Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Սովետական լավագույն հինգ «must seen» ֆիլմերը

20:06, 3 սեպտեմբերի

Օրերս ես զարմանքով եւ խորը հիասթափությամբ հասկացա, որ աճող սերունդը՝ ի դեմս իմ զարմիկների, չի հասկանում իրենց մորաքրոջ՝ սովետական ֆիլմերից մեջբերված հումորները։ Ֆրունզիկ Մկրտչյանի հայտնի արտահայտությունը՝ «Ո՞վ է տուժածը, ի՞նչ է ուզու՞մ», նրանց մոտ ժպիտ անգամ չառաջացրեց, իսկ աչքերի հայացքից կարելի էր հասկանալ, որ այդ պահին նրանք մտածում էին, որ իրենց մորաքույրը «խելքը թռցրել է»։

Ես մտածեցի, որ դա սարսափելի մեծ խնդիր է եւ ստիպեցի նրանց նայել այդ ֆիլմը, որպեսզի մի փոքր կրճատեմ այս երկու սերունդների միջեւ առկա մեծ բացը։ Ըստ իս՝ կան դասական դարձած սովետական, ինչպես ընդունված է ասել, «must seen» ֆիլմեր, որոնք պետք է դիտի ցանկացած ինտելիգենտ ու կրթված անձնավորություն։ Սովետական միության ժամանակ միակ դրական երեւույթը սովետական կինոն էր՝ երբեմն միամիտ,  քարոզչությամբ լի, բայց այնքան բարի, ջերմ, պարզ ու մարդկային։ Ինձ համար սիրելի ֆիլմերի շարքում իրենց յուրահատուկ տեղն ունեն կատակերգական ֆիլմերը, եւ ես որոշեցի առանձնացնել դրանցից հինգը, որը պետք է ցուցադրել մեր աճող սերնդին եւ որպես դաստիարակության մի մաս, եւ որպես հաճույք։

Առաջին հորիզոնականը զբաղեցնում է Գեորգի Դանիելյանի «Միմինո» ֆիլմը։ Իմ կարծիքով ամեն իրեն հարգող հայ ու վրացի պետք է դիտի այս ֆիլմը, որն օժտված է կովկասյան մենթալիտետը բնութագրող նուրբ հումորով։

«Երեք գումարած երկու». ռեժիսոր Հենրիկ Հովհաննիսյան։ Անձամբ ես այդ ֆիլմն անգիր գիտեմ։ Ընդ որում, ամեն անգամ ես այն կրկին մեծ հաճույքով ու սիրով նայում եմ։ Միայն Ռոմայի (Անդրեյ Միրոնով) մի արտահայտությունը՝ «Ամեն կնոջ մեջ էլ ոստիկանին բնորոշ հատկանիշներ կան։ Սկզբում նա ասում է. «պետք չէ», իսկ հետո՝ «Հետեւեք ինձ»», շատ թանկ արժե։

«Ծառայողական սիրավեպ». դասական մի ստեղծագործություն՝ Էլդար Ռյազանովի լավագույն  ֆիլմերից մեկը։ Տնօրեն Կալուգինայի եւ նրա ենթակա Նովոսելցեւի հուզիչ եւ անչափ ծիծաղելի սիրային մի պատմություն, որը ոչ մեկին չի կարող անտարբեր թողնել։ 

«Դու այստեղ-այնտեղ մի գնա, այլապես ձյունը գլխիդ կթափվի։ Լրիվ մեռած կլինես»... Եթե ինչ-որ մեկը դեռ չի տեսել «Հաջողության ջենտլմենները» ֆիլմը, ուրեմն դաժան ու ծանր մանկություն է ունեցել։ Ես պաշտում եմ այս ֆիլմը։ Ամեն մի արտահայտություն պարզապես անմահ թեւավոր խոսք է դարձել։ Բարի եւ հուզիչ մի ֆիլմ, որը պատմում է բանտից փախած դատապարտյալների մասին, որոնց վերադաստիարակում է մանկապարտեզի տնօրենը։

«Սեր եւ աղավնիներ». ռեժիսոր Վլադիմիր Մենշով։ Սովորական ռուսների կյանքի պատմություն։ Գյուղական միջավայրում ապրող մարդկանց կերպարները մարմնավորած դերասանները չեն կարող չհուզել Ձեր հոգիները...

 

Յուլիա Վարդանյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search