«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Մերիլին Մոնրոյի վերջին չարագուշակ ֆոտոսեսիան. արցունքներ, միայնություն և 432 կադր մահից առաջ  

16:33, 30 ապրիլի

1962 թվականի օգոստոսին LIFE ամսագիրը հրապարակել է Մերիլին Մոնրոյի վերջին հարցազրույցը։ Նա մահացել է դրանից երկու օր անց։ Սակայն այս հրապարակման հետևում թաքնված էր շատ ավելի ընդարձակ և ողբերգական արխիվ, որը տասնամյակներ շարունակ անտեսանելի է մնացել։

Լուսանկարիչ Ալան Գրանտի կողմից արված այս 432 լուսանկարները և լրագրող Ռիչարդ Մերիմանի հետ զրույցի չորսժամյա ձայնագրությունը արվել են 1962 թվականի հունիսին՝ նրա 36 տարեկան հասակում մահից երեք ամիս առաջ։

монр.png (672 KB)

Նկարահանումը տեղի է ունեցել նրա նոր տանը՝ Բրենթվուդում, Լոս Անջելես։ Ի տարբերություն սովորական ստուդիական միջավայրերի, այստեղ ամեն ինչ այլ էր թվում՝ ավելի հանգիստ, ավելի անձնական, գրեթե մտերիմ։

Լուսանկարների և ձայնագրությունների մեծ մասը երբեք լույս չի տեսել և տասնամյակներ շարունակ անհայտ է մնացել։

монр1.png (343 KB)

Հարցազրույցում Մոնրոն անսպասելիորեն շատ է խոսում իր մանկության մասին։ Նա հիշում է իրեն որպես դպրոցական աղջիկ, որը ամեն օր երկար ճանապարհ էր անցնում դեպի դպրոց և հետ՝ զգալով, որ աշխարհն աստիճանաբար ավելի ուշադիր է դառնում իր նկատմամբ։ Տղաները մեքենաներից նրան ձեռքով էին անում, անցորդները ժպտում էին, և նա զգում էր տարօրինակ, գրեթե ֆիզիկական ազատության զգացում։ Նա հատկապես վառ կերպով նկարագրում է փողոցում անցկացրած պահերը՝ հեծանիվով զբոսանքները, ծիծաղը և քամին, որը, ինչպես ինքն է ասում, «թվում էր, թե շոյում է իրեն»։

Սակայն այս գրեթե պայծառ հիշողությունների հետևում արդեն տեսանելի է մեկ այլ, ավելի բարդ կյանք։ Մոնրոն խոսում է ուշադրության և նախանձի հետ իր վաղ հանդիպումների, այն մասին, թե ինչպես է ձևավորվել իր կերպարը ուրիշների աչքերում, և թե ինչպես է նա աստիճանաբար սկսել իրեն զգալ ավելի քիչ որպես անձնավորություն և ավելի շատ որպես կերպար։

монр2.png (603 KB)

Հարցազրույցի ամենահզոր պահերից մեկը նրա մտորումներն են իր՝ որպես սեքս-խորհրդանիշի կարգավիճակի վերաբերյալ։ Նա այս մասին խոսում է հեգնանքով և հոգնածությամբ՝ խոստովանելով, որ երբեք լիովին չի հասկացել, թե ինչու է իրեն ընկալում այնպես, ինչպես կա։

«Ես երբեք չեմ հասկացել, թե ինչ է նշանակում լինել սեքս-խորհրդանիշ։ Ես կարծում էի, որ դա նման է ափսեների բախմանը»։ Եվ նա ավելացնում է մի արտահայտություն, որն այսօր հատկապես սրտառուչ է հնչում. «Ես չեմ ուզում լինել ինչ-որ բան»։

монр3.png (607 KB)

Այնուամենայնիվ, նրա խոսքերը չեն ներկայացնում իր սեփական կանացիության ժխտում, այլ բողոք այն բանի դեմ, ինչի վերածում է նրան ոլորտը։

монр4.png (487 KB)

Զրույցի ընթացքում նա նաև հիշում է վաղ շրջանի մերկ ֆոտոսեսիան, որը կատարվել էր ֆինանսական դժվարությունների պատճառով։ Այն ժամանակ նա դեռ չէր գիտակցում, թե ինչի կհանգեցնի այս դրվագը։

Նա 50 դոլար է ստացել նկարահանման համար, և այն ժամանակ դա պարզապես վարձը վճարելու միջոց էր։

монр5.png (581 KB)

Այս ամենից անկախ, հարցազրույցի վերջին մասերը զարմանալիորեն հանգիստ են հնչում։ Մոնրոն փառքի մասին խոսում է որպես անկայուն և արտաքին մի բանի, մի բանի, որը չի կարող լինել իր կյանքի կենտրոնը։ Նա ընդգծում է, որ աշխատանքը, ստեղծագործականությունը և այն մարդիկ, որոնց վստահում է, իր համար ավելի կարևոր են։

монр6.png (616 KB)

Նրա խոսքերը բացահայտում են հանրային կերպարում հազվադեպ հանդիպող պարզություն. ցանկություն՝ լինելու ոչ թե «աստղ», այլ ներքին ամբողջականությամբ դերասանուհի։

монр7.png (572 KB)

Այսօր այս արխիվը ընկալվում է ոչ միայն որպես պատմական նյութ, այլև որպես հազվագյուտ պահ, երբ մարդը՝ խոցելի, մտածկոտ և կենդանի, սկսում է ի հայտ գալ Հոլիվուդյան կերպարի հետևում։ Եվ հենց սա է, որ Մերիլին Մոնրոյի վերջին լուսանկարներն ու ձայնը դարձնում է այդքան հուզիչ։

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search