Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Եկա, տեսա և մոռացա. «Սուպեր աղջիկը» ֆիլմը

18:30, 28 հունիսի

Հերթական DC սուպերհերոսական ֆիլմ՝ Միլի Ալկոկի մասնակցությամբ: Ժանրն ինքնին միշտ էլ ճաշակի հարց է եղել և, կարծես, այսօրվա իրականության մեջ հնացել է, բայց առավել հետաքրքիր է դիտել, թե ինչպես են սցենարիստներն ու ռեժիսորները պայքարում հանդիսատեսին վաղուց արդեն փոքրացած «սվիտերի մեջ»։

Սուպերմենի զարմիկը անձնական ճգնաժամ է ապրում և որոշում է թռչել դեպի Կարմիր Արև, ինչը մարեցնում է նրա ուժերը: Այս անձնական դրաման պետք է մեզ ստիպի համակրել հերոսուհուն որպես անձնավորություն, քանի որ նա կիսում է իր սեփական մարդկային խնդիրները։

Կարան՝ սա մեր սուպերաղջկա անունն է, ընկերանում է դեռահաս Ռութի հետ, որի ընտանիքը սպանվել է աղջիկների ընդհանուր թշնամու՝ Կրամի կողմից։

Իսկ հետո սկսվում են հետապնդումները, հատուցման ծարավը, սերունդների միջև եղած տարբերությունը, մանկական հումորը, մթության մեջ տեսարանները, երբ լավ գրաֆիկա նկարելու ջանքերը չափազանց շատ են, և ժանրի այլ հաճույքները։

Չարագործն ինքը, պարզապես ծաղրանկար է: Բոլոր կերպարների մեջ Լոբոն (Ջեյսոն Մոմոա) ամենահամոզիչն է որպես ավազակ:

Սցենարում ամեն ինչ այնքան դանդաղ և պասիվ է զարգանում, որ կարող եք էկրանին դիտել 30-ականների ցանկացած ճգնաժամ: Ածանցյալ ոճը, տեղայնացված սյուժեն, անտեղի հումորը և պարտադրված դրաման դժվար թե ստիպեն ձեզ մտածել ֆիլմի մասին այն պահին, երբ ոտք դնեք կինոթատրոն:

Ռեժիսոր Քրեյգ Գիլեսփին չի զբաղվել ո՛չ լավ տեսողական էֆեկտներով, ո՛չ էլ գրաֆիկական տեսարաններն ավելի արտահայտիչ դարձնելով: Պատմության տեղայնացված բնույթը և դրա ներկայացումը թույլ չեն տալիս, որ ֆիլմը ընկալվի որպես կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի շարունակություն. այն ավելի շատ փորձ է պատկերելու այլընտրանքային պատմություն, որը բավականին կասկածելի է իր կատարմամբ: Կալ-Էլը հաճախ է հայտնվում սյուժեում, կարծես ակնարկելով իրենց ընդհանուր պատմության շարունակության մասին, կարելի է միայն հույս ունենալ, որ այն ավելի դինամիկ կլինի, քան սա:

Ռեգինա Մելիքյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search