• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

Ես արթնացա բավական վաղ եւ հասցրեցի մեկ ժամ տրամադրել նախորդ օրվա գնումները, տեղեկատվական գրականությունն ուսումնասիրելուն. չէի ցանկանում հեռուստացույցի կամ ցնցուղի ձայներով արթնացնել հարեւանուհուս:

Այդ օրը եղանակը մեզ երես տվեց. երկնքում ոչ մի ամպ չկար եւ վառ արեւը թափանցում էր պատուհանի վարագույրների միջով: Տրամադրությունն ուրախ էր. այսօր մեզ սպասում էր մոտորանավակով զբոսանք Բայկալով: Այդ պատճառով մենք լավ նախաճաշեցինք, բավական տաք հագնվեցինք. նավի վրա քամին չեղյալ չէր հայտարարվել, իսկ նավախցում նստել չէինք ցանկանում: Գլխակապն ու արեւային ակնոցը, ինչպես հետագայում պարզվեց, ամենից անհրաժեշտ իրերն էին:

Ցավոք, ոչ մի բառ չի կարող փոխանցել այն հրճվանքը, որ ես զգացի լողալու ժամանակ: Ո՛չ երկնքի գեղեցկությունը, ո՛չ ջրի թափանցիկությունը, ո՛չ հիասքանչ տեսարանները չեն տրվում իմ գրական տաղանդին: Հարկավոր է տեսնել այդ ամենը՝ գնահատելու համար:

Զբոսանքի վերջնական նպատակը Բայկալյան բացառիկ երկաթուղին դիտելն էր: Անձամբ ես պարզապես չեմ հավատում, որ մարդիկ ձեռքերով, առանց տեխնիկայի կարողացել են ընդամենը 2 տարում կառուցել այդ հրաշքը (1902-1904 թ.թ.):

Մենք լողացինք նրա պահպանված հատվածի երկայնքով եւ անցանք ճանապարհի ամենաերկար թունելով՝ 830 մետր՝ ժայռի մեջ փորված եւ քարերով շարված:

Ի դեպ, ես հաշվեցի նման 8 թունել, բայց դրանք, բնականաբար, ավելի շատ են, եւ բոլոր կամուրջները կառուցված են առանց որեւէ նյութի քարերը միմյանց միացնելու մեթոդով: Իսկ ամենազարմանալին. այս ամենը հրաշալի վիճակում է եւ գործում է: Ցավալի է միայն, որ, չնայած տեղադրված աղբամաններին, զբոսաշրջիկներն իրենցից հետո մեծ քանակությամբ աղբ են թողնում:

Ավելի ուշ արդեն՝ ուխա եւ վերադարձ: Իսկ երեկոյան՝ հյուրանոցի հյուրընկալ տերը, ընթրիք, շոգեբաղնիք, կարաոկե եւ բիլյարդ: Տպավորություն էր, որ աշխարհը ստեղծված է միայն նրա համար, որ ամեն րոպե ուրախացնի ինձ…

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում