• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

• Հայաստանի զբոսաշրջային բումը. Ինչպես է երկիրը գրավում ճանապարհորդներին 2026 թվականին

  2026 թվականը ռեկորդային տարի էր հայկական զբոսաշրջության համար. երկիրն ունեցավ զբոսաշրջիկների աննախադեպ աճ՝ գրանցելով անկախությունից ի վեր լավագույն ցուցանիշները…

• Գաստրոնոմիկ տուրիզմը ժողովրդականություն է վայելում. ո՞ւր գնալ համեղ փորձառություն վայելելու համար

  Սնունդը վաղուց ի վեր եղել է ճանապարհորդական ուղղությունների վրա ազդող հիմնական գործոն․․․

• Ամերիկացի զբոսաշրջիկները պատահաբար խախտել են Վենետիկի անսովոր օրենքը

  Վենետիկում վազող ամերիկացի զույգը պատահաբար խախտել է տեղական օրենք, որի մասին շատ զբոսաշրջիկներ նույնիսկ տեղյակ չեն․․․

Բելառուս. հիմա ով էլ արտասանի այս բառը, միեւնույնն է, ուղեղի մեջ առաջինը հայտնվելու է երկրի նախագահի կերպարը։ Ալեքսանդր Լուկաշենկո, «դե, սովետ ա, էլի» կարծրատիպ, մսա-կաթնային մթերքներ եւ գեղեցիկ աղջիկներ։

Embraer փոքր ինքնաթիռը ուշ գիշերին թռավ Երեւանից եւ մի քանի ժամ անց ձեր խոնարհ ծառային իջեցրել Մինսկի օդանավակայանում։ «Զվարթնոցի» համեմատ, օդանավակայանը սարսափելի վատն էր (հին, փոքր), բայց հարկ է նշել, որ այնտեղ ամբողջ թափով վերանորոգման աշխատաքներ էին ընթանում, քանի որ մայիսին Մինսկում հոկեյի աշխարհի առաջնություն է լինելու եւ, հավանաբար, մինչ այդ այնտեղ կհայտնվի միջազգային դասի տերմինալ (օդանավից անմիջապես թռիչքուղու վրա դուրս եկանք, որտեղ մոտեցավ կամրջակը)։

Ազգային գրադարան

Անձնագրային հսկողության ծառայությունում ընդունելությունը ոչ եղբայրական ու անբարեխիղճ էր, քանի որ այնտեղ դուք պետք է միգրացիոն քարտ լրացնեք, իսկ մաքսային բաժնի եւ անձնագրային հսկողության աշխատակիցներն աշխարհի ամենաբարեհամբույր մարդկանցից չեն (հետաքրքիր է, նրանք իրենց նույն կերպ են դրսեւորում նաեւ, ասենք, ֆրանսիացիների հետ)։

Ազգային գրադարան

Բայց այդ երկրում անցկացրած մեկ շաբաթվա ընթացքում սա միակ բացասական պահն էր։ Հետո ինձ միայն անակնկալներ էին սպասվում։

Նախ՝ առաջին հարվածը ստացա, երբ տեսա Բելառուսի ճանապարհների որակը։

Հավատացեք շուրջ տասը տարի Եվրոպայում ապրած մարդուն, Բելառուսի ճանապարհները ոչնչով չեն զիջում Գերմանիայի եւ Ֆրանսիայի ճանապարհներին։ Խոսքը միայն ասֆալտի որակի մասին չէ, այլեւ լուսավորության եւ ենթակառուցվածքների։

Երկրորդ հարվածը Մինսկն էր։ Չգիտեմ ով եւ ինչու է այն սովետական համարում, բայց Մինսկը պարզապես ապշեցուցիչ քաղաք է։

Սուրբ Սիմեոնի եւ Սուրբ Հեղինեի կաթոլիկ տաճար

Այն հանգստությունը, որը հատուկ է Բելառուսի մայրաքաղաքին, 1990-ական թվականների վերջից մինչեւ 2000-ականները կար նաեւ եվրոպական քաղաքներում (մինչեւ մեծ թվով փախստականների ներհոսքը)։

Depeche Mode-ի համերգը Minsk Arena-ում

Մինսկում, ի տարբերություն Մոսկվայի, մարդիկ շատ սիրալիր են, ընդհանրապես ագրեսիվ չեն եւ դեմքներին խուճապային չարություն չկա այն ամենի հանդեպ, ինչը շարժվում է։

Բղավոցներ ու ճչոցներ, ավտոմեքենաներից լսվող բարձր երաժշտություն չկա (ինչպես եվրոպական մի շարք երկրներում, այստեղ նույնպես տուգանք է սահմանված), մետրոն եւ հասարակական տրանսպորտը հրաշալի աշխատում է, փողոցում անտուններ ու հարբեցողներ չկան։ Բարերում, փաբերում ու ակումբներում մարդիկ եվրոպացիներից լավ են զվարճանում (խորհուրդ ենք տալիս այցելել «У Ратуши», «Куба Либре» եւ «Гости»)։

Բարեկենդան

Շուրջ 2 միլիոն բնակչություն ունեցող քաղաքն անհավատալի արագությամբ աճում է, շենքեր են կառուցվում եւ, որքան էլ տարօրինակ է, բնակարաններն այնտեղ արագ վաճառվում են։

Մինսկն ու Բելառուսը կարելի է օրեր շարունակ գովել, սակայն ցանկանում եմ շեշտադրել այլ բան։ Ինչո՞ւ հանկարծ այս երկիրը սկսեց գրավել մեր հայրենակիցներին։

Կրկես

Վերադարձին արդեն ինքնաթիռում զրուցեցի գրեթե բոլոր ուղեւորների հետ: Նրանք հիմնականում տղամարդիկ էին, Մարտունիի շրջանի եւ Գավառի բնակիչներ։

«Մոռացիր Հայաստանը, ի՞նչ Հայաստան, մեր գյուղերում ո՞վ է մեզ հիշում, որ մենք այնտեղ ապրենք։ Ես եկել եմ Բելառուս, ապրում եմ Գոմել քաղաքի մերձակայքում։ Այստեղ դյուրին է փաստաթղթեր ստանալը, եթե դու չես գնում Մինսկում ապրելու եւ եթե ինչ-որ արհեստ ունես։ Մեկ տարվա կեցության իրավունք ունեմ։ Հիմա ընտանիքիս կբերեմ։ Բելառուսում կա այն, ինչ չկա Հայաստանում. օրենք եւ կարգ»,- ասաց ուղեւորներից մեկը։

«Մի տարբերակ էլ կա, եթե գումարով մեկնեք այս երկիր եւ փոքր բիզնես բացեք, այդ դեպքում նույնպես հեշտությամբ փաստաթուղթ կստանաք»,- ասաց մեր մյուս հայրենակիցը։

«Գլխավորը կարողանաք ինչ-որ բան անել։ Մինսկին մոտ քաղաքներում շատ շուտ աշխատանք կգտնեք, իհարկե՝ ցածր աշխատավարձով, բայց գոնե փաստաթղթեր կստանաք, նրանց սոցիալական համակարգում կգրանցվեք։ Ես ուզում եմ ընտանիքիս հետ ապրել այստեղ, մաքուր է, գեղեցիկ, ոչ ոքի պետք չէ կաշառք տալ եւ նվաստանալ։ Քեզ մարդ ես զգում»,- իր հերթին ասաց 25-ամյա Գեւորգը։

Ահա այսպիսի զրույցներով էլ վերադարձանք Երեւան…

Ա.Գ.

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում