• Տեխնոլոգիական մագնատները դարձել են Հոլիվուդի նոր մանյակները. ինչո՞ւ է Սիլիկոնային հովիտն այժմ սարսուռ առաջացնում

  Հոլիվուդյան իրականության մեջ Սիլիկոնային հովիտը եկել է ոչ թե մարդկությանը փրկելու, այլ լոգարանում նրան մորթելու համար, գրում է Washington Post-ը…

• Երբ ամուսնության մեջ խոսում են միայն օրգազմի մասին, բայց՝ ուրիշի. «Հրավեր» ֆիլմը

  «Հրավեր» կարճ վերնագրով թողարկված կատակերգությունը գործընկերության, սեռական ազատագրման և հոգեթերապիայի մասին է, ու դրանով էլ գրավել է հանդիսատեսին․․․

• Բեն Շիրինյանի «Տնային տնտեսուհին» լիամետրաժ ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում

  Բեն Շիրինյանի լիամետրաժ ռեժիսորական դեբյուտի՝ «Տնային տնտեսուհին» ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում, գրում է Armenian Film Society-ն…

• «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը

  «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը, հայտնում է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիան․․․․

• «Գեղեցիկ կադրը դեռ կինո չէ». Հովհաննես Ղազարյանը՝ ռեժիսորի աչքի, դերասանի ազատության և ժամանակի մասին

  Ի՞նչն է տարբերում ռեժիսորին պարզապես լավ նկարահանողից...

• Մահվան մղում՝ «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում» ֆիլմում

  Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում ներկայացված էր «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում ֆիլմը, որի ռեժիսորն Ջեյն Շյոնբրունն էր, և մենք դրա դեմ ոչինչ չունենք, բայց պարզ էր, որ թեման պետք է լիներ դեռահասների, սեքսի, անհանգստության և այդ ամենի մասին․․․

• ArmenՅԱՆs. Ջեք Թոփալյան՝ «էյֆորիայի» հայ աստղը․ ինչպե՞ս բիզնեսը փոխարինեց դերասանի կարիերայով, «տանջեց» Ջեյքոբ Էլորդիին ու հայերեն խոսեց ամերիկյան հայտնի սերիալում

  Մենք՝ հայերս, աշխարհի որ երկրում էլ լինենք, միշտ հպարտություն ենք ապրում, երբ մեր հայրենակիցներից մեկին հանկարծ տեսնում ենք որևէ խոշոր միջազգային նախագծում...

• «Սոուլմ8յթ»․ նույնիսկ իդեալական կին ավատարը չդիմացավ տղամարդկանց բարդույթներին

  Ժամանակակից օրակարգը փորձում է մեզ համոզել, որ շուտով կանանց կփոխարինեն իդեալական ավատարները՝ անթերի արտաքինով, ուղեղի փոխարեն խոհարարական գրքով և գլխացավ չունեցող տրամադրությամբ։ Կանայք ուրախ են. վերջապես իրենց հանգիստ կթողնեն...

Սթիվեն Սփիլբերգի նոր ֆիլմը վերապատմում է ներկան՝ էկրանային գործողությունների որոշակի չափաբաժնով։ Սա առաջին անգամը չէ, որ ռեժիսորը ֆիլմ է նկարահանում այլմոլորակայինների մասին։ Այլմոլորակայինների մասին ֆիլմերը մի ժամանակ իսկապես ունեին զարմացնելու ուժ. այլմոլորակային քաղաքակրթության գոյությունն ինքնին այնքան անհավանական էր թվում, որ էկրանին առեղծվածային արարածի միայն ուրվագիծը բավարար էր դիտողին ստիպելու նստել իր տեղում։

Այսօր զանգվածային մշակույթում այլմոլորակայինները գրեթե անմեղ են թվում։ Հոլիվուդի շուրջ անվերջ սկանդալների, բարձրաստիճան հետաքննությունների, ստվերային էլիտաների, մարդկանց թրաֆիքինգի, աղանդների և այլ սյուժեների մասին խոսակցությունների ֆոնին, որոնցում իրականությունը համառորեն մրցում է սցենարիստների ամենախիզախ երևակայության հետ, այլմոլորակայինները հանկարծակի դարձել են ամենաանվնաս բանը, որը կարելի է պատկերացնել։ Թվում է, թե ժամանակակից հեռուստադիտողներն այլևս չեն վախենում այլ մոլորակից եկած արարածներից, մինչդեռ լուրերը պարբերաբար առաջարկում են շատ ավելի սյուրռեալիստական ​​​​սցենարներ, որոնք ստեղծվել են բացառապես մարդկանց կողմից։

Այս թեման հիշատակվում է ֆիլմում, բայց չի ուսումնասիրվում։ Կրոնի, քաղաքականության, իշխանությունների և ժողովրդի միջև բախման և այն գաղափարի հետ մեկտեղ, թե ով է որոշում, թե արդյոք մարդիկ պատրաստ են ճշմարտությանը։ Ֆիլմում մեծ թվով գաղափարներ են ներկայացված պատմությունների կոլաժի տեսքով, որոնք երկու ու կես ժամվա ընթացքում երբեք չեն միավորվում միավորող հակամարտության մեջ։ Այն նման է մանկական քաղցրավենիքի փաթեթների հավաքածուի. դրանք գեղեցիկ են, յուրաքանչյուրը յուրահատուկ իր ձևով, գրավիչ են առանձին-առանձին ուսումնասիրելու համար, բայց միասին դրանք նման են աղբի կույտի։

Ֆիլմում, գաղտնի դիրքում տարիներ անցկացնելուց հետո, մաթեմատիկոս Դանիել Քելները (Ջոշ Օ'Քոնոր) հայտնաբերում է, որ կառավարությունը թաքցնում է այլմոլորակայինների գոյությունը։ Նա սկսում է ապացույցներ հավաքել՝ այս գաղտնիքը աշխարհին բացահայտելու համար, արագ դառնալով իշխանությունների թիրախը։ Մինչդեռ, օդերևութաբանը (Էմիլի Բլանտ) սկսում է տարօրինակ կերպով վարվել, ինչը նույնպես գրավում է կառավարության ուշադրությունը։

Այնուամենայնիվ, այլմոլորակայինները մոլորակի թշնամական այցելուներ չեն. նրանք ֆիլմում հայտնվում են ընդամենը մի քանի անգամ, և միայն սյուժեն առաջ մղելու համար, որտեղ մարդկությունն ինքն է գլխավոր թշնամին։ Ժամանակի պես հի՞ն։ Այո, գրեթե։ Ֆիլմի ուղերձը առնվազն 20 տարի հնացած է։

Նույնքան հետաքրքիր մետամորֆոզ է տեղի ունեցել դավադրության տեսությունների հետ։ Մինչև վերջերս նրանց կողմնակիցներին արհամարհանքով մերժում էին որպես փայլաթիթեղով խելագարներ։ Սակայն վերջին տարիները չափազանց անշնորհակալ են եղել սկեպտիկների նկատմամբ. չափազանց շատ բաներ, որոնց վրա երեկ ծիծաղում էին, այժմ բավականին լուրջ են քննարկվում, թեև ոչ միշտ այնպես, ինչպես դավադրության տեսաբաններն էին պատկերացնում։ Արդյունքում, մշակութային ճոճանակը թեքվել է հակառակ կողմով, և այժմ էքսցենտրիկներին երբեմն ընկալում են ոչ թե որպես նրանց, ովքեր ընդունում են իշխանության բարդ և անթափանց մեխանիզմների գոյությունը, այլ որպես նրանց, ովքեր շարունակում են պնդել, որ աշխարհը կառուցված է չափազանց պարզ ձևով, և որ ամեն ինչ, ինչ տեղի է ունենում, պարզապես դժբախտ պատահար է։ Այն դարաշրջանում, երբ իրականությունն ավելի ու ավելի է նմանվում չափազանց անհավանական լինելու համար մերժված սցենարի, աշխարհի բացարձակ թափանցիկության նկատմամբ հանգիստ վստահությունը պահպանելը դառնում է գրեթե հավատքի ակտ։

Կրոնն ու հավատքը, ի դեպ, նույնպես վառ պատկերված են ֆիլմում, այնքան վառ, որ թեմայի ներուժը կարող էր սյուժեն փաթաթել բազմաշերտ փոխաբերության մեջ։ Սակայն Սփիլբերգն այնքան շատ բան ունի քննարկելու, որ, ի վերջո, չափազանց շատ է տարածվում՝ կանխելով իր գաղափարներից որևէ մեկի լիարժեք սյուժետային հակամարտության վերածվելը։ Դերասանական խաղը անթերի է. Քոլին Ֆերտը և մյուսները, գլխավոր հերոսներից բացի, ցուցադրում են նույնքան համոզիչ դերեր, բայց դա բավարար չէր։

Մարդկությունը պատրա՞ստ է ճշմարտությանը. սա այն հարցն է, որին Սփիլբերգը փորձում էր պատասխանել։ Ռեժիսորը լավ հարցեր է տալիս, բայց նրա պատասխանները չափազանց պարզ են։ Դիտելիս արժե հիշել, որ սա, ի վերջո, բլոկբաստեր է։ Հրավառության փաթեթավորումը շատ ավելի տպավորիչ էր, քան ֆայթոլն ինքնին։

Ռեգինա Մելիքյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում