Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Պարը ինձ համար առերեսում է, փախուստի տեղ չկա. զրույց բալետի արտիստ Րաֆֆի Գալստյանի հետ  

16:02, 29 ապրիլի

Ապրիլի 29-ին ամբողջ աշխարհում նշվում է Պարի միջազգային օրը։ Այդ առիթով զրուցել ենք բալետի արտիստ Րաֆֆի Գալստյանի հետ՝ հասկանալու, թե ինչ է պարը նրա համար, ինչպես է այն արտահայտում իր ներաշխարհը և ինչ է նշանակում բեմում լինել ամբողջովին բաց հանդիսատեսի առաջ։

— Պարե՞լ, թե՞ խաղալ. հիմա ո՞րն է ավելի շատ Ձեր լեզուն։

— Կարծում եմ՝ երկու լեզուներին էլ տիրապետում եմ։ Ով ինչ լեզվով հասկանում է, այդ լեզվով էլ խոսում եմ։ Եթե հանդիսատեսը ընկալում է պարի լեզուն՝ պարով եմ խոսում, եթե խաղի՝ խաղով, որպեսզի բեմի և հանդիսատեսի միջև ճիշտ հաղորդակցություն ստեղծվի։

рафи1.jpg (47 KB)

— Մարմի՞ն, թե՞ հոգի. պարը ո՞րն է ավելի բացահայտում։


— Պարը մարմնի և հոգու միասնությունն է։ Առանց հոգու այն կդառնա պարզապես գիմնաստիկա, իսկ միայն հոգով՝ այլ բան։ Այսինքն՝ պարը այդ երկուսի և բազմաթիվ այլ բաղադրիչների համադրությունն է։

— Մի բառով՝ պարը Ձեզ համար։


— Արտահայտչամիջոց։

— Բեմից առաջ՝ լռությո՞ւն, թե՞ երաժշտություն։

— Երկուսն էլ։ Ամեն ինչ կախված է տրամադրությունից։ Հաճախ ներկայացումից առաջ լսում եմ հենց տվյալ բեմադրության երաժշտությունը՝ ամբողջությամբ դրա մեջ մտնելու համար։ Բայց լինում են պահեր, երբ նախընտրում եմ լռություն՝ կենտրոնանալու համար։

рафи2.jpg (16 KB)

— Ամենաշատը ինչի՞ց եք վախենում բեմում։

— Թերանալուց։ Սակայն տարիների ընթացքում փորձն ու վստահությունը սկսել են գերակշռել այդ վախին։

— Ո՞րն է այն զգացումը, որ միայն պարի միջոցով կարող եք փոխանցել։


— Դժվար է բառերով նկարագրել։ Գուցե հենց այն զգացողությունն է, որը հնարավոր չէ փոխանցել առանց պարի։

рафи3.jpg (14 KB)

— Ինքնաբո՞ւխ պար, թե՞ խիստ կառուցված բեմադրություն։

— Ամեն ինչ կախված է բեմադրությունից։ Ինքնաբուխ տարրերը երբեմն անհրաժեշտ են, բայց առանց հիմնական գծից շեղվելու։ Իսկ բալետում խիստ կառուցվածքը պարտադիր է պահպանել։

— Պարը Ձեզ համար փախո՞ւստ է, թե՞ առերեսում։


— Առերեսում։ Փախուստի տեղ չկա։

рафи4.jpg (79 KB)

— Ի՞նչ է ասում Ձեր մարմինը, երբ լռում եք։


— Բեմում մարմինս խոսում է իմ փոխարեն՝ փոխանցելով այն ամենը, ինչ ուզում եմ ասել։ Իսկ կյանքում լռելիս երբեմն «ասում է», որ ցավեր ունի և բժշկի գնալու կարիք կա։

— Սոցիալական հարթակները օգնո՞ւմ, թե՞ խանգարում են արվեստին։


— Միանշանակ օգնում են։ Դրանք հարթակ են՝ պարը, բալետը և արվեստը տարածելու համար, և ես էլ փորձում եմ իմ հնարավորությունների սահմաններում նպաստել հայկական բալետի զարգացմանը։

— Ի՞նչն է այսօր պարի մեջ չափազանցված կամ կեղծ։

— Երբ արտիստը չի հավատում իր դերին․ երբ պարզապես կատարում է շարժումները, բայց չի ապրում կերպարը։

рафи5.jpg (74 KB)

— Որտե՞ղ է սահմանը՝ արվեստի և ինքնաարտահայտման միջև։


— Կարծում եմ՝ արվեստն ինքնին ինքնաարտահայտում է։ Դրանք պետք է միաձուլվեն։

— Սիրելի պարային ֆիլմ։


— «Եթե ես կրկին պարեմ»։

— Սիրելի պարողներ և պարուհիներ։


— Հայ բոլոր արտիստները։ Արտասահմանյաններից՝ Սերգեյ Պոլունին, Ռոլանդո Սարաբիա, Դանիիլ Սիմկին, Վլադիսլավ Լանտրատով, Նիկոլայ Ցիսկարիձե, Միխայիլ Բարիշնիկով, Իվան Վասիլիև։
Պարուհիներից՝ Նատալյա Օսիպովա, Ուլյանա Լոպատկինա, Սվետլանա Զախարովա, ինչպես նաև՝ Օզլեմ Գյուրել։ — Սիրելի երաժշտություն, որի տակ միշտ կպարեք։
— Ֆիլիպ Գլասի «Առաջին դաշնամուրի կոնցերտը»։

— Ի՞նչն է վերջինը Ձեզ ոգեշնչել պար ստեղծելու համար։


— Նույն Ֆիլիպ Գլասի երաժշտությունը, որի հիման վրա ստեղծել եմ պարային տեսահոլովակ Իրանից իմ ընկերոջ հետ։

 — Ի՞նչ եք սովորել Ձեր մասին պարի շնորհիվ։


— Որ բավականին ուժեղ եմ՝ հոգով, մտքով և ֆիզիկապես, և որ պարի միջոցով կարողացել եմ ավելի լավ ճանաչել ինքս ինձ։

— Ո՞ր ճշմարտությունն է պարը ստիպել ընդունել։


— Որ բեմում դուք ամբողջովին մերկ եք հանդիսատեսի առաջ։ Դուք այն եք, ինչ կաք։ Ձեր վարպետությունը, ազնվությունը և ներաշխարհը՝ ամեն ինչ տեսանելի է։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search