• «Ընթրիք հիմարի հետ»․ ներկայացում, որը ձեզ կստիպի մտածել՝ արդյոք արժե՞ ընդունել չորեքշաբթի օրերի ընթրիքի հրավերները

  Հոկտեմբերի 13-ին Կ. Ստանիսլավսկու անվան ռուսական պետական դրամատիկական թատրոնում տեղի ունեցավ Ֆրանսիս Վեբերի «Ընթրիք հիմարի հետ» հայտնի ստեղծագործության նոր բեմադրության պրեմիերան...

• Գոյ թատրոնի վերադարձը «Խելագարը» ներկայացմամբ

  Գոյ թատրոնն ապացուցում է, որ թատերախումբը կարող է գոյություն ունենալ նույնիսկ հարազատ պատերից դուրս...

• Դերասան Սամվել Թադևոսյանը կպարգևատրվի «Ոսկե գլոբուս»-ի կողմից

  «Ոսկե գլոբուս»-ը (Golden Globes) կմեծարի հայ դերասան Սամվել Թադևոսյանին «Ոսկե գլոբուս. Մետաքսի ճանապարհ» (Golden Globes Silk Road) խորագրով անդրանիկ հանդիսավոր երեկոյի ընթացքում, որը տեղի կունենա 2026 թվականի հոկտեմբերի 23-24-ին Ուզբեկստանում, գրում է Armenian Film Society-ն…

• 27 օր Հունաստանում, ուշացած վիզա ու նոր հումորային կերպար․ Իրինա Հարությունյանը՝ «Բարի Գալուստի» մասին

  Հոկտեմբերի 20-ից Shant TV-ի եթերում կլինի «Բարի Գալուստ» սիթքոմը, որի նկարահանումներն անցկացվել են Հունաստանում․․․

• Պլասիդո Դոմինգոն Երևանում է. ի՞նչն է օպերային լեգենդին բերել Հայաստան

  Այսօր՝ հոկտեմբերի 14-ին, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում տեղի ունեցավ հայ մեծանուն տենոր, համաշխարհային օպերային արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչ Գեղամ Գրիգորյանի ծննդյան 75-ամյակին նվիրված գալա-համերգի մամուլի ասուլիսը…

• Լեգենդար «Որոգայթը» վերադառնում է՝ «Նոր սկիզբ»․ նոր պատմություն, նոր մասշտաբ, նոր խաղի կանոններ

  Լեգենդար «Որոգայթը» վերադառնում է՝ «Որոգայթ. Նոր սկիզբ» 24 մասից բաղկացած նոր քրեական դրամայով...

• Րաֆֆի Գալստյան․ «Ուզում եմ իմ լավագույն տարիները նվիրել հենց մեր թատրոնին»

  Մոլդովայի բեմում՝ Սպարտակի կերպարով, հայրենիքում՝ նոր դերերով ու ստեղծագործական ծրագրերով…

• Սյուզան Մարգարյանի արձագանքը Սիրուշոյի պատմությանը, Fashion Week-ն ու Երևանի 2808-ամյակը․ Instagram-ը՝ այս շաբաթ

  Հոկտեմբերի 7-ին կայացավ Վարդուհի Վարդանյանին նվիրված մեծ համերգը, որի ընթացքում գրանցվեցին մի շարք տպավորիչ ու հուզիչ դրվագներ...

Համերգային, երաժշտական եւ ժամանցային հաղորդումների վարող, բեմադրող ռեժիսոր Էմիլ Կարատը NEWS.am STYLE-ի թղթակցի հետ զրույցում խոսել է Երեւանում Երաժշտական շաբաթվա մասին: Նշենք, որ միջոցառումը նվիրված էր Կարատի բեմական գործունեության 20-ամյակին:

Հայտնի է, որ նրա ստեղծագործությունները սիրվել եւ հիշվել են ոչ միայն Ռուսաստանում, այլեւ արտերկրում: Էմիլ Կարատը «Русский Бал» (Փարիզ) հաղորդման բեմադրիչն է, «Միսս Եվրասիա» միջազգային մրցույթի բեմադրող ռեժիսորը, «Сезоны чудес», «Невеста России», «Империя-80х», «Империя Джаза» եւ այլ միջոցառումների բեմադրիչը: Կարատի մյուզիքլները՝ «Сказки ночной Праги», «Восточная Ночь», «Французская Ночь», տարբեր տարիների համարվել են տարվա լավագույն շոու:

Էմիլ, ինչպե՞ս եք գնահատում Music Week in Yerevan փառատոնի պրեմիերան: Հաջողվե՞ց իրականացնել նախնական գաղափարը:

Ընդհանուր առմամբ, փառատոնը, որպես Երեւանի կյանքում իրական իրադարձություն՝ բոլոր առավելություններով եւ թերություններով, կայացավ: Գլխավոր նպատակին հասանք: Այն մշակութային նոր նախագիծ էր, որը ներկայացնում էր երաժշտական առաջատար ժանրերը՝ միավորելով նոր եւ հայտնի անուններին: Շնորհակալություն եմ հայտնում բոլորին՝ Ռուբեն Մաթեւոսյանին, Նորայր Դավթյանին, Օֆելյա Համբարձումյանին, հայկական ժողովրդական երգերի երիտասարդ կատարողներին: Երախտապարտ եմ Էռնա Յուզբաշյանին, Արթուր Գրիգորյանին, Գոռ Սուջյանին, Մարիամ եւ Արմեն Մերաբովներին, Արմեն Հյուսնունցին, Սերգեյ Սմբատյանին՝ տաղանդի համար, շնորհակալություն նախագծին մասնակցած բոլոր ընկերներիս եւ էստրադային տաղանդավոր արտիստներին, երաժիշտներին, հաղորդավարներին:

Music Week in Yerevan փառատոնը հանդիսատեսին ներկայացրեց բազմաթիվ ժանրեր: Բայց, ամեն դեպքում, դրանցից ո՞րը հանդիսատեսն ամենից շատ գնահատեց:

Ցավոք, հանդիսատեսը համառորեն շարունակում է հավատարիմ մնալ անխորտակելի երաժշտական ենթամշակույթին՝ ռաբիսին, որը, ինչպես եւ շանսոնը, բնականաբար, փառատոնին ներկայացված չէր: Ակնհայտ է նաեւ երեւանցիների շրջանում մշակութային իրադարձությունների եւ համերգների հանդեպ անտարբերությունը, ինչպես նաեւ շնորհակալ եւ վճարունակ հանդիսատեսի արտահոսքը:

Հայաստանում անհնար է առանց խնդիրների նման միջոցառում կազմակերպել: Դուք ի՞նչ դժվարություններ եք ունեցել:

Դժվարություններն առաջադրված խնդիրներն ու հանձնարարությունները ժամանակին չկատարելն էր, նախապատրաստական աշխատանքներում թերությունները եւ, ժամանակ առ ժամանակ, նաեւ տեխնիկական ծառայությունների ոչ պրոֆեսիոնալ մոտեցումը, որոնք իրենց ներկայացնում էին որպես պրոֆեսիոնալ եւ բոլոր հարցերում վարպետ: Ակնհայտ դարձավ, որ ամեն ինչի պետք է հետեւել, կանխել, նորից ծրագրել եւ այլն: Ցավոք, շատ քիչ ժամանակ եւ էներգիա, իսկ երբեմն՝ նաեւ ցանկություն չէր մնում իմ «В гримерной» շոուին նախապատրաստվելու համար, քանի որ ստիպված էի կազմակերպչական, ֆինանսական եւ տեխնիկական խնդիրներ լուծել:

Չէր ուրախացնում նաեւ հանդիսատեսի զգուշավոր, իսկ երբեմն՝ նույնիսկ անբարյացկամ վերաբերմունքը «նորությանն» ու «նորերին»: Զայրացնում էր մամուլի նոր սերնդի որոշ ներկայացուցիչների ոչ պրոֆեսիոնալ վերաբերմունքը համերգների եւ փառատոնի հյուրերի հետ երկլեզու շփման շուրջ:

Նախագիծը պատրաստվել էր երկլեզու, քանի որ ուղղված էր ոչ միայն Երեւանի բնակիչներին, այլեւ մայրաքաղաքի բազմաթիվ հյուրերին: Ցավակցում եմ նրանց, ովքեր չհասկացան այդ կամ դեմ են արտահայտվում:

Փառատոնը բազմաթիվ ինֆորմացիոն հովանավորներ ուներ, իսկ ահա ֆինանսական՝ ոչ: Ինչո՞ւ այդպես ստացվեց:

Ես շնորհակալ եմ մեր ինֆորմացիոն գործընկերներին եւ Երեւանի քաղաքապետարանին՝ աջակցության համար: Սակայն չեմ կարող պատասխանել հարցին, թե ինչու կոմերցիոն գործընկերներ եւ ֆինանսական աջակցություն չունեինք: Որովհետեւ չգիտեմ… Ցավոք, ստացվում է, որ Երեւանում Երաժշտական շաբաթ փառատոնն իմ անձնական նվերն էր քաղաքին:

Ի դեպ, ցանկանում եմ շեշտել, որ մեր միջոցառումը, ի տարբերություն կազմակերպվող «հայկական մշակութային այլ միջոցառումների» կամ հանդիսությունների, անցավ հենց «տանը»՝ Հայաստանի մայրաքաղաքում, այլ ոչ թե այլ երկրների մայրաքաղաքներում: Իսկ հարուստ եւ ադեկվատ մարդկանց ուշադրությունը նախագծի համար շատ կարեւոր է ու անհրաժեշտ, բայց ինչպե՞ս այդ ամենը հասցնել նրանց: Ես չեմ կարող նրանց ձանձրացրել եւ անընդհատ հետաքրքրել, խնդրել, որ մեր գործընկերը դառնան:

Ինչպե՞ս վերաբերվեցին փառատոնին հենց մասնակիցները: Կարելի՞ է ասել, որ Music Week in Yerevan-ը յուրօրինակ գնահատական էր յուրաքանչյուր արտիստի համար, քանի որ յուրաքանչյուր ժանր իր հատուկ ներկայացուցիչներն ունի:

Բոլոր արտիստները գոհ էին, որ մենք նրանց համար լիարժեք մենահամերգներ կազմակերպեցինք: Ինչ-որ մեկի համար՝ հանդիսատեսի հետ նոր հանդիպում, ինչ-որ մեկի համար էլ՝ հերթական: Գովազդով, տեխնիկական բոլոր հնարավորություններով, բեմադրությամբ, մամուլի եւ հեռուստատեսության ուշադրությամբ: Չեմ կարծում, որ որեւէ մեկը կարող է դեռ դժգոհել: Գուցե դահլիճում հանդիսատեսի թվի՞ց: Գնված տոմսերի քանակի՞ց:

Իսկ գալա-համերգի կատարողները, մեկ բացառությամբ, ստեղծագործական մեծ հաճույք ստացան: Ես հավատում եմ նրանց:

Անձամբ Դուք ի՞նչ եզրակացություններ արեցիք փառատոնից հետո:

Ես շնորհակալ եմ Բարձրյալին փառատոնն անցկացնելու հնարավորության համար: Ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել բոլորին, ովքեր կրկին հիշեցրեցին կամ ապացուցեցին, որ չի կարելի ոչ մեկին մինչեւ վերջ վստահել եւ հավատալ, որ մեծ քանակությամբ եւ «լավ որակով» երկերեսանիություն, անազնվություն եւ նախանձ կա:

Ու եվս մեկ եզրակացություն. հարկավոր է շատ հավասարակշռված ու մտածված կերպով ընտրել նախագծի արտիստներին, նրանց հետ քննարկումներ անցկացնել եւ ոչ պակաս պատասխանատվությամբ մոտենալ մենահամերգային ծրագրերին երաժիշտների հրավիրելու, նրանց թեկնածության եւ հատուկ հյուրերի ընտրության հարցին, որպեսզի հարմարավետ, անկեղծ, ուրախ եւ ստեղծագործական մթնոլորտ տիրի փառատոնի ընթացքում: Եվ այդ ժամանակ Երեւանում իսկապես ամեն սեպտեմբեր կհնչի Երաժշտությունը, կտարածվի Քո կյանքի նոր Մեղեդին:

Պատրաստեց Մարինա Ադուլյանը

Լուսանկարները՝ Արսեն Սարգսյանի

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում