• «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը

  «Օսկար»-ի «Լավագույն միջազգային լիամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում Հայաստանը կներկայացնի ռեժիսոր Թամարա Ստեփանյանի «Արտոյի երկիրը» ֆիլմը, հայտնում է Հայաստանի ազգային կինոակադեմիան․․․․

• «Գեղեցիկ կադրը դեռ կինո չէ». Հովհաննես Ղազարյանը՝ ռեժիսորի աչքի, դերասանի ազատության և ժամանակի մասին

  Ի՞նչն է տարբերում ռեժիսորին պարզապես լավ նկարահանողից...

• Մահվան մղում՝ «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում» ֆիլմում

  Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրում ներկայացված էր «Դեռահասների սեքսը և մահը «Միասմա» ճամբարում ֆիլմը, որի ռեժիսորն Ջեյն Շյոնբրունն էր, և մենք դրա դեմ ոչինչ չունենք, բայց պարզ էր, որ թեման պետք է լիներ դեռահասների, սեքսի, անհանգստության և այդ ամենի մասին․․․

• ArmenՅԱՆs. Ջեք Թոփալյան՝ «էյֆորիայի» հայ աստղը․ ինչպե՞ս բիզնեսը փոխարինեց դերասանի կարիերայով, «տանջեց» Ջեյքոբ Էլորդիին ու հայերեն խոսեց ամերիկյան հայտնի սերիալում

  Մենք՝ հայերս, աշխարհի որ երկրում էլ լինենք, միշտ հպարտություն ենք ապրում, երբ մեր հայրենակիցներից մեկին հանկարծ տեսնում ենք որևէ խոշոր միջազգային նախագծում...

• «Սոուլմ8յթ»․ նույնիսկ իդեալական կին ավատարը չդիմացավ տղամարդկանց բարդույթներին

  Ժամանակակից օրակարգը փորձում է մեզ համոզել, որ շուտով կանանց կփոխարինեն իդեալական ավատարները՝ անթերի արտաքինով, ուղեղի փոխարեն խոհարարական գրքով և գլխացավ չունեցող տրամադրությամբ։ Կանայք ուրախ են. վերջապես իրենց հանգիստ կթողնեն...

• Ինցել լինելու հպարտությունը «Միայն մեկ գիշեր» ֆիլմում

  Ի՞նչ կանեիք, եթե մի առավոտ արթնանայիք և տեսնեիք նախամուսնական սեռական հարաբերություններն արգելող օրենք․․․

• «Տնից լավ տեղ չկա». Արցախի ողբերգությունն ու իրական մարդկային պատմությունները՝ Դիանա Մեդիսոնի նոր վավերագրական ֆիլմում, որը ցուցադրվեց Երևանում

  There.s No Place Like Home/«Տնից լավ տեղ չկա»՝ սա է Դիանա Մեդիսոնի վավերագրական ֆիլմի հիմքում ընկած ուղերձը․․․

• «Ես ուզում եմ քեզ հետ սեքսով զբաղվել» ֆիլմը կամ ինչպես սեքսը վերածել կրկեսի

  Ֆիլմի մասին խոսելուց առաջ՝ երկու կարևոր կետ. այն կատակերգություն է, և դա Գրեգ Արակիի ֆիլմն է, ռեժիսորի, որին հաճախ «գեյ» են անվանում՝ իր ֆիլմերի պատճառով․․․

Այս մարտին նորույթը Վանեսա Քասվիլի «Հիշեցում նրա մասին» մելոդրաման է։ Խախտելով վերջում դատավճիռ կայացնելու ավանդույթը՝ մենք անմիջապես կնշենք, որ սա ևս մեկ սովորական մելոդրամա է, և թե ինչու, կուսումնասիրենք ավելի ուշ։

Գլխավոր հերոսուհի Քեննան բանտարկվել է ավտովթարի համար, որի հետևանքով զոհվել է իր ընկերը, երբ նա թմրանյութերի ազդեցության տակ էր։ Այս փաստը պետք է լիներ հուզական կենտրոնական մասը, բայց փոխարենը մնում է պարզապես չոր կենսագրական։ Ազատ արձակվելուց հետո նա անհամբեր սպասում է տեսնել իր դստերը և վերականգնել կապը նրա հետ։ Մայր-դուստր հարաբերությունները պետք է լինեին պատմության կենտրոնում, բայց մենք կրկին բաց թողեցինք սյուժեն։

Այս ամենի հետ մեկտեղ, Քեննան սիրահարվում է մահացած ընկերոջ ընկերոջը, և այս քայլն այնքան ակնհայտ է, որ թվում է, թե սցենարը պարզապես չի ուսումնասիրել որևէ այլ տարբերակ։ Հանկարծ սիրահարվելը դառնում է ավելի կարևոր, քան իր դուստրը։ Քեննան գրեթե անմիջապես նկատում է գեղեցիկ, շատ հմայիչ տղամարդուն։ Նրանց ձգողականությունը զարգանում է բանալ դրամայի բոլոր կանոններով՝ ենթատեքստային հայացքներ, անհարմար դադարներ և անխուսափելի մերձեցում։

Յուրաքանչյուր տեսարան տևում է ավելի երկար, քան արժանի է, կարծես ժամանակը քամվում է ոչնչից։ Դրամատիկ դադարները լարվածություն չեն ստեղծում, այլ միայն ավելի են բացահայտում ֆիլմի էության պակասը։ Փոխանակ թափ հավաքելու, արդյունքը մածուցիկ, ձանձրալի շրջանաձև շարժում է։ Անհեթեթ երկխոսությունները, անհամապատասխան պատմողական տեմպը, թույլ ներկայացումը և կանխատեսելի սյուժեն ֆիլմը դարձնում են այնքան միջակ, որ նույնիսկ «միջակ» բառը չափազանց ուժեղ նկարագրություն է։

Սցենարը չափազանց ձգձգված է գրավիչ լինելու համար։ Քեննայի պատմությունը, ըստ էության, մելոդրամա է, որտեղ սյուժեն կանխատեսվում է ավելի արագ, քան կերպարները կարող են բացել իրենց բերանները։

Պատմությունը կառուցված է ողբերգության վրա, բայց այն ներկայացվում է այնքան անմիջականորեն, կարծես դիտողին տեղ չի թողնվում կասկածի կամ ներքին արձագանքի համար։

Այն այնքան բանալ է, որ թափանցիկ է։ Յուրաքանչյուր շրջադարձ կանխատեսվում է նախքան այն տեղի ունենալը, և այն դառնում է ձանձրալի մինչև հորանջելու աստիճան, քանի որ ոչ մի տեսարան չի կարող ձեր ուշադրությունը պահել մի քանի վայրկյանից ավելի։

Ֆիլմը չի առաջարկում անակնկալներ, լարվածություն, նույնիսկ տարրական հետաքրքրություն. այն պարզապես հոսում է՝ առանց ձեր մտքերն ու զգացմունքները ներգրավելու։

Արդյունքում մենք ստանում ենք ևս մեկ կինոարտադրանք, որը փորձում է ներկայանալ որպես դրամա, բայց քայքայվում է երկրորդական կլիշեների հավաքածուի մեջ։

Ֆիլմը չի թողնում ո՛չ մտքեր, ո՛չ զգացմունքներ, միայն ժամանակի վատնման զգացողություն։

«Հիշեցում նրա մասին» ֆիլմը բավականաչափ գրգռիչ չէ հիշարժան լինելու համար, և ոչ էլ բավականաչափ հուզիչ է՝ իրեն արդարացնելու համար։

Պարզապես ևս մեկ կոկիկ փաթեթավորված, բայց ներքին դատարկ նախագիծ, որը քայքայվում է անմիջապես վերջնական տիտրերից հետո։

Ռեգինա Մելիքյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում