«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Սիլվան, Արամեն, Էրիկը, Հռիփսիմեն, Մարտինը, Քրիստինեն` «Ամարասի» 20-ամյակին (ֆոտոռեպորտաժ)

10:30, 26 հոկտեմբերի

Հոկտեմբերի 25-ին «Ամարաս» պարային խումբը նեշեց իր 20-ամյակը: Մոտ 3 ամիս պատրաստվելուց հետո խումբն իր հանդիսատեսին ներկայացավ հին եւ նոր պարային համարներով: Ամարասցիների հետ բեմում էին նաեւ հայ երգիչ-երգչուհինները՝ Սիլվա Հակոբյանը, Արամեն, Էրիկը, Հռիփսիմե Հակոբյանը, Մարտին Մկրտչյանը, Քրիստինե Պեպելյանը, Անգելինա Գասպարյանը, Գեւորգ Մարտիրոսյանը եւ այլոք, որոնք այս 20 տարիների ընթացքում համագործակցել են նրանց հետ:

«3 ամիսների ընթացքում քրտնաջան աշխատել ենք «Ամարսի» մենակատարների հետ, երգիչնրի հետ, որպեսզի պատվով ներկայանանք մեր հանդիսատեսին: Հենց 1995 թվականի հոկտեմբերի 25-ին է եղել մեր առաջին դասը: Ընդամենը 5 աշակերտ, որոնք ցավոք այստեղ չեն: Մեկնել են հյուրախաղերի: Այ իրենք են իսկական 20-ամյա ամարասցիները»,- ասաց «Ամարաս» խմբի պարուսույց Վիկա Մարտիրոսյանը:

Նշենք, որ Վիկան զբաղվել է դասական արվեստով: Իսկ իր քույրը՝ ժամանակակից արվեստով:

«Էլենը միշտ ինձ ասում էր, որ միանամ «Ամարասին» եւ ժամանակակից արվեստով զբաղվեմ: ես չէի ուզում, բայց երբ քույրս ամուսնացավ եւ էլ չպարեց խմբում, ես փոխարինեցի իրեն: Շատ ափսոս, որ նա այսօր հարգելի պատճառով բացակայում է եւ ներկա չէ համերգին»,- հավելեց Վիկան՝ շնորհակալություն հայտնելով բոլորին, ովքեր օգնել են իրեն համերգն իրականացնելու հարցում:

NEWS.am STYLE-ի հետ զրույցում հայ երգիչ-երգչուհիններն էլ իրենց մաղթանքները հղեցին ամարսցիներին:

Սիլվա Հակոբյան

«Ամարասի» հետ համագործակցել եմ մի քանի անգամ թե տեսահոլովակների, թե նախագծերի ժամանակ: Շնորհավորում եմ իրենց գործունեության 20-ամյակի կապակցությամբ: Ուզում եմ, որ այդ 20-ը քառապատկվի, հնգապատկվի  եւ իրենց համագործակցություններն էլ շատ լինեն եւ օրերից մի օր իրենց անունը լսենք միջազգային բեմերում:

Հռիփսիմե Հակոբյան

«Ամարասի» հետ համագործակցել եմ շատ անգամներ: Նրանց բնութագրելիս կարող եմ ասել, որ պրոֆեսիոնալների հետ ենք աշխատում, որոնք միշտ որակով աշխատանք են ներկայացնում: Չնայած որ Վիկան իմ ամենամոտ ընկերներից է, այնուամնայնիվ նա խստապահանջ է, որն ինձ շատ է դուր գալիս: Մաղթում եմ երկար տաիրների ստեղծագործական կյանք եւ նամանատիկ 20-ամյակներ միասին նշենք:

Էրիկ

Ես առաջին արտիստներից եմ, որ համագործակցել եմ նրանց հետ: Դա եղել է 2001 թվականին «Կռունկ» փառատոնի շրջանակներում: Այն ժամանակ ես Վիկային չեմ ճանաչել, քանի որ խմբում պարել է իր քույրը՝ Էլենը: Վիկայի հետ համագործակցել ենք ավելի եթերային տարբերակներում եւ տեսահոլովակներում: Վստահ եմ, որ շարունակելում եմ նրանց հետ աշխատել: Նրանք այն քիչ պարային խմբերից են, որ ժամանակակից են եւ միեւնույն ժամանակ այն հին հոգին չեն կորցնում, որը եկել է «Ամարասի» ստեղծողներից: Վստահ եմ, որ 20 տարի անց նորից կհանդիպենք, եւ ես նորից ձեզ հետ կզրուցեմ նրանց մասին: Կմաղթեմ նրանց, որ իրենց անունը հնչի նաեւ միջազգային բեմերում:

Արամե

Ուղիղ 10  տարի առաջ էր, երբ «Իմն ես իմ սեր» տեսահոլովակի ժամանակ սկսեցի «Ամարասի» հետ համագործակցել: Մեծ հաջողություն ունեցավ այդ երգը, այդ պարային շարժումը դարձավ բոլորի քննարկման առարկան, շատերը կրկնորինակում էին: Մեր ամեն  մի փորձը շատ դաժան էր անցնում, քանի որ ես 2 մետր հասակ ունեմ եւ ինձ համար դժվար էր շարժվելը: Բացի այդ ես այդքան էլ չեմ փայլում պարելուց, բայց Վիկան ինձ շատ բան է սովորեցրել: Ես շատ ուրախ եմ իմ ընկերների համար: Նրանք ապացուցեցին, որ առաջիններից են, որն էլ փաստում է իրենց մասնակցությունը տարբեր նախագծերում եւ տեսահոլովակներում:

Քրիստինե Պեպելյան

Իմ առաջին համագործակցությունն այսօր կրկնվեց «դեժավյու»-ի նման: Խոսքը «Չէ չէ չէ» երգի մասին է, որը մի փոքր փոփոխված բեմականացմամբ ներկայացրեցինք: Մենք շատ մտերիմ ընկերուհիներ ենք: Նա որպես պարուսույց եւ որպես ընկեր տարբեր է, քանի որ աշխատանքի ժամանակ, բնականաբար, պետք է մոռանանք այդ մասին, որ կարողանանք  ամբողջությամբ նվիրվել աշխատանքին եւ ստանալ լավ արդյունք: 20 տարի բեմում լինելը մեծ աշխատանք է: 

Լուսանկարիչ՝ Արսեն Սարգսյան

Լրագրող՝ Մելինե Տոնոյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search