• Հայաստանի «Քարերի սիմֆոնիան» վերածվել է ֆանտաստիկ աշխարհի. 3D նկարիչը ստեղծել է բնական հուշարձանի թվային տարբերակը

  Հայկական «Քարերի սիմֆոնիան» ոգեշնչել է եռաչափ նկարիչ Արթուր Արթինյանին ստեղծել ֆանտաստիկ թվային տարածք՝ մոնումենտալ բազալտե սյուներով, ոսկե խորհրդանիշներով և կրակե դարպասներով․․․

• Գնված 30 դոլարով, վաճառված 1.3 միլիոն դոլարով. մոռացված նկարը դարձել է աճուրդի սենսացիա  

  Երբեմն իսկական գանձը թանգարանի կամ էլիտար պատկերասրահի կարիք չունի. հնաոճ իրերի բակում պատահական զբոսանքը բավական է: Ահա թե ինչպես է ամերիկացի նկարչուհի Գերտրուդ Աբերքրոմբիի փոքրիկ նկարը հայտնվել գնորդի ձեռքում, որը դրա համար վճարել է ընդամենը 30 դոլար: Մի քանի ամիս անց աշխատանքը աճուրդում վաճառվել է անհավանական 1.3 միլիոն դոլարով՝ սահմանելով համաշխարհային ռեկորդ նկարչուհու համար...

• Կարմիր դրոշներ և թունավոր կիրք. Ինչ կարդալ «Dark Romance» ոճում

  Dark Romance-ը վերջին հինգ տարիների ընթացքում գրական միտում է դարձել․․․

• 20,000 ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ «Մադոննայի կրծկալը» կարող էր այրել երեխաներին. անսովոր քանդակները ստիպված են եղել թաքցնել արևից

  20,000 ֆունտ արժողությամբ արտասովոր գեղարվեստական ​​ինստալյացիան, որը տեղացիները համեմատում են Մադոննայի խորհրդանշական կոն կրծկալի հետ, ստիպված են եղել տեղափոխել այն բողոքներից հետո, որ մետաղական կառուցվածքը արևի տակ կարող էին այրել երեխաներին, հայտնում է Daily Mail-ը․․․

• Ռիմա Պիպոյանը՝ Գդանսկի միջազգային պարի փառատոնի ժյուրիի կազմում․ հայկական ժամանակակից պարը՝ միջազգային բեմում

  Սեպտեմբերի 12–20-ը Լեհաստանում անցկացվեց Գդանսկի ամենամյա միջազգային պարի 18-րդ փառատոնը, որի շրջանակում սեպտեմբերի 14–17-ը տեղի ունեցավ ժամանակակից պարի մենապարերի միջազգային մրցույթը...

• Վան Գոգը՝ 180 միլիոն դոլարով, իսկ Սեզանը՝ 120 միլիոնով. Sotheby's-ը աճուրդի է հանում լեգենդար հավաքածուն

  Այս աշնանը Sotheby's-ը Նյու Յորքում աճուրդի կհանի Վինսենթ վան Գոգի հազվագյուտ նկարը, որը գրեթե կես դար չի ցուցադրվել…

• Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» ցուցահանդեսը Գլենդելում․ գույնի, կտավի և նորաձևության երկխոսություն

  Օրեր առաջ Գլենդել քաղաքում տեղի ունեցավ «Տերյան մշակութային կենտրոն»ՀԿ հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար, նկարիչ-դիզայներ Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը...

• Սեքսի մասին ամենասկանդալային գրքերը

  Էրոտիկ գրականությունը բավականին լայն ժանր է. այն ընդգրկում է Նաբոկովի դասական «Լոլիտա»-ից մինչև ժամանակակից մռայլ վեպեր՝ ամեն ինչ կլանող կրքի մասին, մինչև սեքսի մասին կոշտ ստեղծագործություններ՝ որպես կառուցվածք, որտեղ մարմինը պարզապես գործիք է․․․

«Օրորոցային ապրիլի 24-ին». այսպես է վերնագրել Հայոց ցեղասպանության զոհերին նվիրված իր տեքստը Մոսկվայում բնակվող հայտնի գրող, մեր հայրենակից Նարինե Աբգարյանը։ Պատմությունն, իսկապես հասնում է սրտին, ինչպես Նարինեի մյուս ստեղծագործությունները, ով յուրաքանչյուր բառ եւ հույզ անցկացնում է իր ներաշխարհով...

 – Նա ապրեց ութսուն տարի, որոնց կեսը՝ կոտրված գլխով։ Բարձրահասակ էր, կանաչ աչքերով։ Մազերը՝ շագանակագույն, խիտ, պղնձաշիկակարմիր երանգով։ Երբ սանրվում էր, մատներով մեղմիկ հպվում էր ծոծրակի այն մասին, որտեղ մաշկի տակ ոսկորն էր անցնում։

- Պապ, էդ ի՞նչ ես ասում։ Ո՞նց կարելի է ապրել կոտրված գլխով։

- Բայց ապրում էր, չէ՞։ Ոչ մի տեղ երկար չէր մնում։ Հազիվ մի երկու իր ուներ, ու վերջ։ Հավաքում էր մի կապոցի մեջ ու գնում հարազատների տները։ Մի քաղաքում էր ապրում, հետո մյուսում։ Մեզ մոտ հաճախ էր գալիս։ Միայն հատակին էր քնում, խնդրում էր անկողին գցել պատուհանի մոտ։ Որպեսզի եթե հանկարծ ինչ-որ բան պատահի՝ հասցնի փախչել։ Շատ քիչ էր ուտում, մի կտոր հաց, այն էլ կիսում էր, կեսն ուտում, մյուս կեսը գրպանն էր դնում։ Դե, ահա, ամբողջ կերածն այդ էր։ Ոչ մի անգամ աչքերիդ մեջ չէր նայում։ Թե հարցեր տայիր՝ լուռ կգրկեր ու կնայեր թիկունքիցդ այն կողմ։

- Ինչ-որ բան պատմո՞ւմ էր։

- Ոչ մի բան չէր պատմում։ Ես փոքր էի, խելք չունեի։ Ասում եմ՝ նանի, հիշո՞ւմ ես որդուդ։ Նա կնճռոտվում էր, ձեռքը ճակատին տանում։ Որդի չեմ ունեցել՝ ասում է։ Բայց էդ ո՞նց, համառում էի ես, քո տղան իմ քեռի Հարությունն է։ Նրան քո աչքերի առջեւ խողխողել են յաթաղանով։ Իսկ քո գլուխն էլ կոտրել են հրացանակոթով։

- Ինչո՞ւ ես նրա հետ այդպես վարվել։

- Ախր ընդամենը վեց տարեկան էի, աղջիկս։ Թեեւ դա, էլ, վախենամ, չի արդարացնում ինձ։

- Իսկ նա՞։

- Նա ոչ մի բան չէր հիշում։ Այդպես էլ ապրեց ողջ կյանքը վախով։ Ոչ մի տեղ երկար չէր մնում։ Մարդկանց հետ չէր մտերմանում, տների հանդեպ վստահություն չուներ։ Անընդհատ սպասում էր, որ հիմա ուր որ է կսկսեն դուռը կոտրել։ Ամեն երեկո, պառկելուց առաջ, իրերը կապոց էր անում։ Քնի մեջ հաճախ երգում ու լալիս էր։

- Ի՞նչ էր երգում։

- Օրորոցային։

- Պա՞պ։

- Լաց չեմ լինում, աղջիկս։ Դու էլ մի լա՛ր։ Պարզապես հիշի՛ր։

Հիշում եմ։

Լուսանկարը՝ Южные горизонты

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում