Թեմա կա. ո՞ւմ մասին է Աստղիկ Սաֆարյանը մտածում գիշերվա 2-ին և ո՞ւմ է տեսնում որպես «Երկու աստղի» հաջորդ զույգ

Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Սերը կարող է արդարացնել ամեն ինչ․ Տաթևիկ Մելքոնյանի Ֆիլումենան

10:30, 25 հոկտեմբերի

Կա՞ մի սահման, որից այն կողմ սերը դադարում է արդարացում լինել։ Եվ որքան ժամանակ կարող էկինը սպասել, պայքարել ու ներել՝ չկորցնելով ինքն իրեն։ «Մհեր Մկրտչյանի» անվան արտիստականթատրոնի բեմում այս հարցերը մարմնավորվում են Ֆիլումենա Մարտուրանոյի պատմությանմիջոցով։ Կան կանայք, որոնց ուժը նկատում ես առաջին հայացքից։ Նրանք չեն նահանջում, չենհրաժարվում իրենց ընտրությունից և պատրաստ են պայքարել մինչև վերջ։ Բայց կա նաև մի ուժ,որի մասին բարձրաձայն չեն խոսում. այն ծնվում է ցավից, երկար սպասումից, չարդարացվածհույսերից ու սիրո հանդեպ համառ հավատից։

Այդ ուժն է, որ Ֆիլումենա Մարտուրանոյին դարձնումէ ոչ միայն բեմական կերպար, այլև հարց՝ ուղղված յուրաքանչյուրիս։ «Մհեր Մկրտչյան»արտիստական թատրոնի խաղացանկում ներկայացված «Ֆիլումենա Մարտուրանոն» պատմում էնեապոլցի մի կնոջ մասին, որի կյանքի ճանապարհը լի է նվաստացումներով, դժվարություններով ևարժանապատվության համար մղվող պայքարով։ Ֆիլումենայի երազանքը պարզ է թվում՝ ունենալընտանիք, որտեղ կլինեն անկեղծ սեր, ջերմություն և հոգատարություն։ Բայց երբեմն ամենապարզերազանքներն են ամենադժվարը իրականացնելը։ Ներկայացման բեմադրիչն ու երաժշտականձևավորման հեղինակը Լյուդվիգ Հարությունյանն է, բեմանկարիչը՝ Իվանա Կրչադինացը։Ֆիլումենայի կերպարը մարմնավորում է Տաթևիկ Մելքոնյանը, իսկ Դոմենիկո Սորիանոյի դերումհանդես է գալիս ՀՀ վաստակավոր արտիստ Տիգրան Գաբոյանը։ Ներկայացման դերասանականկազմում ընդգրկված են նաև Արամ Բախչինյանը, Գարիկ Առաքելյանը, Վազգեն Մկրտչյանը, ՄարիԳրիգորյանը, Գեորգի Հովակիմյանը, Լուսինե Ավանեսյանը, Միլենա Ավանեսյանը, ՍարգիսՎարդևանյանը և Ռուդիկ Մարտիրոսյանը։ Ներկայացման զգեստների ձևավորումն իրականացրել էՏաթևիկ Մելքոնյանը։ Այս փաստերը ներկայացման մասին պատմող առաջին շերտն են։ Երկրորդըսկսվում է այնտեղ, որտեղ ավարտվում է կերպարի կենսագրությունը և սկսվում նրա ներքին կյանքը։Ֆիլումենան ուժեղ է, բայց նրա ուժը չի նշանակում, թե նա ցավ չի զգում։

Ընդհակառակը՝ գուցե հենցցավն է նրան սովորեցրել չհանձնվել։ Նա պայքարում է ոչ միայն սիրո, այլև մայրության, ընտանիքի ևերեխաների արժանապատիվ ապագայի համար։ Նրա համար ընտանիքը պարզապես միասինապրող մարդկանց ամբողջություն չէ. այն մի աշխարհ է, որտեղ ուզում է վերջապես ունենալ իրտեղը։ Բայց ինչքա՞ն պետք է պայքարի կինը, որպեսզի արժանանա այն ամենին, ինչը չպետք էապացուցելու կարիք ունենար՝ հարգանքի, ապահովության և սիրո։ Ֆիլումենայի պատմությունն այսհարցը դարձնում է անհարմար, որովհետև այն չի տեղավորվում հեշտ դատողությունների մեջ։Դրսից կարելի է ասել՝ հեռացիր, մի՛ սպասիր, մի՛ ներիր, մի՛ զոհաբերիր քեզ։ Բայց ներսից ապրողմարդու համար յուրաքանչյուր որոշման հետևում կա մի ամբողջ պատմություն՝ հիշողություններով,վախերով, հույսերով ու կապերով, որոնցից ազատվելը երբեմն ավելի դժվար է, քան դրանց մեջմնալը։ Ֆիլումենայի և Դոմենիկոյի հարաբերությունները սիրո մասին սովորական պատմություն չեն։Այստեղ սերը չի ներկայանում միայն որպես երջանկություն կամ փոխադարձ քնքշություն։ Այնմիախառնվում է իշխանության, սպասման, վիրավորանքի և սեփական ճշմարտություննապացուցելու ցանկության հետ։ Կարո՞ղ է մարդը տարիներ շարունակ սիրել մեկին՝ առանցհասկանալու նրա իրական արժեքը։ Կարո՞ղ է մեկը սիրել այնքան, որ չնկատի մյուսի նվիրումը, իսկմյուսը սպասել այնքան, որ իր սպասումն այլևս կյանքի անբաժանելի մասը դառնա։

Այս հարցերիմեջ է Ֆիլումենայի դրամայի խորությունը։ Սերը միշտ չէ, որ մարդուն դարձնում է ավելի բարի, ավելիուշադիր կամ ավելի արդար։ Երբեմն այն բացահայտում է մեր ամենախոցելի կողմերը՝կախվածությունը, համառությունը, մենակ մնալու վախը։ Իսկ երբեմն էլ հենց սերն է դառնում ուժ,որը մարդուն ստիպում է պաշտպանել իր և իր երեխաների ապագան։ Ֆիլումենայի պայքարըկարելի է դիտել նաև որպես արժանապատվության վերականգնման փորձ։ Նա չի ցանկանումպարզապես սիրված լինել. նա ցանկանում է, որ իր գոյությունը, անցած ճանապարհը և մայրականիրավունքը ճանաչվեն։ Սա էական տարբերություն է։ Սիրված լինելը զգացմունք է, իսկ հարգվածլինելը՝ վերաբերմունք, որը պետք է արտահայտվի նաև գործողություններով։

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search