• Վան Գոգը՝ 180 միլիոն դոլարով, իսկ Սեզանը՝ 120 միլիոնով. Sotheby's-ը աճուրդի է հանում լեգենդար հավաքածուն

  Այս աշնանը Sotheby's-ը Նյու Յորքում աճուրդի կհանի Վինսենթ վան Գոգի հազվագյուտ նկարը, որը գրեթե կես դար չի ցուցադրվել…

• Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» ցուցահանդեսը Գլենդելում․ գույնի, կտավի և նորաձևության երկխոսություն

  Օրեր առաջ Գլենդել քաղաքում տեղի ունեցավ «Տերյան մշակութային կենտրոն»ՀԿ հիմնադիր և գեղարվեստական ղեկավար, նկարիչ-դիզայներ Լիլիթ Մելիքյանի «Կինը» խորագրով անհատական ցուցահանդեսը...

• Պար, թատրոն և միջազգային համագործակցություն․ մեկնարկել է «ԹԷԱՏՐՈՆ» փառատոնը

  Սեպտեմբերի 14–28-ը Հայաստանում կանցկացվի «ԹԷԱՏՐՈՆ» կատարողական արվեստների միջազգային ֆրանկոֆոն փառատոնը…

• Մարդկության դեմքը. Սուրենյանցի «Լքյալը» և հումանիստական արվեստը

  Վարդգես Սուրենյանցի հրաշք կտավը՝«Լքյալը», առաջին անգամ ներկայացվեց Հայաստանում, Ղազախստանի Աբիլխան Կաստեևի անվան արվեստի ազգային թանգարանի բացառիկ փոխառությամբ...

• Քրիստոնեական սարսափ. Ամենամռայլ կրոնական տեսարանները

  Քրիստոնեությունը լույս է և Աստծո ողորմածություն, կամ այդպես է ընդունված համարել․․․

• iPhone-ը՝ 1937 թվականից. Գրեթե 90 տարեկան նկարը վայրի դավադրության առասպել է ծնել

  Գրեթե իննսունամյա նկարը բուռն առցանց բանավեճ է առաջացրել և տարօրինակ դավադրության տեսության տեղիք տվել․․․

• The Guardian. Բորիս Ջոնսոնի դեմքով տղաբ. ինչո՞ւ ընդհանրապես գողանալ Ռենուարը  

  Մինչ ֆրանսիացի արվեստասերները ցնցված են Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի երկու նկարների գողության լուրից Կանյե-սյուր-Մերի թանգարանից, որը կրում է նրա անունը, արվեստի աշխարհի մնացած մասը շփոթված է. Իսկապե՞ս։ Ռենուա՞ր։ Բայց նա... սարսափելի է։ Դա նման է նեղ ջինսերի դարաշրջանում բաճկոններ թալանելուն...

• Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի գրական երկխոսությունը՝ նոր բացահայտումների լույսի ներքո

  Հայ գրականության երկու մեծերի՝ Վահան Տերյանի և Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործական ու մարդկային կապերի մասին նոր փաստեր են ներկայացվել Սուսաննա Հովհաննիսյանի նոր ուսումնասիրությունում...

Հրդեհամարիչը, թերևս, ամենաաննկատելի ցուցանմուշն է Մաուրիցիո Կատելանի նոր ցուցահանդեսում, որն անցկացվել է Բեռլինում: Սակայն Լյուդվիգ Միս վան դեր Ռոեի մոդեռնիստական ​​ապակե դահլիճի մուտքի մոտ տեղադրված «Փոշին» նաև ամենակարևոր աշխատանքն է: Հրդեհամարիչի ներսում նկարչի ընկերոջ մոխիրն է, գրում է Hypebeast-ը։

Սա «Գիշեր» ցուցահանդեսի միայն առաջին աշխատանքն է, որն այժմ ցուցադրվում է Neue Nationalgalerie-ում: Տասնամյակներ շարունակ Կատելանը պահպանել է կոնցեպտուալ արվեստի enfant terrible-ի համբավը: Նրա սադրիչ աշխատանքները մարտահրավեր են նետում մեր վերաբերմունքին իշխանության, արժեքի և մահկանացուության նկատմամբ՝ միաժամանակ բացահայտելով մարդկային բնության թուլությունները։

Գերմանական թանգարանում իր առաջին խոշոր ցուցահանդեսում իտալացի նկարիչը հրաժարվում է այն իրոնիկ աշխատանքներից, որոնցով նա հայտնի է դարձել, ինչպիսիք են պատին կպցրած բանանը կամ ոսկեգույն զուգարանակոնքը՝ «Ամերիկան»։ Փոխարենը, Քեթելանը ներկայացնում է ցուցահանդեսի համար ստեղծված նոր աշխատանքներ, ինչպես նաև վերջին 30 տարիների աշխատանքներ, որոնք ավելի ու ավելի են ուսումնասիրում անհանգստությունն ու մարդկային գոյության մութ կողմը։

Մուտք գործելու համար այցելուները նախ պետք է անցնեն «Քավարանով», որը Բրանդենբուրգյան դարպասի մանրանկարչական կրկնօրինակն է։ Ինստալյացիան ուշադրություն է հրավիրում այն ​​երկիմաստության և բաժանման վրա, որոնք պատմականորեն բնորոշել են այս վայրը, որը մի ժամանակ ոչ մեկի տարածք չէր։

Տարածքի կենտրոնում գտնվում է «Նա»՝ Քեթելանի հայտնի մանրանկարչական կերպարը՝ Հիտլերը, որը ծնկի է իջնում ​​աղոթքի։ Նրա դիմաց գտնվում է «Արշալույսը»՝ խաչված կին, որը կախված է նավարկության արկղի մեջ։

Վերևի հարթակներում, «Մարդիկ» աշխատանքում, հազարավոր փափուկ խաղալիք աղավնիներ լուռ նայում են անցնող այցելուներին։ Ցուցահանդեսի մյուս կենդանիները նույնպես դառնում են հոգնածության և աշխատանքի խորհրդանիշներ։ «Նովեչենտո»-ում սատկած ձին կախված է օդում, մինչդեռ «Հոգեգալստյան»-ում գետնից բարձրացված էշը պայքարում է ծանրաբեռնված սայլի ծանրությունը կրելու համար։

«Գիշերը պարզապես լույսի բացակայություն չէ։ Այն վիճակ է։ Ցուցահանդեսը խավարի մասին չէ։ Այն վստահության կորստի մասին է», - գրել է Քաթելանը մամուլի հաղորդագրության մեջ։

Եվ մինչ այս տարածքում կարող են գերիշխել պարտությունն ու հուսահատությունը, մյուս կողմում սպասում են փրկությունը, խորհրդածությունը և երևակայությունը։ Վերջին հաշվով, ցուցահանդեսային տարածքը մտահղացվել է որպես «ժամանակակից եկեղեցի»՝ լուծում, որը միաժամանակ արտացոլում է Միս վան դեր Ռոեի ճարտարապետությունը և Քաթելանի սեփական բարդ հարաբերությունները կաթոլիկության հետ։

«Գիշերը» նաև ժամանակավոր է։ Այն միշտ պարունակում է առավոտի հնարավորությունը, նույնիսկ եթե դուք այն դեռ չեք տեսնում»,-ասում է նկարիչը։

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում