• Ֆլիրտ, հպում և ոչ մի ճնշում. կրքի ֆրանսիական բաղադրատոմսը

  Ֆրանսիացի կանայք հաճախ համարվում են գայթակղության վարպետներ, որոնք կարողանում են պահպանել կիրքը հարաբերություններում և վայելել սեքսը…

• «Զուգարանը նրանց գաղտնի զենքն է». ամուսնալուծության փորձագետը բացահայտել է, թե ինչու են տղամարդիկ ժամերով փակվում լոգարանում  

  Ամուսնալուծության փորձագետը մեծ իրարանցում է առաջացրել հավերժական «սեռերի պատերազմում»՝ պնդելով, որ տղամարդիկ, իբր, զուգարան մտնելը վերածել են ընտանեկան պարտականություններից խուսափելու զենքի...

• Բրիտանացի գիտնականները պարզել են, թե ինչու են չափազանց առատաձեռն տղամարդիկ վախեցնում կանանց

  Բրիտանացի գիտնականները կրկին ստանձնել են ամենակարևոր խնդիրը՝ պարզել, թե ինչն է խանգարում մարդկանց կառուցել առողջ հարաբերություններ…

• Ամուսինը 16 տարով մեծ է, ապրում է առանձին և հանդիպում է այլ մարդկանց հետ

  31-ամյա Հեյլի Ֆոլկն արդեն երկու տարուց ավելի է՝ անսովոր ամուսնության մեջ է իրենից 16 տարով մեծ տղամարդու հետ․․․

• «Սեքս խղճահարությունից դրդված». ցնցող ուսումնասիրությունը բացահայտում է, թե ինչու են կանայք քնում տղամարդկանց հետ, նույնիսկ երբ չեն ուզում

  Հետազոտողները պարզել են, որ կանայք, ովքեր ընդհանրապես սեռական ցանկություն չեն զգում, կարող են ամսական երկու-երեք անգամ սեռական հարաբերություն ունենալ՝ իրենց հարաբերությունները պահպանելու և զուգընկերոջից բաժանվելը կանխելու համար: Երբեմն մտերմությունը ընդհանրապես կրքի մասին չէ․․․

• Երկարատև սիրո գաղտնիքը անկողնում է. գիտնականները ապացուցել են սեռական վստահության և երջանկության միջև կապը

  Իտալիայում վերջերս անցկացված առցանց ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ սեռական առումով ինքնավստահ և ինքնաբավ մարդիկ հակված են ավելի մեծ բավարարվածություն զգալ իրենց սիրային հարաբերություններում․․․

• Տղամարդիկ և կանայք թշնամիներ չեն. Ինչու է ինտերնետը մեզ պարտադրում սեռերի պատերազմ

  Հարաբերությունների դադարեցումը, միայնության համաճարակը և փոխադարձ դժգոհության պաշտամունքը գրավել են թվային տարածքը․․․

• 5 պատճառ, թե ինչու են կանայք դավաճանում

  Երկար ժամանակ կանանց անհավատարմության դրդապատճառները մնում էին բանավեճի առարկա և շատ ավելի քիչ էին ուսումնասիրվում, քան տղամարդկանցը․․․

Որոշեցի ձեզ հետ կիսվել իմ պատմությամբ։ Թեեւ ինձ համար սարսափելի այդ իրադարձություններից շատ տարիներ են անցել, ամեն դեպքում, կասկածն ու ցավը դեռեւս չեն լքում ինձ։ Երբեմն ինձ թվում է, որ ճիշտ որոշում եմ կայացրել, իսկ երբեմն այնպիսի հուսահատության մեջ եմ ընկնում, որ ցանկանում եմ թողնել ամեն ինչ եւ անմարդաբնակ կղզի փախչել…

Արդեն 15 տարի ամուսնացած եմ։ Երկու հրաշալի զավակ ունենք։ Երկու քաղաքում ենք ապրում՝ Մոսկվայում եւ Երեւանում։ Ամուսինս հարուստ է, բայց ես ամուսնացել եմ միայն սիրով։ Ինձ թվում էր, թե մենք երջանիկ ենք։ Սիրում էինք միմյանց, նա ուշադիր էր ու հոգատար, պաշտում էր մեր դստերը։ Մեր կյանքը հեքիաթի էր նման։

Առաջին երեխայի ծնունդից մեկ տարի անց ես ինչ-որ բան կասկածեցի։ Ամուսինս հաճախ ուշանում էր, անհասկանալի գործուղումների մեկնում։ Ես հնարավորինս փորձում էի վանել վատ մտքերը, բայց կասկածներս օրեցօր ամրապնդվում էին։ Բացատրվելու փորձերը ցանկալի արդյունք չէին տալիս։ Նա ասում էր, որ ես «խանդոտ հիմար եմ» եւ նախատում, որ չեմ գնահատում հօգուտ ընտանիքի արված նրա ջանքերը։ Այդ ժամանակ որոշեցի ինքս բացահայտել ամեն ինչ, կասկածանքով ապրելն անտանելի էր։ Ես խուզարկու վարձեցի։

Ցավոք, կասկածներս հաստատվեցին։ Պարզվեց, որ ամուսինս մշտական սիրուհի ունի եւ «բացահայտման» պահին նրանք պատրաստվում էին նշել իրենց հարաբերությունների 3-ամյակը։ Աշխարհը փլվեց աչքիս առջեւ, բայց ես որոշեցի մինչեւ վերջ գնալ։ Խուզարկուն ինձ ասաց նրանց հերթական «ռոմանտիկ հանդիպման» վայրը, եւ ես որոշեցի անսպասելի այցով «անակնկալ» մատուցել։ Ամուսինս զայրացած էր։ Ծանր տեսարան էր։ Ոչ մի զղջում, միայն բարկություն եւ մեղադրանքների տարափ իմ հասցեին։

Այդ օրը նա այդպես էլ տուն չեկավ։ Ես վճռականորեն տրամադրված էի բաժանվել։ Բայց այստեղ խառնվեց «ծանր հրետանին»՝ իմ եւ նրա ծնողների տեսքով։ Սկեսուրս ինձ մեղադրեց երկրային բոլոր մեղքերում՝ պնդելով, որ ես եմ ամեն ինչում մեղավոր։ Նա սպառնաց զրկել ինձ աղջկաս խնամակալությունից, ասաց, որ ես ընդհանրապես հոգ չեմ տանում երեխայիս մասին եւ վատ տնտեսուհի եմ։

Ես աջակցություն չստացա նաեւ իմ ծնողներից։ Չեմ մեղադրում նրանց։ Հավանաբար, նրանք փորձեցին խնայել ինձ։ Մայրս համոզում էր, որ անհրաժեշտ է համբերել եւ ամեն ինչ կհարթվի։ Դժվար ժամանակաշրջան էր։ Ես այդ ժամանակ շատ երիտասարդ էի ու անփորձ, վախենում էի աղջկաս համար։ Եվ որոշեցի չկործանել ընտանիքս։ Որպես ներողություն՝ ամուսինս ինձ թանկարժեք ավտոմեքենա նվիրեց եւ մի փոքրիկ բիզնես տվեց, որով բացառապես ինքս էի զբաղվում։ Այս պատմությունից երեք տարի անց մենք երկրորդ երեխան ունեցանք։

Հիմա մտածում եմ, որ ճիշտ որոշում եմ կայացրել, թեկուզ սեփական արժանապատվությանս հաշվին։ Չեմ կարծում, որ ամուսինս հավատարիմ է ինձ։ Սակայն նրա «տարօրինակ» գործուղումներին մատների արանքով եմ նայում. «կշրջի ու կվերադառնա»։ Չեմ ասի, որ այդ հեշտությամբ է տրվում, բայց մարդը ժամանակի ընթացքում ամեն ինչի համակերպվում է։ Ինչը սխալ է թվում, ժամանակի հետ սովորական է դառնում։ Արդյո՞ք սիրում եմ նրան։ Հավանաբար։ Անկեղծ ասած՝ չգիտեմ։ Գուցե այդ սեր չէ, այլ պարզապես սովորություն։

Աննա Մ.

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում