«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Երեւանի կոլորիտային շրջանները. Հին Նորք․ թաքնված կյանքը

11:07, 30 հուլիսի

Անխնա երեւանյան արեւը ուղեկցում է ճանապարհները՝ անվերջ վայրէջքներով ու վերելքներով։ Այն նաեւ այրում է տարեց մարդկանց մաշկը՝ նկարելով կնճիռների շարան։ Հին Նորքը, կամ ինչպես ավելի հայտնի է՝ Նորք Մարաշը, մայրաքաղաքի կոլորիտային թաղամասերից է։

s (118).jpg (15.31 MB)

Ժամանակին այստեղ կյանքը եռում էր, այսօր կտրուկ շրջադարձերը ագահորեն կուլ են տալիս ցանկացած նորեկի։ Այստեղ անմիջապես զատում են յուրայիններին ու հյուրերին՝ վերջիններիս տալով հետաքրքրասեր եւ հրավիրող հայացք։

s (45).jpg (5.13 MB)

Արեւից աչք ծակելով եւ շոգից ուժասպառ՝ լուսանկարիչն ու ես շարժվում ենք դեպի Մարաշի հետեւի փողոցները՝ եկեղեցուց՝ գլխավոր տեսարժան վայրից, շարժվելով դեպի տարածքի հեռավոր հատվածները։

s (28).jpg (304 KB)

Հանգիստ ու դատարկ, ասես լքված փողոցները փոխարինվում են բանուկ խաչմերուկներով, որտեղ երեխաները խաղում են. նրանց ծիծաղը հեղեղում է ողջ տարածությունը՝ ստեղծելով ակուստիկ վակուում:

s (102).jpg (435 KB)

Մի փոքր շրջվելով՝ հայտնվում ես մեկ այլ ծառուղու վրա, որտեղ մի նիհար տղա մենակ հարվածում է գնդակին։ Մոտակայքում մի թխամորթ աղջիկ կենտրոնացած փչում է օճառային փուչիկները՝ երկչոտ, բայց ջանասիրաբար կեցվածք ընդունելով տեսախցիկի առաջ։

IMG_4609.jpg (204 KB)

Շփոթված քայլերը մեզ տանում են դեպի տարածքի գլխավոր փողոցը։ Կենտրոնում շրջանաձեւ ծառուղի է եւ տաղավար, որտեղից լսվում է տախտակին հարվածող շաշկիների ձայնը։ Տարօրինակ կլիներ Նորք-Մարաշում չհանդիպել նարդի խաղացող տարեցների։ Տղամարդկանցից մեկն ասում է, որ այստեղ հին եկեղեցի է եղել, եւ այն քանդվելուց հետո քարերի մի մասն օգտագործվել է մոտակա փողոցում դպրոց կառուցելու համար։

IMG_4834.jpg (223 KB)

IMG_4716.jpg (260 KB)

Մոտակայքում՝ ծառի ստվերում, երկու տարեց տղամարդ նստած են կիսաքանդ նստարանին։ Նրանք չեն խոսում միմյանց հետ, նստած են անշարժ, ինչպես քարե հնաբնակները, եւ իմաստալից նայում են դեպի հեռուն։ Երբ փորձում ենք կադր նկարել, նրանք աշխուժանում են եւ մտահոգված հարցնում. «Դուք մեզ չեք նկարում, չէ՞»:

IMG_4621.jpg (275 KB)

Տարեց տղամարդիկ ասում են, որ ժամանակին այստեղ մի լեգենդար չինար էր աճել՝ տազավարի եւ ծառուղու տեղում։ Այն այնքան լայն էր, որ մի քանի տասնյակ մարդ կարող էր տեղավորվել դրա ստվերում։ Տղամարդիկ հիշում են, թե ինչպես են բարձրացել այն իրենց երիտասարդության տարիներին: Ժամանակի ընթացքում ծառը չորացել է, եւ դրա տեղում այժմ տնկվում են բարդի, թութ, տարբեր ծաղիկներ եւ դեկորատիվ թփեր։ Այսօր չինարը ոչ այլ ինչ է, քան հիշողություն, պատմություններ պահող, լուռ հերոս, որին տեղացիները սիրում են հիշել դողով ու ջերմությամբ։

IMG_4566.jpg (247 KB)

IMG_4886.jpg (295 KB)

nm (4).jpg (285 KB)

Անխիղճ արեւի մտքով անգամ չի անցնում հեռանալ հորիզոնից։ Ստվեր փնտրելով՝ հայտնվում ենք նոր ծառուղում։ Այստեղ նստարանին տարեց տղամարդկանց եռյակն է: Կյանքի ծարավը դեռ վառվում է նրանց մեջ, եւ նրանք ակտիվորեն կոչ են անում լուսանկարել իրենց՝ ժպիտով ու կատակով կեցվածք ընդունելով մեզ համար։

IMG_4767.jpg (141 KB)

IMG_4801.jpg (5.06 MB)

IMG_4775.jpg (246 KB)

Հենց անկյունում գնդակը գլորվում է մեր ոտքերի մոտ. այս աղմկոտ երեխաները մեզ կանչում են խաղալ իրենց հետ: Մանկության տարիներին ընկերանալն ամենահեշտն է։ Մի երկու րոպե հետո երեխաները հրավիրում են մեզ նայելու իրենց այգին ու բակը։ Անցնելով ամառանոցով, հյուսած աթոռներով եւ փչովի լողավազանով բակը՝ հայտնվում ենք մի այգում, որտեղ տնկվում են լոլիկ, աճում են արեւածաղիկներ, խնձորենիներ, ծիրան, խաղող, սալոր։ Իսկ կողքին փոքրիկ աղավնանոց է։

IMG_4783.jpg (200 KB)

IMG_4544.jpg (218 KB)

Այստեղից կարելի է տեսնել հսկայական անիվն ու Մայր Հայաստանը։ Թվում է, թե կյանքն այնտեղ եռում է: Միշտ լինելով մյուս կողմում՝ տարօրինակ է գիտակցել, որ այստեղ էլ այն շարունակվում է՝ նույնպես  աղմկոտ ու զվարճալի։

IMG_4387.jpg (250 KB)

Տղաները բարձրաձայն եւ իրար ընդհատելով կանչում են մեզ շուրջբոլորը նայելու, առաջարկում են բառացիորեն նկարել ամեն ինչ՝ չրերով սկուտեղ, որթատունկ, կեռաս, տնկված ծաղիկներ, աղավնիներով վանդակ։ Ամենապարզ բաները դառնում են գեղարվեստական ​​նատյուրմորտներ։

Մեզ ավելի խորը տանելով պարտեզ՝ երեխաները հյուրասիրում են մրգերով, մի վայրկյանում մեր ափերը լցվում են խնձորով, տանձով եւ, նույնիսկ, չհասած ծիրանով եւ բալով. բարեկամության ժեստն ավարտվում է նրանով, որ տղան արագ բարձրանում է ծառը եւ հասած սալոր է քաղում։ մեզ համար։ Գնալիս հրաժեշտ ենք տալիս այն տղաներին, ում համար այս հանդիպումը այնպիսի արկած էր, ինչպիսին մեզ համար։

IMG_4467.jpg (287 KB)

IMG_4541.jpg (222 KB)

Չի կարելի ասել, որ Մարաշի կյանքը կանգ է առել, բայց այն հաստատ թաքնվել է նեղ արահետների, մեկուսի այգիների ու տաղավարների մեջ՝ զգուշորեն հիշեցնելով իր մասին՝ ջրի խշշոցով ու բակի երեխաների զնգացող քրքջոցով։

IMG_4364.jpg (203 KB)

Ռեգինա Մելիքյան
Լուսանկարները՝ Նասյա Շեւչենկոյի


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search