Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

«Կեղտոտ փողերի» երևույթը. Ինչո՞ւ են հարուստ երկրների մարդիկ ավելի հակված չսիրելու միլիարդատերերին  

20:22, 23 հոկտեմբերի

Կարո՞ղ է ծայրահեղ հարստությունը լինել բարոյական խնդիր: Այս հարցը, որը տրվել է պատմության ընթացքում, կրկին առաջ է քաշվել նոր միջազգային ուսումնասիրության շնորհիվ:

Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանի հետազոտողներ Ջեքսոն Թրեգերը և Մոհամմադ Աթարին վերլուծել են 20 երկրների ավելի քան 4300 մարդկանց հարցումների տվյալները և իրենց արդյունքները հրապարակել են PNAS Nexus ամսագրում 2025 թվականի ամռանը: Նրանց արդյունքները ցույց են տալիս, որ հարստության նկատմամբ վերաբերմունքը կախված է ոչ միայն տնտեսության մակարդակից, այլև հասարակության մշակութային և բարոյական բնազդներից:

Տարբեր երկրներ, տարբեր բարոյականություններ

Ուսումնասիրությունը բացահայտել է հստակ օրինաչափություն: Տնտեսապես զարգացած և համեմատաբար հավասար երկրներում, ինչպիսիք են Շվեյցարիան, Բելգիան և Նիդեռլանդները, մարդիկ ավելի հակված են հավատալ, որ չափազանց հարստությունը ոչ միայն անարդար է, այլև բարոյապես կասկածելի: Բարձր անհավասարություն ունեցող երկրներում, ինչպիսիք են Պերուն, Նիգերիան կամ Հնդկաստանը, հարուստների նկատմամբ վերաբերմունքը շատ ավելի մեղմ է: Այնտեղ կապիտալի կուտակումն ավելի շատ ընկալվում է որպես ծանր աշխատանքի արդյունք և գոյատևման միջոց, քան որպես բարոյական խնդիր։

Հարստության բարոյական արմատները

Այս տարբերությունների ծագումը հասկանալու համար հետազոտողները դիմեցին բարոյական հիմքերի տեսությանը՝ մի հասկացություն, որը պնդում է, որ ճիշտի և սխալի մեր ընկալումները հիմնված են վեց հիմնական արժեքների վրա՝ հոգատարություն, հավասարություն, արդարություն, հավատարմություն, հեղինակություն և մաքրություն։

Պարզվեց, որ նրանք, ովքեր հատկապես գնահատում են հավասարության և մաքրության սկզբունքները, ավելի հակված են «չափազանց հարստությունը» սխալ ընկալելուն։

Մինչ հավասարության ձգտումը կանխատեսելիորեն ազդում է անհավասարության ընկալման վրա, «մաքրության» դերը անսպասելի էր։ Սովորաբար կապված ֆիզիկական կամ հոգևոր մաքրության հետ, այս համատեքստում մաքրությունը նոր իմաստ է ստանում։ «Filthy rich» արտահայտությունը գրեթե բառացի իմաստ է ստանում. չափազանց հարստությունը ընկալվում է որպես «արատավորված» բան։

Ինչո՞ւ է սա կարևոր

Ուսումնասիրության հեղինակները ընդգծում են, որ փողի նկատմամբ վերաբերմունքը ոչ միայն անձնական կարծիքներ են, այլև մշակութային կառուցվածք։ Բարձր անհավասարություն ունեցող հասարակություններում մարդիկ հաճախ բարոյապես արդարացնում են գոյություն ունեցող տնտեսական համակարգը՝ այն համարելով բնական և արդար։ Ի հակադրություն դրա, բարձր հարստության մակարդակ ունեցող երկրներում ավելի մեծ զգայունություն կա այն եղանակների նկատմամբ, որոնցով չափազանց հարստությունը կարող է խաթարել սոցիալական հավասարակշռությունը։

Ըստ Oxfam-ի՝ աշխարհի ամենահարուստ 1%-ը ավելի շատ հարստություն ունի, քան մնացած 95%-ի համակցված հարստությունը։ Այնուամենայնիվ, հարուստների և աղքատների միջև հարկերի կամ սահմանափակումների միջոցով բացը նեղացնելու փորձերը կարող են հանդիպել դիմադրության, եթե հասարակությունն ամբողջությամբ հարստությունը չի համարում բարոյական խնդիր։

Հետագա հետազոտությունները ցույց են տվել, որ «ավելորդության» գաղափարը տարածվում է շատ ավելի հեռու, քան փողը։ Մարդիկ, ովքեր գնահատում են բարոյական «մաքրությունը», հակված են դատապարտել «ավելորդության» այլ ձևերը՝ չափազանց հավակնություններ, չափազանց ակտիվ սեռական կյանք կամ նույնիսկ չափազանց հաճույք։ Այսպիսով, խնդիրը միայն անհավասարության մեջ չէ. «չափազանց շատի» զգացողությունն ինքնին ընկալվում է որպես կոռումպացնող և վտանգավոր։

Նայելով ապագային

Հետազոտողները մտադիր են շարունակել իրենց աշխատանքը և ուսումնասիրել, թե ինչպես է հարստության նկատմամբ վերաբերմունքը փոխվում ժամանակի ընթացքում։

Առայժմ մեկ բան պարզ է. հարստության ընկալումը մշակույթի արտացոլումն է։ Որոշ երկրներում միլիարդատերը խորհրդանշում է անարդարություն, մյուսներում՝ հաջողություն և հույս։ Բայց բոլոր դեպքերում, թե որքան գումար է «չափազանց շատ» հարցը մնում է բարոյական հանելուկ, որին մարդկությունը դեռևս չունի միանշանակ պատասխան։

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search