• Գոհար Ավետիսյանը՝ դերասանուհու դերում, Զիրոյանը՝ Արկադի Դումիկյանի կերպարում, իսկ կարմիր գորգին՝ հարսանեկան անակնկալ. կայացավ «Մեկ in Մեկ» ֆիլմի պրեմիերան

  Ինչի՞ եք դուք պատրաստ՝ հանուն ձեր մտերիմ ընկերոջ. «Մեկ in Մեկ» ֆիլմի հերոս Արամը, հայտնի դիմահարդար Գոհար Ավետիսյանի օգնությամբ, պատրաստ եղավ, նույնիսկ, ծայրահեղ քայլի…

• Ի՞նչ է թաքնված «Ճերմակ շապիկի» տակ․ Թելման Խաչատրյանի ու Մերի Քոչարյանի հերոսների պատմությունը՝ մեծ էկրանին․ ֆիլմի պրեմիերան, կարմիր գորգն ու հայտնի հյուրերը (ֆոտո)

  Ի՞նչ պատմություններ են թաքնված ճերմակ շապիկներ կրող մարդկանց ներաշխարհում, հոգում ու հիշողություններում՝ հե՞րքում, կարո՞տ, ցա՞վ…

• Երբ հանգամանքները բացահայտում են մարդկանց. «Գիշատիչների խնջույքը» ֆիլմի պրեմիերան՝ «ՀանդArt»-ում

  Ի՞նչ է մնում մարդուց, երբ ընտրությունը սահմանափակվում է սեփական փրկությամբ...

• «ֆուլ Հաուս» ֆիլմը կունենա 2-րդ մաս

  Նախորդ տարի մեծ էկրաններ բարձրացած «ֆուլ Հաուս. վայրէջք» ֆիլմով թիմը չի սահմանափակվի…

• «Գեղեցիկ կադրը դեռ կինո չէ». Հովհաննես Ղազարյանը՝ ռեժիսորի աչքի, դերասանի ազատության և ժամանակի մասին

  Ի՞նչն է տարբերում ռեժիսորին պարզապես լավ նկարահանողից...

• «Մամայի Բալա»-ն վերադառնում է․ նոր եթերաշրջանում՝ նոր խառնաշփոթ, սեր ու անսպասելի փորձություններ

  Սվետայի տունը կրկին պատրաստվում է վերածվել ամենաանկանխատեսելի ու զվարճալի վայրերից մեկի...

• «Մի գդալ սեր»՝ ֆիլմ, որի յուրաքանչյուր դետալում սեր կա․ պրեմիերա, կարմիր գորգ, խոստովանություններ

  Գրեթե մեկ տարի անց «Մի գդալ սեր» ֆիլմը պատրաստ է հանդիպելու հանդիսատեսին․․․

• «Եղան մարդիկ, որ ասացին՝ անհնար է»․ Նոնո Սարգսյանը՝ «Մոնթե» ֆիլմի գաղափարի ու բարդությունների մասին

  Մոնթե Մելքոնյանի մասին ֆիլմ նկարահանել որոշված էր վաղուց, երբ դեռ սկսվեցին «Վազգեն․ վերջին սպարապետը» ֆիլմի նկարահանումները․ այս մասին պատմել է Genetic Production-ի հիմնադիր, «Մոնթե» ֆիլմի մտահղացման հեղինակ և գլխավոր պրոդյուսեր Նոնո Սարգսյանը։ Նրա խոսքով՝ այս ֆիլմերը պետք է լինեն շարունակական...

Ապրիլի վերջին ռեժիսոր Լուսինե Սարգսյանը կներկայացնի իր նոր ֆիլմը, որը կոչվում է «Շքամուտք»: Այն կազմված է հինգ պատմություններից, որոնց հեղինակներն են Կարինե Խոդիկյանը, Հովհաննես Թեքգյոզյանը, Գնել Նալբանդյանը եւ Հարություն Հարությունյանը: Ֆիլմի գործողությունները ծավալվում են 1990-ական թվականներին եւ նկարագրում այդ ժամանակաշրջանի հետքը մարդկանց ճակատգրերի վրա:

Ֆիլմի հերոսները բնակվում են  միեւնույն շքամուտքում: «Պատմությունները սովորական մարդկանց մասին են, իսկ սովորական մարդիկ բոլորը ապրում են ինչ-որ տեղ: Ֆիլմի ամբողջական գաղափարը մեկ տեղում հավաքելու համար որոշեցինք, որ այդ տեղը լինի շքամուտքը:»,-նշում է Լուսինե Սարգսյանը:

Ռեժիսորի խոսքով՝ ֆիլմի գաղփարն իր սերնդի յուրաքանչյուրի մեջ ապրող գաղափար է:

« Մենք այն սերունդն ենք, որն ունեցավ շատ մեծ կորուստներ` հոգեբանական, մարդկային, բարոյական եւ այլն: Մենք կորած սերունդ ենք, սակայն այդ կորստի համար լաց չենք լինում: Ես փորձում եմ բարձրաձայնել այդ կորստի մեջ գտնված լավատեսական ապրելակերպն ու հոգեբանական պայքարը եւ վստահ եմ, որ մեր սերնդի 90 տոկոսն իր մեջ ունի այդ ուժը` օպտիմիստորեն խոսել այդ ամենի մասին»:

Խոսելով ֆիլմում առկա պատմությունների մասին, Լուսինեն նշեց, որ դրանք շատ տարբեր են:

«Ինձ համար ավելի կարեւոր է մարդկային ճակատագիրը, հոգեբանությունը, կենսակերպն ու կյանքի ձեւաչափը: Մարդը` որպես այդպիսին, շրջապատի ազդեցությունն ու խնդիրների լուծումը նրա կյանքում, որը միշտ է, բոլոր ժամանակներում:

Թեմատիկ առումով վերցված են գլոբալ խնդիներ, որոնք գոյություն ունեին 90-ականներին մեր երկրում եւ որոնք շրջադարձային ազդցեություն ունեցան շատ ճակատագրերի վրա՝ նույն պատերազմը, պարտքերի մեջ թաղվելը, սեր կորցնելը, արտագնա աշխատանքը, որը քանդեց շատ ընտանիքներ: Թեմաներ, որոնք եղել են 90-ականների արդյունք, որոնք գոյություն ունեն մինչեւ այսօր եւ միշտ են լինելու»,-նշեց նա:

Ռեժիսորը միեւնույն ժամանակ ընդգծեց, որ այդ խնդիրները ֆիլմում սուր կոնֆլիկտային բախումներով ներկայացված չեն, դրանք ավելի շատ ռեալիստական կոնցեպտի մեջ են` պարզ, մարդկային հարաբերություններում եւ ունեն լավատեսական լուծումներ:

Լուսինե Սարգսյանի խոսքով՝ ֆիլմի ուղերձը կյանքի շարունակությունն է, ֆիլմի վերջում էլ ընտրված եւ ներկայացված է այն նովելը, որում նոր կյանք է ծնվում:

Պատասխանելով հարցին, թե որքանով է այսօր արդիական 1990-ականների թեման, ռեժիսորն ասաց.

«Իմ կարծիքով, ցանկացած մարդ ամուր կանգնած է ոտքերի վրա իր անցյալի շնորհիվ: Արդիական եմ համարում թեման՝ ելնելով նրանից, որ ես չեմ պատմում միայն նրա մասին, թե ինչ եղավ 90-ականներին,  ես պատմում եմ սովորական մարդու ճակատագրի մասին: Հանդիսատեսը նայում է  պատմություն, իրավիճակ, որի մեջ ինքը ապրել է կամ այսօր ապրում է, իսկ դա երբեք չի լինում անցյալ: Ես էլ հակառակ հարցը կարող եմ տալ՝  իսկ ինչո՞վ են  հետաքրքիր Հռոմեական կայսրության մասին ֆիլմերը, բայց դրանք մինչեւ այսօր նկարվում են եւ խնդիրը ժամանակաշրջանը չէ, այլ ասելիքը»:

Ռեժիսորը մտադրություն ունի «Շքամուտքը» ներկայացնել տարբեր փառատոների, հնարավոր է նաեւ Կաննի կինոշուկայում: Ի դեպ, վերջերս հաճախակի շահարկվող Կաննի կինոշուկայի վերաբերյալ նա մի փոքր պարզաբանեց.

«Չի կարելի խաբել հանդիսատեսին: Կաննի կինոշուկան փառատոնի հետ ոչ մի կապ չունի: Մեզ մոտ ինֆորմացիան այնքան քիչ է, որ Կաննի շուկան սկսել է հնչել ինչպես փառատոն, դա ծիծաղելի է»:

Լուսինե Սարգսյանը ֆիլմի կոմերցիոն հաջողությունների մասին դեռ չի կարող խոսել. «Կոմերիցոն հաջողության մասին դժվար է խոսել, երբ ունես 2,5 կինոթատրոն: Խնդիրը նույնիսկ այն չէ, որ ինչ ներդրել ես, անպայման հետ բերես, պարզապես եթե ֆիլմը չունի կոմերցիոն հաջողություն, ուրեմն դու նկարել ես վատ ֆիլմ, անժամանակ կամ ոչ այսօրվա հանդիստատեսի համար»:

Զրուցեց՝ Շուշան Շատիկյանը

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում