«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Մեր երեխաները. ո՞րն է գազարի գլուխը

21:19, 19 փետրվարի

Մեր տունը երբեմն բանավեճի ակումբ է հիշեցնում։ Փաստն այն է, որ իմ դեռահաս երեխաները միշտ կգտնեն վեճի թեմա, եւ թեմաները կարող են շատ տարբեր լինել պատմական իրադարձություններից եւ մահապատժի հարցից մինչեւ «համաշխարհային» այն հարցը, թե արդյո՞ք «բոյֆրենդը» երկրպագու» բառի թարգմանությունն է:

Այդպես եղավ նաեւ այս անգամ, երբ դուստրս նստած էր եւ, առանց որեւէ մեկին խանգարելու՝ հանգիստ գազար էր ուտում։ Որդիս դյուրագրգիռ էր, ուստի որոշեց մեկնաբանել տեղի ունեցողը` նշելով, որ իր քույրը «մեկ կծում անելով գլխատեց գազարը» այնուհետեւ սկսվեց…

Երկու բավականին ինտելեկտուալ ու խելամիտ դեռահասներ մի քանի ժամ անընդմեջ միմյանց ապացուցում էին, վիճում եւ նույնիսկ ինտերնետ մտան «ապացույցների» համար, բայց համաձայնության չեկան. այնուամենայնիվ, որտե՞ղ է գազարի գլուխը:

Չդիմանալով քրոջս գրեցի, թե ինչ է կատարվում, կես ժամ հետո նա պատասխան գրեց. «Երբ իմանաք, գրիր։ Մեզ էլ է հետաքրքրում»։ Եվ ոչ միայն նրանց, ամուսինս նույնպես միացավ բանավեճին՝ հրահրելով մեկ այս կամ մեկ այն ​​ընդդիմախոսին։

Երեխաների բոլոր փաստարկներն առանց բացառության դժվար է հիշել, բայց էությունը հետույալն էր.

Դստերս տրամաբանությամբ՝ գազարի գլուխը լայն հատվածն է, իսկ այնտեղից բուսնող կանաչը՝ մազերը։

Որդուս տրամաբանությամբ գազարի գլուխն այնտեղ է, որտեղից սկսում են ուտել, այսինքն՝ նեղ հատվածը։ Լայն մասը ոտքերն են, քանի որ գազարը միայն այդպես կարող է «կանգնել»։

Աղջիկս համոզում էր, որ բոլոր նկարներում, այդ թվում՝ համացանցում, գազարն այդպես է նկարված։ Նա նկարներ գտավ, ինքն էլ նկարեց, բայց չօգնեց։

Որդիս վստահեցնում էր, որ նկարները պարկեշտ տեսք չունեն, եւ ընդհանրապես միայն «գազար տղաները» կարող են այսպիսի տեսք ունենալ, իսկ գազարները միայն տղա չեն կարող լինել. «սա արդեն սեքսիզմ է»: (Սեքսիզմ տերմինը մեր ընտանիք է մտցրել աղջիկս՝ վերջ տալու համար «Դե դու աղջիկ ես» բառերով սկսվող դիտողություններին):

Դուստրս չհանձնվեց՝ որպես փաստարկ բերելով կենսաբանական անալոգները։ Եթե ​​երեխաները ծնվում են գլխից, ապա գազարը նույնպես նույն կերպ դուրս է գալիս հողից։ Գազարը չի կարող «գլխիվայր» աճել»,- վստահեցնում էր նա: «Իսկ ու՞մ համար է հիմա հեշտ», - դժգոհում էր տղաս։

Բանավեճը երկար տեւեց, ես այնքան ուժ չունեի մինչեւ վերջ լսելու համար։ Եւ իրականում, որտե՞ղ է գազարի գլուխը։

 

Նանա Վահրամյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search