• «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը

  «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը, հայտնում է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիան․․․․

• «Գեղեցիկ կադրը դեռ կինո չէ». Հովհաննես Ղազարյանը՝ ռեժիսորի աչքի, դերասանի ազատության և ժամանակի մասին

  Ի՞նչն է տարբերում ռեժիսորին պարզապես լավ նկարահանողից...

• Մահվան մղում՝ «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում» ֆիլմում

  Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում ներկայացված էր «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում ֆիլմը, որի ռեժիսորն Ջեյն Շյոնբրունն էր, և մենք դրա դեմ ոչինչ չունենք, բայց պարզ էր, որ թեման պետք է լիներ դեռահասների, սեքսի, անհանգստության և այդ ամենի մասին․․․

• ArmenՅԱՆs. Ջեք Թոփալյան՝ «էյֆորիայի» հայ աստղը․ ինչպե՞ս բիզնեսը փոխարինեց դերասանի կարիերայով, «տանջեց» Ջեյքոբ Էլորդիին ու հայերեն խոսեց ամերիկյան հայտնի սերիալում

  Մենք՝ հայերս, աշխարհի որ երկրում էլ լինենք, միշտ հպարտություն ենք ապրում, երբ մեր հայրենակիցներից մեկին հանկարծ տեսնում ենք որևէ խոշոր միջազգային նախագծում...

• «Սոուլմ8յթ»․ նույնիսկ իդեալական կին ավատարը չդիմացավ տղամարդկանց բարդույթներին

  Ժամանակակից օրակարգը փորձում է մեզ համոզել, որ շուտով կանանց կփոխարինեն իդեալական ավատարները՝ անթերի արտաքինով, ուղեղի փոխարեն խոհարարական գրքով և գլխացավ չունեցող տրամադրությամբ։ Կանայք ուրախ են. վերջապես իրենց հանգիստ կթողնեն...

• Ինցել լինելու հպարտությունը «Միայն մեկ գիշեր» ֆիլմում

  Ի՞նչ կանեիք, եթե մի առավոտ արթնանայիք և տեսնեիք նախամուսնական սեռական հարաբերություններն արգելող օրենք․․․

• «Տնից լավ տեղ չկա». Արցախի ողբերգությունն ու իրական մարդկային պատմությունները՝ Դիանա Մեդիսոնի նոր վավերագրական ֆիլմում, որը ցուցադրվեց Երևանում

  There.s No Place Like Home/«Տնից լավ տեղ չկա»՝ սա է Դիանա Մեդիսոնի վավերագրական ֆիլմի հիմքում ընկած ուղերձը․․․

• «Ես ուզում եմ քեզ հետ սեքսով զբաղվել» ֆիլմը կամ ինչպես սեքսը վերածել կրկեսի

  Ֆիլմի մասին խոսելուց առաջ՝ երկու կարևոր կետ. այն կատակերգություն է, և դա Գրեգ Արակիի ֆիլմն է, ռեժիսորի, որին հաճախ «գեյ» են անվանում՝ իր ֆիլմերի պատճառով․․․

Այս պատմական դրաման, որը անցյալ տարվա վերջին ԱՄՆ կինոթատրոններում արժանացել էր դրական արձագանքների, համեմատաբար վերջերս է թողարկվել նաև թվային հարթակներում և այնտեղ նույնպես ստացել է բարձր գնահատական հանդիսատեսի կողմից։ Ֆիլմի ռեժիսորն է Քլոե Չժաոն՝ Օսկար մրցանակի արժանացած «Քոչվորների երկիր» ֆիլմի հեղինակ, ինչը բնականաբար ստեղծում է բարձր սպասելիքներ նրա նոր աշխատանքից։

Շեքսպիրի դերում հանդես է գալիս բավական հայտնի Փոլ Մեսքալը, որը փայլուն կերպով հանդես է եկել «Իմ արև» ֆիլմում և ընդհանրապես առանձնանում է դրամատիկ դերերում իր համոզիչ խաղով։ Հանճարեղ պոետի կնոջ կերպարը մարմնավորում է Ջեսի Բաքլին, ում էկրանին դիտելը նույնպես մեծ հաճույք է։

Սյուժեի կենտրոնում Շեքսպիրի ընտանիքի պատմությունն է, որը բավական ազատ կերպով վերապատմված է Մեգգի Օ’Ֆարելի գրքում։ Պատմության առանցքային իրադարձությունը զույգի 11-ամյա որդու մահն է, որը դառնում է սյուժեի շարժիչ ուժը։ Ֆիլմում ցույց է տրվում, թե որքան տարբեր կերպ են կորստի ցավը վերապրում մայրը և հայրը։ Վերջինս, ի դեպ, հեռանում է ընտանեկան տնից՝ մեկնելով Լոնդոն, որտեղ հետագայում ստեղծելու է իր հանճարեղ պիեսը։

Ընդհանուր առմամբ ֆիլմի մասին կարելի է ասել, որ այն գեղեցիկ կերպով ներկայացնում է սիրո և արվեստի ուժը, որոնք միասին դառնում են ցավի հաղթահարման և ներքին բուժման ճանապարհ։ Սակայն երբ խոսքը վերաբերում է Շեքսպիրի նման պատմական ու մշակութային կերպարին, որոշակի անհարմարություն է առաջացնում այն փաստը, որ նրա պոեզիան ֆիլմում հնչում է չափազանց հատվածաբար՝ գրեթե անցողիկ կերպով։ Բացի այդ, պատմությունն այն մասին է, թե որքան դժվար էր անցյալում կնոջ համար ապրել մարզերում, երեխաներ մեծացնել, մինչ նրա ամուսինը նվաճում էր լոնդոնյան թատերական բեմերը, առանձնապես նորություն չի ներկայացնում։

Ֆիլմը, անշուշտ, գեղեցիկ ու նրբորեն՝ կամերային ոճով է նկարահանված, սակայն այդտեղով էլ կարծես ամեն ինչ ավարտվում է։ Պատմության ներկայացման մեջ զգալիորեն գերակշռում է կանացի տեսանկյունը, որի հետևանքով բաց են թողնված բանաստեղծի կենսագրության մի շարք կարևոր մանրամասներ։ Նույնիսկ դարաշրջանի պատկերումն ամբողջական ու համոզիչ չի թվում և որոշ չափով աղքատիկ տպավորություն է թողնում։ Ֆիլմում չկա բավարար պատմական խորություն, ինչպես նաև գրական աշխարհին իսկապես ներթափանցող շերտ։ Այնուամենայնիվ, դատելով արձագանքներից, հենց այս մոտեցումն է ապահովել հանդիսատեսի դրական ընդունելությունը՝ հատկապես այն միջավայրում, որտեղ ձևը հաճախ գերադասվում է բովանդակությունից։

Ռեգինա Մելիքյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում