Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

«Մահ չտեսած աչքերն ուրիշ են: Մեր աչքերն էլ երբեք չեն լինի նույնը»․ Նազենի Հովհաննիսյան

23:39, 29 ապրիլի

Հաղորդավարուհի, դերասանուհի Նազենի Հովհաննիսյանը իր հայրիկի եւ Ավետ Բարսեղյանի հետ լուսանկար է հրապարակել, որին կից անդրադարձել է կյանքին, կարոտին, հայի աչքերին։

«Մեր կյանքը կարոտի կծիկներից է:

Մենք մեռնում ենք, երբ մեր «կծիկի» թելը սպառվում է, երբ սիրելի մարդիկ փաթաթվում են էդ կարոտի կծիկներին հերթով ու վերջանում... երբ կյանքիդ լավագույն հիշողություները մնում են կծիկի թելերի արանքում, երբ թանկագին մարդկանց գնալով՝ ամեն անգամ դու ես գնում ու մի թել էլ քեզնից կծկում կարոտներիդ... ու մի օր էլ դու ես գնում անվերադարձ ..., երբ հոգիդ ու նկարագիրդ սպառվում են, մաշվում ես. կտոր- կտոր ես լինում ու ԹԵԼԴ կտրվում է միշտ շատ անսպասելի, մի սովորական օր:

Մահ չտեսած աչքերն ուրիշ են:

Մեր աչքերն Էլ երբեք չեն լինի նույնը:

Իսկ կարոտի կծիկները մի օր կխեղդեն մեզ իսպառ...

....հիմա արդեն ծվեն-ծվեն եղած Հայրենիքս եմ փաթաթում կարոտիս կծիկին, եթե ՆԱ չլինի, ու՞մ ենք մենք պետք, ու՞մ ենք թողնելու մեր կարոտների կծիկները...

վերջին թելի հետ կլինի և մեր վերջը... ...

Հ.Գ. Հայրս մինչև վերջին պահը մշակում էր հողը... էդպես էլ հանգավ,

չտեսավ իր Հայրենի Գանձակն այլև երբեք, բայց և չտեսավ Արցախի կորուստն ու Հայաստանի անկումը... չտեսավ մեզ՝ կարոտներից կծկված ու մեր Պատմության վերջին Թելը «կծկելիս»:

Ժպտում էինք էստեղ:

Իր «արքայադստեր» ծնունդն էր, մահ չտեսած աչքերով լի մարդիկ, ընկերներս, Ավետը:

Հայրս՝ մաշված ձեռքերով ու միշտ տոկուն ոգով:

Երանի թելերը չվերջանան...», - գրել է նա։


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search