• Սեր, սեքս, ազատություն և Ստալին․ Զաբել Եսայան՝ իր ժամանակի գլխավոր ապստամբը

  Նա վիճում էր, սխալվում, պաշտպանում, մեղադրում, հավատում գաղափարներին ու հետո հիասթափվում դրանցից, բայց գրեթե երբեք չէր համաձայնում ապրել այնպես, ինչպես իրենից պահանջում էին շրջապատողները...

• Հայկական տեսանյութը համաշխարհային մշակութային թրենդում նվաճում է սոցցանցերն ու գրավում արտասահմանյան մեդիաների ուշադրությունը

  Ռեժիսոր և օպերատոր Ավո Հարությունյանի ու Black Flight թիմի կողմից միջազգային տեսողական թրենդի շրջանակում նկարահանված «BORN FROM CULTURE | ARMENIA» տեսանյութը հրապարակումից ընդամենը մեկ շաբաթ անց հատել է մեկ միլիոն դիտման սահմանագիծը...

• Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի գրական երկխոսությունը՝ նոր բացահայտումների լույսի ներքո

  Հայ գրականության երկու մեծերի՝ Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ու մարդկային կապերի մասին նոր փաստեր են ներկայացվել Սուսաննա Հովհաննիսյանի նոր ուսումնասիրությունում...

• Հայաստանի զբոսաշրջային բումը. Ինչպես է երկիրը գրավում ճանապարհորդներին 2026 թվականին

  2026 թվականը ռեկորդային տարի էր հայկական զբոսաշրջության համար. երկիրն ունեցավ զբոսաշրջիկների աննախադեպ աճ՝ գրանցելով անկախությունից ի վեր լավագույն ցուցանիշները…

• «Խաղողօրհնեք»-ի փառատոնը՝ Արենիում. Ինչպես է գինու տուրիզմը զարգանում գյուղական տարածքներում

  Արենի համայնքում անցկացվող փառատոները մշակութային միջոցառումներ են, բայց դրանք նաև ծառայում են որպես զբոսաշրջության, փոքր բիզնեսի և գյուղական վայրերի զարգացման գործիք․․․

• «Երազ Այգում» կանցկացվի Ազգային տարազի փառատոնը

  Օգոստոսի 16-ին «Երազ Այգի»-ում տեղի կունենա Ազգային տարազի փառատոնը, որը մեկ հարթակում կմիավորի հայկական ազգային տարազը, ավանդական արհեստները, երաժշտությունը, էթնոդիզայնն ու Խաղողօրհնեքի դարավոր ավանդույթը...

• Եկեղեցական մոմի լույսի ներքո. Ազգային պատկերասրահում բացվեց Կարեն Օհանյանի «Նուրբ բան» ցուցահանդեսը

  Նկարչությունը երբեմն այնքան չի ցուցադրում, որքան ստիպում է մեզ նայել…

• «Հայկական ժամադրությունների մշակույթը վնասում է մեր ժողովրդագրական ցուցանիշներին»

  Երբ մարդիկ խոսում են ժողովրդագրական ճգնաժամի մասին, նրանք սովորաբար հիշատակում են արտագաղթը, ցածր աշխատավարձը կամ բնակարանների բարձր գները: Եվ գրեթե ոչ ոք չի խոսում ժամադրությունների մասին, չնայած որ դա այն վայրն է, որտեղից սկսվում է յուրաքանչյուր ընտանիք․․․

Գիտե՞ք, թե քանի հայկական անուն է կորել ժամանակի մեջ, կարծես թաքնված անապատի ավազներում։ Բայց այդ անունները շարունակում են ապրել այլ երկրներում, այլ ժողովուրդների հիշողություններում։ Այդպիսի անուններից մեկը Նիկոլ Ֆարիդանիի անունն է՝ լուսանկարիչ, որը Իրանում հայտնի է որպես «ժամանակակից լուսանկարչության հայր», բայց որի աշխատանքները տարիներ շարունակ չեն ցուցադրվել հայրենիքում։ Ահա թե ինչու է «Փոխադարձ կապեր՝ հայր և դուստր Ֆարիդանիներ» ցուցահանդեսը բացվել Երևանում՝ հիշեցում, որ հիշողությունը կարող է վերականգնվել, և արվեստի ձայնը միշտ գտնում է իր ճանապարհը դեպի դիտողը։

«Ես որոշեցի, որ անհրաժեշտ է ներկայացնել Ֆարիդանիին հատկապես այն պատճառով, որ նա անարդարացիորեն մոռացվել է որպես նկարիչ։ Նրա աշխատանքները Իրանում չեն ցուցադրվել 15 տարի, և ես կարևոր համարեցի նրան ցուցադրել հայրենիքում։ Կարծում եմ՝ մենք հաջողության հասանք», - NEWS.am STYLE-ին ասաց ցուցահանդեսի կազմակերպիչ Անահիտ Կորյունը։

Սեպտեմբերի 23-ին Թեքեյան կենտրոնում բացվեց «Փոխադարձ կապեր՝ հայր և դուստր Ֆարիդանիներ» ցուցահանդեսը։ Դահլիճը լի բազմազգ հանդիսատեսով՝ իրանցիներ և հայեր, ուսանողներ և տարեց քաղաքացիներ, լուսանկարչության սիրահարներ և պարզապես նրանք, ովքեր ցանկանում էին կապ հաստատել վարպետի ժառանգության հետ։ Կես դարից ավելի նա ստեղծել է ավելի քան 60,000 լուսանկար, այդ թվում՝ հազարավոր իրանահայ բնակավայրեր։ Երևանում կայանալիք ցուցահանդեսում ներկայացված են նրա սև-սպիտակ աշխատանքները՝ 1950-ականներից մինչև 1970-ական թվականները․ դաժան անապատներ, ճարտարապետական ​​հուշարձաններ և իրանցիների դեմքեր, որոնք գրավված են սիրով և ուշադրությամբ։

Ցուցահանդեսի կազմակերպիչ Անահիտ Կորյունը բացատրեց, որ նախապատրաստական ​​աշխատանքները տևել են ինը ամիս։ «Մենք ընտրել ենք ընդամենը 60 նկար, որոնք հսկայական ժառանգության միայն մի փոքր մասն են կազմում։ Ես միտումնավոր կենտրոնացել եմ միայն սև-սպիտակ լուսանկարների վրա։ Նիկոլն ինքն է ասել, որ սա է ժանրի էությունը։ Եվ ես զգացի, որ ճիշտ է դիտողին վերադարձնել հենց այս տեսանկյունը՝ խիստ, անկեղծ և խորը»,-նշեց նա։

Բայց ցուցահանդեսը միայն կարոտի մասին չէ, այլև սերունդների միջև երկխոսության մասին է։ Նկարչի դուստրը՝ Կատրին Ֆարիդանին, որը բնակվում է Կանադայում, ներկայացրել է իր «Փոխադարձ կապեր» նախագիծը։ Այն ուսումնասիրում է ջրի ճանապարհորդությունը մետրոպոլիսում՝ ստորգետնյա աղբյուրներից մինչև յուրաքանչյուր տան ծորակը։

«Սկզբում ես ուզում էի ցույց տալ Իրանի իմ լուսանկարները, քանի որ հորս հետ հինգ ամիս ճանապարհորդել էի այնտեղ»,-մեզ հետ կիսվեց Կատրինը։ «Բայց մայրս ասաց. «Դու պետք է ներկայացնես այս նախագիծը, քանի որ այն տարբեր է»։ Եվ այդ հակադրությունն է գլխավորը. իմ ասածը դեռևս միահյուսված է հորս աշխատանքի հետ։ Անհնար է մեծանալ նման լուսանկարներով շրջապատված և չազդվել դրանցից»։

Նա խոստովանեց, որ իր աշխատանքներն ավելի շատ կրթական են, քան հուզական. դրանք ստիպում են մտածել առօրյա բաների մասին։ «Մարդկանց մեծ մասը չի գիտակցում, որ ծորակի ջրի մեկ լիտրը արժե մի քանի կոպեկ, բայց շիշը արժե մեկ դոլար։ Դա խելագարություն է, քանի որ պլաստիկը հայտնվում է օվկիանոսներում։ Ինձ համար կարևոր էր ցույց տալ, որ այն ենթակառուցվածքները, որոնք մենք չենք տեսնում, նույնքան արժեքավոր են, որքան հորս լուսանկարած անապատը»։

Սակայն, նա հավելեց, որ Նիկոլի լուսանկարները շատ ավելի հզոր զգացմունքներ են առաջացնում. «Նրանք, ովքեր սիրում են իրենց երկիրը, խորը կարոտ են ապրում այս լուսանկարները դիտելիս։ Ես ապրել եմ Կանադայում, Բուլղարիայում, Հարավային Կորեայում և, իհարկե, Իրանում։ Բայց այս լուսանկարներին նայելով՝ մտածում եմ՝ եթե կարողանայի վաղը վերադառնալ, կգնայի»։

Խորհրդանշական է, որ համատեղ ցուցահանդեսը բացվել է Հայաստանում։ «Սա շատ կարևոր է ինձ համար», - խոստովանեց Կատրինը։ «Իմ և հորս լուսանկարները այստեղ առաջին անգամ կողք կողքի տեսնելը հուզիչ է»։

Մուհամմադ Ասադի Մոհավեդին, Հայաստանում Իրանի դեսպանատան մշակութային կենտրոնի խորհրդականը, նույնպես ընդգծեց միջոցառման կարևորությունը. «Մեծ ուրախությամբ եմ այսօր այստեղ՝ Հայաստանի ընկերներիս շրջանում։ Այս ցուցահանդեսը ոգեշնչող է։ Ի վերջո, մի բան է գրքերում կարդալ նկարչի մասին, և բոլորովին այլ բան՝ տեսնել նրա աշխատանքները սեփական աչքերով։ Ուզում եմ ասել՝ եթե դեռ չեք եղել Իրանում, անպայման պետք է գնաք։ Մենք հարևաններ ենք, իսկ հարևանությունը միայն աշխարհագրության մասին չէ, այլ փոխըմբռնման»։

Նրա խոսքերը արտացոլում էին լուսանկարչի աշխատանքի բուն էությունը, քանի որ Նիկոլ Ֆարիդանին ճշգրտորեն արտացոլել է այն, ինչ կապում է մարդկանց և հողերը՝ անապատները, լեռները, դեմքերը և ավանդույթները: Նրա լուսանկարները դարձել են «Իրանի աչքերը» և այժմ ծառայում են՝ որպես կամուրջ երկու հարևան երկրների միջև:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում