորում է մեզ և պահպանում մեր երազանքները։

IMG_0503.jpeg (73 KB)

Ռուսական արվեստի թանգարանում «Տուն։ Իմ տիեզերք» ցուցահանդեսը հիմնված է տան ընկալման վրա՝ որպես փոխաբերություն, խորհրդանիշ և միևնույն ժամանակ՝ իրական վայր, որտեղ միահյուսվում են անձնական պատմությունը, հիշողությունը, ինքնությունը և մշակույթը։

IMG_0504.jpeg (63 KB)

«Այս տարի մենք ընտրեցինք «Անձնական տարածք» թեման»,-ասում է թանգարանի տնօրեն Մարինե Մկրտչյանը։ «Հիշողությունները ծնում են մեր երազանքները, և դրանց հետ միասին՝ մեր անձնական տարածքները։ Սա մեծ դեր է խաղում արվեստում, քանի որ նկարիչները անփոփոխ կերպով հենվում են իրենց սեփական փորձի և պատկերների վրա»։

IMG_0505.jpeg (56 KB)

Ցուցահանդեսն իսկապես վերածվում է ներքին աշխարհների միջով ճանապարհորդության։ Կտավները պատկերում են Հայաստանի հարուստ գույները և Ալթայի լեռների դաժան բնապատկերները, Թբիլիսիի նեղ փողոցները և հին Վիլնյուսի քարե սալարկները։ Հեղափոխությունից ցնցված Ռուսական Թուրքեստանի ճարտարապետությունը կանգնած է կողք կողքի՝ հարմարավետ բակերի և ստվերոտ պատշգամբների հետ։ Յուրաքանչյուր նկար մի տուն է, որը գրավում է մի դարաշրջանի շունչը։

IMG_0506.jpeg (75 KB)

Մինաս Ավետիսյանը ցուցահանդեսում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում։ Նրա «Մենք այստեղ էինք ապրում։ Ջաջուռ» կտավը դիտողին դիմավորում է դահլիճի մուտքի մոտ՝ վառ գույների ցուցադրությամբ։ Ավետիսյանի կողքին են Ե. Թադևոսյանը, Դ. Մանդլանդը, Պ. Կուզնեցովը, Ա. Դրևինը և Կոնստանտին Կորովինը։ Այս վարպետների աշխատանքները հազվադեպ են լքել հավաքածուները, իսկ որոշները հանրությանը ցուցադրվում են առաջին անգամ։ Նրանց նկարները ոչ միայն իրենց ժամանակի գեղարվեստական ​​վկայություններն են, այլև կենդանի հիշողություններ այն մասին, որ տունը գոյություն ունի միայն այնտեղ, որտեղ սեր կա։

«Տունը ապրում է մեր սիրո մեջ։ Եթե մենք չսիրենք և չգնահատենք այն, այն չի կարող իրական լինել։ Սիրով ենք մենք արժեքներ և ավանդույթներ փոխանցում ապագա սերունդներին»։

Ցուցահանդեսը կգործի սեպտեմբերի 26-ից մինչև հոկտեմբերի 31-ը։ Սակայն, թերևս, ամենաարժեքավոր բանը, որ կարող ենք վերցնել դրանից, մի պարզ բանի հիշեցումն է՝ տունը պարզապես պատ կամ հասցե չէ. այն ծնվում է մեր մեջ, մեր հիշողություններում, մեր խնամքի մեջ, այն բանում, ինչ մենք կարող ենք փոխանցել։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search