• Երեք հարս, մեկ սկեսուր ու մեկ մեծ գաղտնիք․ «Հարսների հավաքականը»՝ բեմում

  Երեք հարս, մեկ սկեսուր ու շատ ինտրիգներ. հոկտեմբերի 5-ին և 7-ին Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի բեմ բարձրացավ ռեժիսոր Սեդրակ Գոջամանյանի «Հարսների հավաքական» զավեշտալի ներկայացումը՝ Իրինա Դանիելյանի, Մարջան Ավետիսյանի, Զառա Սահակյանի ու Լիանա Վանոյանի մասնակցությամբ….

• «Բարձրաձայն կարոտ»․ Վարդուհի Վարդանյանին նվիրված երեկոյին բեմում էին նաև որդին, թոռնուհին ու քույրերը (ֆոտո/վիդեո)

  Ապրեց ընդամենը 30 տարի, սակայն Վարդուհի Վարդանյանը հասցրեց ստեղծել մի ժառանգություն, որն այսօր էլ շարունակում է ապրել նրա երգերում, կատարումներում ու իրեն ճանաչողների հիշողություններում․․․

• Ռաֆայել Երանոսյանը խոստանում է «թեթևացնել» կյանքի ծանրությունները. նոր մոնոներկայացման պրեմիերան՝ հոկտեմբերի 19-ին

  Ռաֆայել Երանոսյանը կրկին բեմ է բարձրանալու մոնոներկայացմամբ, այս անգամ՝ «Ծանր ու թեթև» խորագրով...

• Ռոմեոն ու Ջուլիետը՝ Սունդուկյանի բեմում․ երկու դերակատարների անկեղծ պատասխանները

  Ռոմեոն ու Ջուլիետը համաշխարհային թատրոնի ամենաճանաչված սիրահարներից են...

• Սամվել Հայրապետյան. վիրտուոզ ջութակահար, որը համատեղում է դասականը, ռոքը և ջութակագործության արվեստը

  Երբեմն ուրիշի մասնագիտական ​​սխալը լիովին փոխում է կյանքի ընթացքը: Սամվել Հայրապետյանը մանկուց դատապարտված էր դաշնակահար դառնալու, բայց հանձնաժողովը նայեց նրա ձեռքերին և մտածեց՝ մատները չափազանց կարճ են…

• Անահիտի փայլուն ելույթը՝ ռուսական նախագծում, Լիլիթ Հովհաննիսյանի շքեղ համերգը՝ Երևանում, Վարդուհի Վարդանյանին նվիրված համերգին ընդառաջ․ Instagram-ը՝ այս շաբաթ

  Այս շաբաթ եկեք միասին ամփոփենք հայ արտիստների՝ արդեն իրականություն դարձած փայլուն ելույթները, և մեկ շատ կարևոր համերգ, որը նվիրված է սիրված երգչուհի Վարդուհի Վարդանյանին...

• Կես դար Հայաստանի ազգաին ֆիլհարմոնիկի կազմում. տավղահարուհի Ժաննա Հովհաննիսյանի պատմությունը

  Ծնողներս համարում էին որ երաժշտությունը՝ հոգու համար է, իսկ ավելի «կոնկրետ» մասնագիտություն ստանալը պարտադիր է․․․

• Մեծամտությունից, իրար չլսելուց, խաբելուց, բողոքելուց հայերը պետք է հրաժարվեն

  «Բլոկադա» ներկայացումը պատմում է արցախցի ընտանիքի մասին, որի կյանքը փոխվում է շրջափակման հետևանքով, և Երևանից Արցախ հասած ընտանիքի հետ հանդիպման մասին...

Այս տարվա «Խազերի» կարմիր գորգը կրկին փորձարկումների դաշտ էր. նկատելի էր ցանկություն հեռանալ կանխատեսելի երեկոյան հագուստից և ուսումնասիրելու ձևի, հյուսվածքի և հայեցակարգի լեզուն: Բնականաբար, ոչ մի կարմիր գորգ ամբողջական չէ առանց մի շարք կերպարների, որոնք համարվում են «անսովոր». այսինքն՝ դրանք հյուսված են դիզայների ստորագրության ոճից և որոշակի գեղագիտություն վերստեղծելու փորձից, բայց օրիգինալ ձևով:

Լուիզա Ներսիսյան - ժամանակակից Կլեոպատրա՝ դեկոնստրուկցիայի մեջ

Մանուկ Ալեքսանյանի կերպարը կառուցված է դեկոնստրուկտացված դենիմի տեխնիկայի վրա, որը վաղուց ի վեր ավանգարդ նորաձևության հիմնական մասն է կազմել՝ Maison Margiela-ից մինչև Balenciaga: Հյուսվածքը, գործվածքի միտումնավոր «քայքայումը» և ուրվագծի բարդ պլաստիկությունը ստեղծում են արտահայտիչ, գրեթե արվեստի առարկա:

Կերպարը բավականին ծավալուն և ծանր է. հյուսվածքը բառացիորեն «լցնում» է տարածքը և որոշ պահի սկսում է գերիշխել մոդելի վրա: Զգացվում է, որ զգեստն ամբողջությամբ գողանում է ցուցադրությունը՝ թաքցնելով նրա բնական գեղեցկությունն ու փափկությունը: Կանացիությունը կարծես թե ջախջախվում է այս խիտ, վառ հյուսվածքի ներքո։

Գայա Արզումանյան - Կուտյուրային դրամա, որի շեշտը դրված է ձևի վրա

Արայիկ Գաբաջյանի աշխատանքը կառուցված է գործվածքի շարժման և վարագույրների ճարտարապետության վրա։ Խորը մոխրագույնը, նյութի հոսունությունը և ասեղնագործությունը ստեղծում են կինեմատոգրաֆիկ էֆեկտ, կարծես պատկերը գոյություն ունի կադրի մեջ, այլ ոչ թե ստատիկ վիճակում։

Այն ազդեցություն է ստանում կուտյուրային ավանդույթից և վերաիմաստավորված Հոլիվուդից, որտեղ կարևոր է ոչ միայն գեղեցկությունը, այլև բացահայտ դրաման, որը այս դեպքում արտահայտված է Քարդաշյանների ոգով։

Զարուհի Բաբայան - հագուստը՝ որպես բեմ

Զարուհի Բաբայանի համար ZARGARYAN-ի կերպարը մաքուր ձև է և արտահայտչականություն։ Կոշտ կառուցվածքով և բյուրեղյա ցանցով թավշյա մինի զգեստը ստեղծում է ուրվագիծ, որն ավելի շատ հիշեցնում է բեմական հագուստ, քան դասական երեկոյան զգեստ։

Հագուստը գերծանրաբեռնված է տարրերով և երկրաչափական ձևերով, իսկ գույնը ստեղծում է ծանր տպավորություն. բորդո գույնը, ի վերջո, ազնիվ գույն է և պետք է ներկայացվի նույնքան ազնիվ։

Կատրին - Schiaparelli-ի մաքսիմալիզմը՝ բաց կտավի վրա

Կատրինի կերպարը, որը կենտրոնացած է Ֆաինա Հարությունյանի զգեստի և դիզայներ Նուրի զարդերի շուրջ, կառուցված է ժամանակակից հմայքի սկզբունքի վրա, որտեղ աքսեսուարը դառնում է հիմնական կիզակետը: Զանգվածային, քանդակագործական զարդերը՝ արտահայտիչ ձևերով, հղում են կատարում Schiaparelli-ի գեղագիտությանը՝ իր սիմվոլիզմի, չափազանցության և մանրամասները անկախ հայտարարությունների վերածելու սիրով։

Միևնույն ժամանակ, նման շեշտադրումների վրա հույսը դնելը պահանջում է ընդհանուր տեսքի շատ ճշգրիտ մոտեցում: Այստեղ զարդերը սահմանում են տոնը և գողանում ցուցադրությունը՝ ուրվագիծը դարձնելով երկրորդական: Եվ այս ընդգծված եթերայնությունը, որը նախատեսված է որպես թեթևություն, երբեմն դառնում է չափազանց ակտիվ, ինչը հանգեցնում է ուրվագիծի կորստին և սկսում է նմանվել շարժումից անջատ ձևի:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում