• Zuhair Murad-ը մեղմացրել է սովորական շքեղությունը՝ միջերկրածովյան երանգ, ծոպեր և Մերիլին Մոնրոյից ոգեշնչված զգեստ

  Zuhair Murad-ը մի քայլով հեռացել է սովորական երեկոյան գլամուրից և ներկայացրել գարնանային ավելի թեթև ու անկաշկանդ պատրաստի հավաքածու․․․

• Մաթյո Բլազին հաղթական ելույթ է ունեցել Chanel-ի համար. Կոկո Շանել, թվիդ և մի փոքր համարձակություն  

  Մեկ տարի առաջ Մաթյո Բլազին իր դեբյուտն է կատարել Chanel-ի նորաձևության տան պոդիումին՝ բացելով նոր գլուխ լեգենդար տան պատմության մեջ։ Այժմ, 12 ամիս անց, նա վերադարձել է Grand Palais իսկական հաղթանակով՝ իր գարուն/ամառ 2027 հավաքածուով, որը և՛ սիրո խոստովանություն էր Կոկո Շանելի նկատմամբ, և՛ ապագայի խոստում...

• Elie Saab-ը վերադարձնում է 2000-ականների պաշտամունքային գեղագիտությունը և պատրաստում է բարձրակարգ համագործակցություն H&M-ի հետ

  Հենց Էլի Սաաբի զգեստն էր, որը Հոլի Բերին կրեց 2002 թվականին Օսկարի կարմիր գորգին և պատմություն ստեղծեց՝ լիբանանցի դիզայներին դարձնելով հանրահայտ…

• Miu Miu-ն և New Balance-ը վերամիավորվում են. Փարիզը տեսավ ապագայի սպորտային կոշիկները

  Miu Miu-ն Փարիզի նորաձևության շաբաթվա ընթացքում ներկայացրեց երկու նոր համագործակցություն…

• Դիտա ֆոն Թիզը նվաճեց Փարիզը. Քրիստիան Լուբուտենը պաշտամունքային կոշիկները վերածեց թատերական սենսացիայի

  Քրիստիան Լուբուտենը կրկին կոշիկի շնորհանդեսը վերածեց հիասքանչ թատերական ներկայացման…

• Valentino Գարուն/Ամառ 2027. Նորաձևությունը որպես անվերջ հնարավորություն  

  Մեկ երեկոյի ընթացքում Փարիզի Սենտ-Ժենևիևի գրադարանը վերածվել է Valentino-ի ամենատպավորիչ ցուցադրություններից մեկի բեմի։ Ստեղծագործական տնօրեն Ալեսանդրո Միշելը խնդրել է հյուրերին գրքեր բերել նվիրատվության համար՝ գարուն/ամառ 2027 հավաքածուն անվանելով «Հակա-գրադարան»...

• Hermès SS27. Շքեղություն, որը հեշտ է շնչել. Նադժե Վանհի-Սիբուլսկին ներկայացրել է եթերային հավաքածու  

  Ինչպիսի՞ն պետք է լինի զգեստապահարանը մի աշխարհում, որտեղ ամառները ավելի շոգ են դառնում: Hermès կանացի հագուստի շարքի գեղարվեստական ղեկավար Նադժե Վանհի-Սիբուլսկու համար պատասխանը պարզ է. այն պետք է ավելի թեթև դառնա...

• Հայկական ոճ. Գլամուրային աղջիկները նախընտրում են աշունը

  Բեժ գույնի տրենչքոթը կարող է հանգստանալ մինչև գարուն, քանի որ այս աշնանը նորաձև հայ կանայք փորձում են կովբոյական գլխարկ, փողկապ՝ թափանցիկ բլուզի վրայից, ջինսե բաճկոն՝ ոսկեգույն կոճակներով և կարմիր շրթներկի գույնի կոստյում․․․

Իր նոր՝ «Նորաձևություն և քաղաքականություն. իշխանության դրսևորումները» գիրք-էսսեում իսպանացի գիտնական Անա Վելասկո Մոլպեսերեսը նորաձևությունը դիտարկում է ոչ թե որպես մակերեսային երևույթ, այլ որպես լիարժեք քաղաքական գործիք, որի միջոցով իշխանությունը դարեր շարունակ ձևավորել է իր կերպարը և հաստատել օրինականություն, գրում է El Pais-ը։

Տեքստում մեջբերված վառ օրինակներից մեկը վերաբերում է Մելանյա Թրամփի՝ 2018 թվականին աֆրիկյան երկրներ կատարած այցին։ Այդ ժամանակ ԱՄՆ առաջին տիկինը քննադատության կենտրոնում էր հայտնվել սաֆարի սաղավարտով՝ աքսեսուար, որը պատմականորեն կապված է եվրոպական գաղութատիրության հետ։ Ավելի ուշ, Եգիպտոսում, նա հայտնվեց պանամա գլխարկով, ինչը, նույնպես,  առաջացրեց նրա զգեստապահարանում քաղաքական և մշակութային խորհրդանիշների մեղադրանքների ալիք։ Մելանյան ինքը կոչ արեց կենտրոնանալ իր մարդասիրական օրակարգի վրա, այլ ոչ թե հագուստի, սակայն, ինչպես ընդգծում է հեղինակը, հենց հագուստն էր, որը դարձավ մեկնաբանության հիմնական օբյեկտը։

Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ նման իրավիճակները պատահական չեն. նորաձևությունը պատմության ընթացքում քաղաքական ներկայացման մաս է կազմել։ Վելասկո Մոլպեսերեսը պնդում է, որ իշխանությունը միշտ պահանջել է տեսողական ներկայացում, և հագնված մարմինը դարձել է կարգավիճակի և հիերարխիայի ցուցադրման հիմնական ձևը։

Էսսեյում հատուկ ուշադրություն է դարձվում գույներին՝ որպես իշխանության կրողներ: Հին ժամանակներում խեցգետնից արդյունահանվող մանուշակագույնը իշխող էլիտաների խորհրդանիշն էր՝ Հռոմից մինչև միջնադարյան եկեղեցական հիերարխիաներ: Հետագայում այս նույն գույներն ու կոդերը փոխեցին իրենց իմաստները. սպիտակը և մանուշակագույնը դարձան սուֆրաժիստների խորհրդանիշներ, իսկ մանուշակագույնը կիրառվեց Իսպանիայի Հանրապետական ​​կուսակցության խորհրդանիշում։

Հեղինակը հետևում է, թե ինչպես են զգեստապահարանի տարրերը իշխանության համակարգից անցել բողոքի համակարգի: Այսպիսով, կանանց սանրվածքները, որոնք նախկինում ընկալվում էին որպես համեստության և կրոնականության խորհրդանիշներ, 20-րդ դարում վերածվեցին ազատության և արդիականության խորհրդանիշների, իսկ գլխարկների անհետացումը զանգվածային մշակույթից կապված է կինոյի ազդեցության հետ։

Հեղափոխական Ռուսաստանում, ինչպես նշվում է էսսեում, նկարիչներն ու դիզայներները փորձեցին ստեղծել նոր «պրոլետարական նորաձևություն»՝ ֆունկցիոնալ, երկրաչափական և զուրկ դեկորատիվ շքեղությունից: Սակայն, հետագայում խորհրդային արդյունաբերությունը կրկին ընկավ արևմտյան նորաձևության ազդեցության տակ, ներառյալ Իվ Սեն Լորանի և Դիորի գեղագիտությունը, ցույց տալով մշակութային փոխանակման անխուսափելիությունը նույնիսկ գաղափարապես փակ համակարգերում։

Առանձին վերլուծության շերտ է հատկացված աքսեսուարներին՝ որպես քաղաքական նշիչներ: Պետական ​​առաջնորդների կողմից կրվող զարդարված զգեստները, զարդերը, կրծքանշանները, կոկադները և նույնիսկ արևային ակնոցները դառնում են իշխանության հանրային կերպարի մաս: Հեղինակը այս համատեքստում ներառում է նաև ժամանակակից քաղաքական խորհրդանիշներ, այդ թվում՝ «Make America Great Again» քարոզարշավի կարգախոսներով գլխարկներ՝ մատնանշելով դրանց շարունակականությունը տեսողական քարոզչության պատմական ձևերի հետ։

Ուսումնասիրությունն ավարտվում է հիմնական գաղափարով. հագուստը պարզապես գեղագիտություն չէ, այլ լեզու, որի միջոցով իշխանությունը, բողոքը և հասարակությունը անընդհատ երկխոսության մեջ են մտնում: Այն կարող է միաժամանակ լինել ճնշման գործիք և ազատագրման միջոց, էլիտար կոդեքս և զանգվածային կարգախոս: Եվ հենց սա է պատճառը, ինչպես նշում է հեղինակը, որ քաղաքականության մեջ երբեք «չեզոք զգեստապահարան» չկա. արտաքին տեսքի վերաբերյալ յուրաքանչյուր որոշում անխուսափելիորեն դառնում է հայտարարություն:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում