• Աթենքը մարտահրավեր է նետում Դուբային. Ինչպես է հին մայրաքաղաքը վերածվում հարուստ արտագաղթողների համար նոր դրախտի

  Այնտեղ, որտեղ մի ժամանակ գտնվում էր Աթենքի հին օդանավակայանը, արագորեն ի հայտ է գալիս ապագայի քաղաքը․․․

• Գեղեցիկ վայրեր՝ սառը ընդունելություն. 6 ուղղություն, որտեղ զբոսաշրջիկները բախվում են կոպտության

  Էյֆելյան աշտարակը, իտալական փողոցները և կապույտ Ադրիատիկ ծովը՝ միլիոնավոր զբոսաշրջիկներ երազում են տեսնել այս վայրերը…

• Դուբայը՝ ինչպիսին դուք այն երբեք չեք տեսել. քաղաքի նոր սեզոնի ուղեցույց

  Դուբայը քաղաք է, որին երբեք լիովին չես սովորում. այն ամեն այցելության հետ նորովի է բացվում․․․

• Մեկ ամբողջ տարի շքեղ նավի վրա. 56,000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ կռուիզը, որը կընդգրկի ամբողջ աշխարհը՝ Ալյասկայից մինչև Զանզիբար

  Երկշաբաթյա կռուիզը կարող է շքեղության գագաթնակետ թվալ։ Բայց ի՞նչ կլիներ, եթե դուք կարողանայիք ամբողջ տարին անցկացնել ծովում՝ ամեն օր արթնանալով մոլորակի մի նոր անկյունում․․․

• Ֆանտաստիկ ճանապարհորդություն. սուպեր զբոսանավերը և շքեղ լայներները գերհարուստ արկածախնդիրներին տանում են աշխարհի ծայրը  

  Սեզոնային ճանապարհորդները, որոնք ունեն բավարար ֆինանսական միջոցներ, դիմում են փորձարարական արշավային կրուիզների դեպի մոլորակի ամենահեռավոր անկյունները...

• «Հարստությունը վերածվել է կենդանաբանական այգու». Ինչու է էլիտար տուրիզմը սկսում ապստամբել «Սպիտակ լոտոսի» դեմ

  Քիչ հեռուստասերիալներ են այնպիսի խորը ազդեցություն ունեցել շքեղ ճանապարհորդությունների ոլորտի վրա, որքան «Սպիտակ լոտոսը»․․․

• «Դժոխք Երկրի վրա». դրախտային հունական լողափը վերածվել է մղձավանջի զբոսաշրջիկների բազմության պատճառով

  Հունաստանի գեղատեսիլ լողափը անվանվել է «դժոխք երկրի վրա», քանի որ այն լցվել է անթիվ զբոսաշրջիկների բազմությամբ...

• Փախուստ քաղաքակրթությունից. ինչու են մոլորակի ամենահարուստ մարդիկ հանգստավայրերի փոխարեն ընտրում անտառային խորքերն ու վայրի բնությունը

  Շվեդիայի ամենահյուսիսային դահուկային հանգստավայրը՝ ընդամենը 60 բնակիչ ունեցող Ռիկսգրենսենը, ձմռանն իսկական մագնիս է դառնում ադրենալինի սիրահարների համար։ Բևեռային շրջանից ընդամենը 200 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող այս փոքրիկ ավանը վերածվել է ֆինանսիստների, տեխնոլոգիական հսկաների ու թոփ-մենեջերների թաքստոց-դրախտի։ Այստեղ սովորական ճոպանուղիներին փոխարինում են ուղղաթիռները, իսկ աղմկոտ զբոսաշրջիկների բազմությանը՝ անմարդաբնակ, վայրի լանջերը, գրում է Robb Report-ը...

Մեզ՝ հայերիս համար հայկական ամեն ինչ շատ թանկ ու հարազատ է: Սակայն հաճախ ապրելով այստեղ՝ մենք այնքան էլ խորապես չենք հասկանում եւ գնահատում դրանց արժեքը, իսկ արտասահմանում հանդիպած հայկական նույնիսկ ամենափոքր ու ոչ կարեւոր իրն անչափ մեծ նշանակություն ու իմաստ է ստանում մեզ համար: Եվ ես, վերջերս ճակատագրի բերումով հայտնվելով Պորտուգալիայում, իսկապես ապրեցի այս անծանոթ եւ բավականին հաճելի զգացմունքը:

Պորտուգալիայի Սետուբալ քաղաքում զբոսնելիս ականատեսը դարձա մի շատ գեղեցիկ տեսարանի. պորտուգալացիները «սեղան էին բացել» անցորդների առաջ, բայց ոչ թե հյուրասիրության, այլ վաճառքի: Ակամայից հիշեցի մեր «Վերնիսաժը», միայն մի  տարբերությամբ՝ ուրբաթ էր: Նոստալգիկ եւ կարոտած տրամադրությամբ սկսեցինք հաջորդաբար անցնել բոլոր վաճասեղանների կողքով:

Ես եւ ընկերներս մոտեցանք վաճառասեղաններից մեկին, որտեղ տարբեր երկրների թղթադրամներ ու մետադրամներ էին վաճառում:

Թերթելով մետաղադրամների հավաքածուի ալբոմները` ընկերներիցս մեկը հետաքրքվեց, թե արդյոք վաճառականը հայկական մետաղադրամներ ունի, թե ոչ: «Armenia?», ասաց անծանոթը՝ կարծես ցանկանալով հիշել այս փոքրիկ պետության եւ նրա մետաղադրամների մասին: Մի քանի վայրկյան անց վաճառականն իր պայուսակից հանեց եւ ցույց տվեց 1997 եւ 1998թթ-ի արտադրության 100 դրամանոց երկու մետաղադրամ (հավանաբար հատուկ թողարկման), որն անգամ մենք չէինք տեսել: Իսկապես աննկարագրելի, անբացատրելի եւ հաճելի զգամունքներ ապրեցինք:

Հ.Գ. Մետաղադրամներն արժեին 18 եվրո: Ցավոք ես չգնեցի եւ այդքան գումար չտրամադրեցի այս մետաղադրամներին, բայց պետք է խոստովանեմ, որ սխալվել եմ. անհրաժեշտ էր գնել դրանցից գոնե մեկը, որը մշտապես ինձ հետ կլիներ եւ կհիշեցներ այս գեղեցիկ օրվա եւ նրա ամոռանալի հուշերի մասին:

Դ. Հովհաննիսյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում