• Տարեվերջյան ցուրտ երեկոները ջերմացնելու լավագույն միջոցը. 2026-ի ամենասպասված 10 կինոպրեմիերաները, որոնք չի կարելի բաց թողնել  

  Ահա տարեվերջյան ամենասպասված կինոպրեմիերաների ուղեցույցը, որը կօգնի ձեզ պլանավորել գալիք շաբաթների կինոերեկոները...

• 500 մլն դոլար հին լեգենդի համար. Հնդկաստանը նկարահանում է «Ռամայանա» ֆիլմը, որը պետք է նվաճի Հոլիվուդը  

  «Սա իմ ամբողջ փողն է։ Ես ռիսկի եմ դիմում։ Ես վա–բանկ եմ գնում», - CNN-ին տված հարցազրույցում ասել է Մալհոտրան...

• Լյուսի Հեյլը վերամիավորվել է «Pretty Little Liars» սերիալի իր գործընկեր Յան Հարդինգի հետ` «Սուրբծննդյան 12 ժամադրությունները» ռոմանտիկ կատակերգությունում

  «Սիրունիկ ստախոսները» (Pretty Little Liars) սերիալի Էզրիայի սիրահարների համար Սուրբ Ծնունդը սովորականից շուտ է եկել…

• «Քլեյֆեյս» ֆիլմը․ ի՞նչ կլիներ, եթե կոմիքսը վերածվեր body horror ժանրի ֆիլմի

  Վերջին մի քանի տարիներին մարմնական սարսափի (body horror) ժանրը գնալով ավելի մեծժողովրդականություն է վայելում՝ գրավելով մարտաֆիլմերից հոգնած հանդիսատեսիուշադրությունը…

• Ջենիֆեր Լոուրենսը հաստատել է իր վերադարձը «Քաղցած խաղեր» ֆիլմաշարին

  Ջենիֆեր Լոուրենսը կրկին կխաղա Քեթնիս Էվերդինի դերը «Քաղցած խաղեր» ֆիլմում: Դերասանուհին հաստատել է, որ ինքը՝ Ջոշ Հաթչերսոնի և Վուդի Հարելսոնի հետ միասին, վերադառնում է ֆրանշիզա՝ օրիգինալ սերիալի վերջին ֆիլմից 11 տարի անց…

• Ի հակառակ Նոլանի, Իլոն Մասկը թողարկել է իր «պատմականորեն ճշգրիտ» արհեստական բանականությանբ ստեղծված «Ոդիսականը», սակայն քննադատության է արժանացել

  Իլոն Մասկը որոշեց Հոլիվուդին ցույց տալ, թե ինչի է ընդունակ արհեստական բանականությունը՝ ներկայացնելով Հոմերոսի «Ոդիսական»-ի իր սեփական տարբերակը…

• Հետաքրքիր սյուժեով ձանձրալի ֆիլմ. Դակոտա Ջոնսոնի և Էն Հեթուեյի մրցակցությունը՝ «Վերիթիի գաղտնի օրագիրը» ֆիլմում

  Թրիլլեր է թողարկվել, և այն դիտելուց հետո հանդիսատեսը ասում է, որ այն ձախողվել է, ապա ավելացնում, որ, ամեն դեպքում, արժե դիտել: Եկեք քննենք այս հակասությունը…

• «Կեղտոտ պարեր» սիքվելի պրոդյուսերը խոստացել է չվերակենդանացնել Պատրիկ Սուեյզիին՝ օգտագործելով արհեստական բանականություն  

  «Կեղտոտ պարեր» պաշտամունքային ֆիլմի սիքվելի ստեղծողները մտադիր են պահպանել Պատրիկ Սուեյզիի հիշատակը և չեն վերստեղծի հանգուցյալ դերասանին՝ օգտագործելով արհեստական բանականություն։ Այս մասին հայտարարել է սիքվելի պրոդյուսեր Նինա Ջեյքոբսոնը...

There.s No Place Like Home/«Տնից լավ տեղ չկա»՝ սա է Դիանա Մեդիսոնի վավերագրական ֆիլմի հիմքում ընկած ուղերձը, որը ցավալի հետահայացք է 44-օրյա պատերազմից հետո կորցրած Արցախի, բռնի տեղահանված արցախահայության ապրումների և դաժան իրադարձությունների հետևանքով կտրուկ փոխված մարդկային ճակատագրերի մասին․ և այս ամենը՝ միջազգային հանրության և լրատվամիջոցների աչքերի առաջ։

Այն, ինչ միջազգային մամուլը բավարար չափով չի լուսաբանել, վավերագրական ֆիլմի պրոդյուսերները՝ ռեժիսոր և պրոդյուսեր Դիանա Մեդիսոնը, համապրոդյուսերներ Գոհար Խոջաբագյանը, Շանթ Պետրոսյանը և Ռուզաննա Կեգեյանը, փորձել են ներկայացնել նոր վավերագրության մեջ։

Ֆիլմը մանրամասնորեն ուսումնասիրում է Արցախյան հակամարտությունը և շրջափակումը՝ ներկայացնելով այդ իրադարձությունները ականատեսների աչքերով և պատմություններով։ Գլխավոր հերոսների թվում են զինվորներ, ովքեր իրենց կյանքը զոհաբերել են հայրենիքի համար, նրանք, ովքեր գոյատևել են, բայց խորը կորուստներ են կրել, և մարդիկ, ովքեր զրկվել են իրենց հայրենիքից և տներից՝ այն վայրից, որը, նրանց կարծիքով, երբեք չի կարող փոխարինվել, անկախ նրանից, թե երբ կբուժվեն վերքերը։ Բայց կբուժվե՞ն, արդյոք, երբևէ․․․

Ֆիլմի փակ ցուցադրությունը Երևանում տեղի ունեցավ օգոստոսի 12-ին, որը կազմակերպել էր պրոդյուսեր Գոհար Խոջաբագյանը, որը նաև 374 Collective-ի հիմնադիրն է։ Միջոցառմանը ներկա էին այն մարդիկ, որոնց պատմություններն ու ապրումները կազմում են վավերագրական ֆիլմի սիրտը։ Նրանցից շատերը չէին կարողանում զսպել իրենց արցունքները ֆիլմը դիտելիս։

Գոհարը նշեց, որ երբ ինքը և Շանթը խոսում էին տարբեր մարդկանց հետ, նրանք հասկացան ոչ միայն նրանց կրած խորը ցավը, այլև այդ պատմություններն ու մշակույթը սերունդների համար պահպանելու կարևորությունը։ Գոհարի համար ֆիլմը միշտ նախատեսված էր լինել ավելին, քան պատմական գրառում. դա պատմությունների և մշակույթի օգտագործման միջոց էր՝ հայկական ինքնությունը, պատմությունը և ավանդույթները պահպանելու համար։ «Ես ուզում էի, որ ֆիլմն աներ ավելին, քան ճշմարտությունը փաստաթղթավորելը և այդ պատմությունները կիսելը։ Ես ուզում եմ, որ այն օգնի պահպանել և առաջ մղել դրանց հետևում կանգնած մշակույթը՝ ուտելիքը, երաժշտությունը, գինին, ավանդույթները և այն պատմությունները, որոնք մեզ դարձնում են այն, ինչ կանք»։ 

Սա նրա երկարատև առաքելության բնական շարունակությունն էր՝ խթանել հայկական մշակույթը և ապահովել, որ կորուստի մասին պատմությունների հետ մեկտեղ պահպանվի նաև այն հարստությունը, որը մնացել է։

Երբ Դիանան ներկայացրեց վավերագրական ֆիլմի գաղափարը, Գոհարը, Շանթը և Ռուզաննան անմիջապես ընդունեցին նախագիծը։ Շանթ Պետրոսյանը հիշում է՝ իրենք սկսեցին քննարկել տարբեր գաղափարներ, իսկ ինքը հատկապես հուզվեց այն մարդկանց հետ հանդիպելու հեռանկարից, ովքեր անձամբ ականատես էին եղել իրադարձություններին և պատրաստ էին կիսվել իրենց պատմություններով։

Գոհարն ու Շանթը նշեցին, որ չնայած իրենց փորձառությունները վերանայելու դժվարությանը, վավերագրական ֆիլմում ներկայացված մարդիկ համաձայնվել են կրկին անցնել այդ դժվարին ճանապարհը, քանի որ սրանք պատմություններ և իրական իրադարձություններ են, որոնք ոչ միայն պետք է փոխանցվեն սերնդեսերունդ, այլև լսվեն միջազգային հանրության կողմից՝ այն մարդկանց կողմից, ովքեր անտեղյակ են մնում ճշմարտությանը և Արցախում տեղի ունեցած դաժան իրադարձություններին, որոնք ազդել են այնտեղի հայ բնակչության ճակատագրերի վրա։

Արցախյան 44-օրյա պատերազմի ժամանակ հերոս դարձած Տիգրան Ավետիսյանի մայրը՝ Ադելինա Ավետիսյանը, խորը ցավով է հիշում որդուն խլած պատերազմը։ Նա նրա մասին խոսում է արցունքների միջով, բայց նաև անսահման հպարտությամբ։ Ադելինան մեծ նշանակություն է տալիս այն նախաձեռնություններին, որոնք օգնում են պատմել հայ հերոսների պատմությունները և կենդանի պահել նրանց հիշատակը։ Նա ասում է՝ այս պատմությունների միջոցով է, որ հայրենիքի համար կյանքը զոհաբերած երիտասարդները կշարունակեն ապրել և ապագա սերունդներին կհիշեցնեն հայ ժողովրդի անկոտրում ոգու մասին։

Ֆիլմի ռեժիսոր Դիանա Մեդիսոնը ներկա չէր երևանյան ցուցադրությանը, բայց տեսաուղերձով դիմեց հանդիսատեսին։ Մեդիսոնը ողջունեց հյուրերին և կրկին շնորհակալություն հայտնեց վավերագրական ֆիլմում ներկայացված մարդկանց՝ իրենց պատմությունները կինոգործիչներին վստահելու և ցավալի փորձառություններից անկախ՝ դրանք կրկին հիշելու և կիսվելու պատրաստակամության համար։

Ֆիլմի ստեղծողները ընդգծում են, որ իրենց նպատակն է, որ միջազգային հանրությունը և ամբողջ աշխարհը տեսնի, թե ինչ է տեղի ունեցել Արցախում՝ մի վայրում, որը սերունդներ շարունակ եղել է հայերի պատմական տունը։

Շանթ Պետրոսյանը նշեց, որ Արցախի պատմությունը բավարար լուսաբանում չի ստացել միջազգային լրատվամիջոցներում և հույս հայտնեց, որ վավերագրական ֆիլմը կօգնի ավելի շատ մարդկանց իմանալ դրա մասին։ Նա բացատրեց, որ նախագծի նպատակը ոչ միայն լսարանին տեղեկացնելն ու կրթելն է, այլև պատմությունը կենդանի պահելը՝ անկախ արդյունքից։

Իրավամբ, տնից լավ տեղ չկա, ու տունը երբեք չի մոռացվի։ Այն շարունակում է ապրել լուսանկարներում, արցախյան բարբառում, հայրենիքից բերված հողում, ժենգյալով հացի համի մեջ և այն մարդկանց նվիրական հիշողություններում, ովքեր միշտ Արցախը կկոչեն իրենց տունը։

Սյունե Առաքելյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում