Աիդա Կարապետյանի ու ամուսնու՝ Արամի սիրո պատմությունը. ծանոթությունից մինչև անսպասելի ամուսնություն

Մարդիկ կան՝ վատ բաներ են մեր հետևից ասում, մարդիկ կան՝ ուրախանում են. Հելոուինը` Հայաստանում

VIDEO. Սոս Ջանիբեկյանը, Լուիզա Ներսիսյանը, Դիանա Մալենկոն և Լևոն Հախվերդյանը՝ սիրային քառանկյունու կիզակետում

Ինչպես Նարեին դիմավորեցին «Զվարթնոց» օդանավականում՝ «Մանկական Եվրատեսիլում» հաղթանակից հետո. երգչուհու էմոցիաները

Թեմա կա. ո՞ւմ մասին է Աստղիկ Սաֆարյանը մտածում գիշերվա 2-ին և ո՞ւմ է տեսնում որպես «Երկու աստղի» հաջորդ զույգ

Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Հայկական շունչը Պորտուգալիայում

21:23, 5 նոյեմբերի

Մեզ՝ հայերիս համար հայկական ամեն ինչ շատ թանկ ու հարազատ է: Սակայն հաճախ ապրելով այստեղ՝ մենք այնքան էլ խորապես չենք հասկանում եւ գնահատում դրանց արժեքը, իսկ արտասահմանում հանդիպած հայկական նույնիսկ ամենափոքր ու ոչ կարեւոր իրն անչափ մեծ նշանակություն ու իմաստ է ստանում մեզ համար: Եվ ես, վերջերս ճակատագրի բերումով հայտնվելով Պորտուգալիայում, իսկապես ապրեցի այս անծանոթ եւ բավականին հաճելի զգացմունքը:

Պորտուգալիայի Սետուբալ քաղաքում զբոսնելիս ականատեսը դարձա մի շատ գեղեցիկ տեսարանի. պորտուգալացիները «սեղան էին բացել» անցորդների առաջ, բայց ոչ թե հյուրասիրության, այլ վաճառքի: Ակամայից հիշեցի մեր «Վերնիսաժը», միայն մի  տարբերությամբ՝ ուրբաթ էր: Նոստալգիկ եւ կարոտած տրամադրությամբ սկսեցինք հաջորդաբար անցնել բոլոր վաճասեղանների կողքով:

Ես եւ ընկերներս մոտեցանք վաճառասեղաններից մեկին, որտեղ տարբեր երկրների թղթադրամներ ու մետադրամներ էին վաճառում:

Թերթելով մետաղադրամների հավաքածուի ալբոմները` ընկերներիցս մեկը հետաքրքվեց, թե արդյոք վաճառականը հայկական մետաղադրամներ ունի, թե ոչ: «Armenia?», ասաց անծանոթը՝ կարծես ցանկանալով հիշել այս փոքրիկ պետության եւ նրա մետաղադրամների մասին: Մի քանի վայրկյան անց վաճառականն իր պայուսակից հանեց եւ ցույց տվեց 1997 եւ 1998թթ-ի արտադրության 100 դրամանոց երկու մետաղադրամ (հավանաբար հատուկ թողարկման), որն անգամ մենք չէինք տեսել: Իսկապես աննկարագրելի, անբացատրելի եւ հաճելի զգամունքներ ապրեցինք:

Հ.Գ. Մետաղադրամներն արժեին 18 եվրո: Ցավոք ես չգնեցի եւ այդքան գումար չտրամադրեցի այս մետաղադրամներին, բայց պետք է խոստովանեմ, որ սխալվել եմ. անհրաժեշտ էր գնել դրանցից գոնե մեկը, որը մշտապես ինձ հետ կլիներ եւ կհիշեցներ այս գեղեցիկ օրվա եւ նրա ամոռանալի հուշերի մասին:

 

Դ. Հովհաննիսյան


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում




Print  

  • Related News



@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search