• Ի՞նչ ընդհանրություն ունեն Բեզոսը, Շեքսպիրը և Չինգիզ խանը

  Ի՞նչ է պետք մեծ դառնալու համար։ Լինել ճիշտ տեղում ճիշտ ժամանակին։ Ունենալ հանճար։ Կամ, գուցե, իսկական մեծությունը պահանջո՞ւմ է ավելին, գրում է Daily Mail-ը…

• «Չինացի Նոստրադամուսի» մռայլ կանխատեսումները 2027 թվականի համար. Իրանի ցամաքային ներխուժում և քաղաքացիական պատերազմ Միացյալ Նահանգներում

  «Չինաստանի Նոստրադամուս» մականունով պրոֆեսորը 2027 թվականի համար մի շարք սարսափելի կանխատեսումներ է արել, որոնք գագաթնակետին են հասել Միացյալ Նահանգներում լայնածավալ անկարգություններով, որոնք սպառնում են վերածվել քաղաքացիական պատերազմի․․․

• Թաց հարսանիք. հարսնացուն քայլել է դեպի խորանը ջրհեղեղի մեջ գտնվող եկեղեցում

  Հարսնացուն իսկապես «թաց հարսանիք» է ունեցել. երեքշաբթի օրը նա քայլել է Ֆիլիպիններում ջրհեղեղված եկեղեցու միջով, որտեղ ջուրը գրեթե մինչև իրան էր հասնում, ապա փեսացուի հետ փախանակվել «Այո»-ներով․․․

• Շնոբելյան մրցանակ 2026. Ինչպես ճիշտ մաքրել քիթը, ինչու է դեռահասների և կեղտոտ ներքնազգեստի վրայից վատ հոտ գալիս

  Կայացել է ամենամյա Շնոբելյան մրցանակաբաշխությունը (Ig Nobel), որը շնորհվում է գիտական ​​հայտնագործությունների համար, որոնք «սկզբում ստիպում են ծիծաղել, ապա մտածել»․․․

• «Միլիարդատերերի բունկերի» խիստ կանոնները. Ինչպես են աշխարհի հարուստները ապրում Ինդիան Քրիքի փակ գյուղում

  Դուք կարող եք 100 միլիոն դոլար արժողությամբ առանձնատուն գնել Հարավային Ֆլորիդայի Ինդիան Քրիք շքեղ հանգստավայրում, սակայն նույնիսկ Ջեֆ Բեզոսը կամ Մարկ Ցուկերբերգը չեն կարողանա շրջանցել տեղական օրենքները․․․

• 6.6 տրիլիոն դոլարը գնում է կանանց. Միլիարդատերերի կանայք պատրաստվում են շահել համաշխարհային հարստության պատմության մեջ ամենամեծ ջեքփոթը

  Աշխարհի միլիարդատերերը կուտակել են անհավանական 15.1 տրիլիոն դոլար, և այս հարստության զգալի մասը հաջորդ տասնամյակում կսկսի անցնել իրենց ժառանգներին․․․

• ԱՄՆ նախկին աշխատանքի նախարարի շուրջ սկանդալ. ստրիպտիզ ակումբ, թիկնապահի հետ «անպատշաճ մտերմություն» և գիշերներ նույն սենյակում  

  ԱՄՆ աշխատանքի նախկին նախարար Լորի Չավես-ԴեՌեմերը պահպանել է անպատշաճ հարաբերություններ իր թիկնապահի հետ և Օրեգոնի ստրիպտիզ ակումբ այցելության ժամանակ անվտանգության աշխատակցին հրահանգել է փող նետել «մասամբ մերկ պարուհու» վրա: Այս մանրամասները պարունակվում են ԱՄՆ Աշխատանքի նախարարության գլխավոր տեսուչի զեկույցում, հաղորդում է NYP-ն...

• Առեղծվածային միլիարդատեր և կուբայական սիգարներ. ինչպես հանցավոր կայսրությունը գրեթե ոչնչացրեց լեգենդար Cohiba ապրանքանիշը

  Տասնամյակներ շարունակ կուբայական սիգարների համաշխարհային շուկան մնացել է փակ, հնացած, բայց աներևակայելիորեն շահութաբեր էկոհամակարգ․․․

ԱՄՆ Սենատի թեկնածու Աբդուլ Էլ-Սայեդի սոցիալական ցանցերում ակտիվությունը նոր բանավեճ է առաջացրել ֆիզիկական գրավչության և քաղաքական հաջողության միջև կապի վերաբերյալ, հաղորդում է El Pais-ը։

«Սանրվածքները, հագուստը, կոշիկները, ընդհանուր կազմվածքը և այդ ամենը» կազմում են չգրված օրենքները, որոնց վրա հիմնված է պետությունը, գրել է Պլատոնը իր «Հանրապետություն» փիլիսոփայական աշխատության մեջ։ Այսպիսով, նա ցույց է տվել, որ դեռևս մ.թ.ա. 375 թվականին քաղաքական գործիչների ֆիզիկական տեսքը հիմնարար դեր է խաղացել նրանց իշխանության և ազդեցության մեջ։

Իր «Լինքոլնի մարմինը» գրքում Ռիչարդ Ֆոքսը ուսումնասիրել է, թե ինչպես է Աբրահամ Լինքոլնի արտաքին տեսքը, որը մամուլի կողմից հաճախ նշվում
 էր որպես անհրապույր, ազդել նրա կարիերայի և քաղաքական ժառանգության վրա։ Ֆոքսը եզրակացրել է, որ անհրապույր մարդիկ այսօր հազվադեպ են առաջադրվում պաշտոնի համար։

Լինքոլնի առավելությունն այն էր, որ նա ստիպված չէր մրցել հեռուստատեսությամբ։ Սա հետագայում հակառակ ազդեցություն ունեցավ Ռիչարդ Նիքսոնի վրա Քենեդիի հետ նրա բանավեճերի ժամանակ. ռադիոյով լսողները հանրապետականին քվեարկեցին որպես հաղթող, մինչդեռ հեռուստադիտողները նախապատվությունը տվեցին նրա մրցակցին։

Երբ փորձագետներն ու ոճաբանները խորհուրդ տվեցին Իսպանիայի նախկին վարչապետ Մարիանո Ռախոյին փոխել իր կերպարը, նա պատասխանեց. «Յուրաքանչյուրն ունի իր դեմքը, և դժվար է փոխել իմը»։

Ինչպես նշել է EL PAÍS-ի Պիլար Պորտերոն, հասարակության մեջ լայնորեն տարածված է այն համոզմունքը, որ կանայք քվեարկել են Իսպանիայի նախկին վարչապետներ Ադոլֆո Սուարեսի և Ֆելիպե Գոնսալեսի օգտին՝ նրանց սեքսուալ գրավչության պատճառով։ Բացի այն գաղափարի պահպանումից, որ արտաքին տեսքը որոշիչ է քաղաքականության մեջ, այս խորապես սեքսիստական ​​համոզմունքը ենթադրում է, որ կանայք չեն նայում ակնհայտից այն կողմ և չունեն գնահատման չափանիշներ։

Ֆիզիկական գրավչությունը և դրա դերը քաղաքականության մեջ

Միչիգանից ԱՄՆ Սենատի դեմոկրատ թեկնածու Աբդուլ Էլ-Սայեդի հզոր մարմնակազմությունն այսօր աննկատ չի մնացել։ «Աբդուլ Էլ-Սայեդի հետ կապված բանն այն է, որ նա սեքսուալ է։ Նայեք նրա ձեռքերին։ Նայեք նրա զարգացած ուսերին», - գրել է X սոցիալական ցանցի օգտատերերից մեկը։

Մեկ այլ օգտատեր հակադարձել է. «Այս տղան պարզապես մարզվում է մարզասրահում, և դա՞ է քաղաքականության մեջ նրա օգտին քվեարկելու պատճառը»։

«Սեքսուալ գրավչությունը հիանալի է, անշուշտ, բայց այս մարդը բժիշկ է, ժողովրդի մարդ և շատ կարեկից առաջնորդ։ Ես չեմ կարծում, որ նրան պետք է անտեսել միայն նրա համար, որ նա գրավիչ է»,-պատասխանել է նույն թեմայի օգտատերերից մեկը։

Մեկ այլ քաղաքական գործիչ, որի արտաքին տեսքը անընդհատ ուշադրություն է գրավում, Զորան Մամդանին է, որի գրավչության մասին Դոնալդ Թրամփը բազմիցս մեկնաբանել է։ Երբ Նյու Յորքի քաղաքապետը հարցազրույց է տվել Rolling Stone ամսագրին և հարցրել Թրամփի կողմից իր գեղեցիկ տեսքին ուղղված անընդհատ գովասանքների մասին, նա մի քանի վայրկյան ծիծաղել է, նախքան պատասխանելը. «Շնորհակալություն»։

Սալամանկայի համալսարանի պրոֆեսոր և Diacronía-ի հետազոտող Միգել Անխել Մարտին Բլանկոն նշում է, որ պարզ է, որ ցանկացած քաղաքական հաղորդակցության մեջ, հատկապես աուդիովիզուալ լրատվամիջոցների գերիշխող հասարակություններում, կերպարը ուժեղ ազդեցություն ունի և, ի վերջո, որոշում է քվեարկության արդյունքը։

«Միակ վիճելի կետը այն է, թե ինչ է հասարակությունը, կամ դրա որոշակի հատվածը որոշակի քաղաքական հանգամանքներում, համարում «գեղեցիկ», «գրավիչ» կամ «գայթակղիչ», - բացատրում է նա։ «Մի բան հստակ է, ինչպես նշել են Ումբերտո Էկոն և Յուրի Լոտմանը. տգեղությունը միշտ կապված է «թշնամի» համարվող մեկի հետ, քանի որ մարդիկ, ինչպես նշել է Պլատոնը, հակված են գեղեցկությունը կապել առաքինության և բարության հետ»։

«Այս իմաստով, երբ մենք ստեղծում ենք հակառակորդի կերպար, մենք ձգտում ենք նրան դիվացնել՝ նրան ներծծելով զզվելի ֆիզիկական հատկանիշներով, որոնք արդարացնում են մեր բարոյական մերժումը: Հակամարտությունների և պատերազմի ժամանակ քաղաքական քարոզչությունը դրա ապացույցն է. հակառակորդը միշտ պատկերվում է որպես հրեշավոր, նողկալի կամ դիվային: Կամ, լավագույն դեպքում, կեղծ ջերմությամբ, որը քողարկում է չարը»։

Լրագրող Ջոան Կալարիսան ժամանակակից քաղաքական գործիչներին համեմատում է ինֆլուենսերների հետ. «Ի վերջո, այն թեկնածուն, որի դեմքը հիպնոսացնում և գրավում է ձեզ, նա է, ով մնում է ձեր հիշողության մեջ: Հաշվի առնելով ժողովրդավարությունից հիասթափության և ընտրություններում բացակայությունների ներկայիս մակարդակը, գրավչությունը գոնե օգնում է քաղաքական գործչի ուղերձը փոխանցել աշխարհին: Հնարավոր է՝ նրանց ավելի հեշտությամբ կլսեն և կքվեարկեն, քան ավելի սովորական տեսք ունեցող մեկին»։ Սակայն նա ընդգծում է, որ սա ավելի շատ վերաբերում է ընդհանուր հմայքին, քան դասական գեղեցկությանը։

«Կան գեղեցիկ մարդիկ, բայց ոչ գրավիչ»։ Իսպանիայի վարչապետ Պեդրո Սանչեսն այժմ այս սկզբունքի լավագույն դեսպանն է. կան այլ գրավիչ քաղաքական գործիչներ, բայց նրանք զուրկ են նրա հմայքից և մագնիսականությունից»։

Հալոյի էֆեկտը

Սա հիմնված է հայտնի երևույթի վրա, որը կոչվում է հալո էֆեկտ։ Այն բացատրում է քաղաքագետ, խորհրդատու և Իսպանիայի միջուկային անվտանգության խորհրդի (CSN) նախագահի գրասենյակի հաղորդակցության տնօրեն Իգնասիո Մարտին Գրանադոսը. «Քաղաքական հոգեբանությունը ցույց է տալիս, որ մենք հակված ենք ֆիզիկապես գրավիչ մարդկանց վերագրել այնպիսի որակներ, ինչպիսիք են ինտելեկտը, առաջնորդությունը և կարողությունները»։

Մասնագետը հավելում է, որ բարձր մրցակցային միջավայրում առաջին տպավորությունները կարող են փոխել կշեռքի նժարը, հատկապես ամենաքիչ տեղեկացվածների շրջանում, բայց հենց առաջնորդությունն ու իրական հուսալիությունն են պահպանում նրանց աջակցությունը։

Գեղեցկության նոր կանոնը

Մամդանիի և Աբդուլ Էլ-Սայեդի մասին խոսելիս կարևոր է հաշվի առնել, որ երկուսն էլ համապատասխանում են գեղեցկության նոր չափանիշին, որը ձևավորվել է գլոբալացված աշխարհի կողմից։ Մարտին Գրանադոսը ընդգծում է, որ քաղաքականությունը արտացոլում է սոցիալական փոփոխությունները, և քաղաքական գեղագիտության կանոնը ընդլայնվել է։

«Տասնամյակներ շարունակ գերիշխում էր առաջնորդի շատ կոնկրետ իդեալը՝ տղամարդ, սպիտակամորթ, արևմտյան, որոշակի գեղագիտությամբ, որը կապված է Քենեդիի կլանի հետ», - ասում է նա։ «Այսօր հասարակությունները շատ ավելի բազմազան են, և, հետևաբար, քաղաքական գործիչներն էլ։ Այն փաստը, որ քաղաքացիները թեկնածուի մեջ տեսնում են իրենց արտացոլանքը, ամրապնդում է ժողովրդավարական ներկայացուցչության զգացումը։ Միևնույն ժամանակ, սոցիալական լրատվամիջոցները ընդլայնել են սպեկտրը, և խարիզման այլևս կախված չէ գեղեցկության մեկ կանոնին համապատասխանելուց»։

Միգել Անխել Մարտինի խոսքով՝ ուշագրավ է, որ հակամիգրանտային տրամադրությունների աճի, դավադրության տեսությունների և արևմտյան հասարակության զգալի մասի կողմից իսլամը որպես սպառնալիք ընկալելու ֆոնին, Մամդանիի և Սադիք Խանի նման գործիչները շարունակում են մնալ աներևակայելիորեն ժողովրդական՝ գլխավորելով Նյու Յորքն ու Լոնդոնը՝ աշխարհի ամենակարևոր մետրոպոլիսներից երկուսը։

Մեյքափ, ոճ և ռազմավարություն

Արդյո՞ք քաղաքական գործիչներն ու նրանց հասարակայնության հետ կապերի թիմերը նպատակ ունեն ընդգծել նրանց ֆիզիկական արժանիքները։ Իմիջի խորհրդատու Մարթա Պոնտնուն նշում է. «Հաղորդակցության թիմերը միշտ փնտրում են քաղաքական գործիչների դրական կողմերը՝ գնահատելով նրանց հաղորդակցման ձևը, մարմնի լեզուն և տեսանյութերի ներկայացումը։ Զգեստապահարանը կարող է օգտագործվել կերպարը որոշակի լսարանին հարմարեցնելու համար։ Ակնոցների, սանրվածքի կամ հագուստի նման փոփոխվող մանրամասները ազդում են ոչ վերբալ հաղորդակցության վրա և կարող են ազդել քվեարկության վրա»։

Ինչպես նշում է Մարտին Բլանկոն, կարևոր է կարողանալ վերծանել փոխանցվող կերպարը, քանի որ չկա համընդհանուր կախարդական բանաձև։ «Մեր օրերում, երբ քաղաքականությունը անընդհատ վարկաբեկվում է, կարևոր է փոխանցել որոշակի աստիճանի իսկություն», - բացատրում է նա։ «Խոսքը պատրաստի ձևանմուշին համապատասխանելու մասին չէ, այլ ռիսկի դիմելու և ավելորդ արհեստականությունից զերծ ներկայանալու մասին է։ Չնայած հենց այս բնականությունը պահանջում է մեծ աշխատանք և ռազմավարություն»։

Մարտին Գրանադոսը հավելում է, որ կերպարը քաղաքական հաղորդակցության գրեթե նույնքան մասն է կազմում, որքան խոսքը կամ թվային ռազմավարությունը. «Հաշվի են առնվում հագուստը, սանրվածքը, լուսավորությունը, կեցվածքը, դեմքի արտահայտությունները և նույնիսկ ժեստերը։ Նպատակը ավելի գեղեցիկ տեսք ունենալը չէ, այլ ավելի համոզիչ թվալը՝ փոխանցել մտերմություն, վստահություն, էներգիա կամ հեղինակություն՝ կախված թեկնածուի պրոֆիլից։ Հաջողության բանալին կերպարը քաղաքական գործչի իրական անհատականության հետ ներդաշնակեցնելն է, քանի որ կեղծիքը միշտ աշխատում է նրանց դեմ»։

Քաղաքական գործիչները բացահայտորեն սիրախաղ են անում իրենց արտաքինի հետ։ 2020 թվականին Դետրոյթում իր կողմնակիցների հետ խոսելիս Բարաք Օբաման խոստովանեց, որ քարոզարշավն ավելի դժվար է դարձել. «Եվ ոչ միայն այն պատճառով, որ ես ավելի մեծ եմ և ավելի մոխրագույն», - կատակեց նա՝ ծիծաղի ներքո։ Այնուհետև նա կրկնեց լսարանի անդամներից մեկի խոսքերը. «Նա ասաց, որ ես հիանալի տեսք ունեմ»։

Շատ քաղաքական գործիչներ այլևս չեն թաքցնում իրենց անձնական խնամքը։ Պատասխանելով իր արտաքին տեսքի մասին լրագրողի հարցին՝ կատալոնացի քաղաքական գործիչ Գաբրիել Ռուֆիանը խոստովանեց, որ օգտագործում է խոնավեցնող և հակատարիքային քսուք, իսկ երբեմն՝ նույնիսկ թեթև հիմք. «Մի քանի տարի առաջ ինձ լուսանկարեցին անքուն գիշերից հետո, և մամուլը գրեց. «Գաբրիել Ռուֆիանը, գուցե, հիվանդացել է»։ Ես ասացի. «Այլևս երբեք»։ Նա հավելեց, որ Պեդրո Սանչեսը նույնպես միշտ դիմահարդարում է անում. «Ցանկացած պատասխանատու հասարակական գործիչ դիմահարդարում անում է»։

Ըստ Ջոան Կալարիզայի, գեղեցկությունը տղամարդ քաղաքական գործիչների վրա բոլորովին այլ կերպ է ազդում, քան կանանց վրա. «Գեղեցիկ տղամարդը օգտվում է գրավիչ լինելուց, մինչդեռ գեղեցիկ կին քաղաքական գործչի համար իր արտաքին տեսքը հաճախ աշխատում է իր դեմ»։

Քաղաքականության մեջ արտաքին տեսքի և գեղագիտության անտեսումը միամտություն է, և Դոնալդ Թրամփը լավ գիտակցում է դա։ Նա մի անգամ հայտարարել է, որ Ջոն Ֆ. Քենեդին «Միացյալ Նահանգների երկրորդ ամենագրավիչ նախագահն է»։ «Ո՞վ էր առաջինը» տրամաբանական հարցին՝ ներկայիս առաջնորդը, որը հայտնի էր ինքնագովեստի սիրով, կանխատեսելի պատասխան ուներ։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում