• Անկախության 35-ամյակին նվիրված համերգը՝ Հանրապետության հրապարակում (ֆոտոռեպորտաժ)

  Տատա Սիմոնյանի երգերի տակ՝ պար ու տժոց Հանրապետության հրապարակում...

• Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

  Մարդուն ճանաչելու համար երբեմն բավական չէ իմանալ նրա անունը, տարիքը կամ զբաղմունքը...

• Գարուն վերադառնում է Երևան. լեգենդար Քվազիմոդոն սեպտեմբերի 22-ին հանդես կգա մեծ համերգով

  Սեպտեմբերի 22-ին արտիստը ելույթ կունենա Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում։ Համերգի սկիզբը՝ ժամը 20:00-ին։ Երևանում Գարուն կներկայացնի The Best Of ծրագիրը, որում ընդգրկված կլինեն նրա բազմամյա կարիերայի գլխավոր հիթերը...

• Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան, և նա միայնակ չէ (ֆոտո/վիդեո)

  Le Petit Chef-ը՝ կրկին Երևանում: Աշխարհի ամենափոքրիկ խոհարարն առաջին անգամ Հայաստանում իր շոուն ներկայացրեց անցած տարի՝ Armenia Marriot հյուրանոցում, և այնքան գոհ մնաց հյուրընկալությունից, որ այս տարի որոշեց իր հետ բերել նաև ընկերներին՝ Իսպանիայից, Իտալիայից, Ֆրանսիայից ու Ճապոնիայից․․․

• Հայաստանից մինչև Ուրուգվայ. Էթնիկ նորաձևությունը՝ «Անցյալի ապագան» փառատոնում

  Բուլղարիա, Ուկրաինա, Վրաստան, Ուրուգվայ, Հունգարիա, Լիտվա, Կատար, Սերբիա, Ռումինիա և Մեծ Բրիտանիա. ի՞նչ ընդհանուր բան ունեն այս երկրները․․․

• Զվարճալի իրավիճակներ, քաղաքական հումոր ու «Մուշեղի մահը»․ «Ֆուլ Հաուսը» վերադարձավ ներկայացման տեսքով (VIDEO)

  «Ֆուլ Հաուս»-ում կրկին թեժ են ժամանակին մեկ տան մեջ հայտնված ու անբաժան դարձած հերոսների հարաբերությունները...

• Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը սկսում է 21-րդ համերգաշրջանը․ «Մեր նպատակն է Հայաստանը ներկայացնել աշխարհի մշակութային քարտեզում»

  Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ազդարարել է նոր՝ 21-րդ համերգաշրջանի մեկնարկը․․․

• Մաքուր միջավայրում մաքուր մտքեր են ծնվում․ Հակոբ Միկոյանի «ՄաքրաՊատումը»

  Աղբը սովորաբար տեսնում ենք այնտեղ, որտեղ այն չպետք է լինի՝ փողոցում, անտառում, ճանապարհի եզրին, գետի ափին․․․

Անկեղծ ասած՝ Նոր տարվա նախաշեմին չէի ցանկանում վատ հոդված գրել, բայց դժբախտաբար կյանքն իր օրենքներն է թելադրում եւ եթե խնդիրների մասին չբարձրաձայնես, ապա դրանք հաստատ չեն լուծվի, այլ ընդհակառակը՝ ավելի ու ավելի կբարդանան։ Վերջին շրջանում հայ օգտատերերը շատ ակտիվ քննարկում են երկու տեսանյութ, որոնք կրկին խոցել են մեր հիվանդ հասարակությանը։ Եվ ես որոշեցի խոսել դրանց մասին։ Առաջին հայացքից այս իրադարձությունները ոչ մի կապ չունեն միմյանց հետ, սակայն դրանք երկուսն էլ ցույց են տալիս, թե ուր է գնում մեր հասարակությունը. հավաստիացնում եմ, որ այն այնքան էլ հաճելի տեղ չէ...սակայն ամեն ինչ հերթով...

Այսպիսով, «Ծխող փոքրիկի» հոլովակը մեծ վրդովմունք է առաջացրել ոչ միայն մեր հասարակության, այլեւ պետական մարմինների՝ մասնավորապես Օմբուսմենի եւ Առողջապահության նախարարության շրջանում։ Այսպիսով, ինչ-որ մի սրիկա իր փոքրիկ երեխային, ով հավանաբար երկու տարեկան կլինի, ծխախոտ է տալիս եւ ցնծություն է ապրում դրանից։ Իսկ երբ միամիտ երեխան փորձում է  ծուխը ներս քաշել, սկսում է հռհռալ։ Լսելով նրա ձայնը՝ ենթադրում եմ, որ այդ դեգեներատը երեխայի հայրն է, ով կանգնած է նրա կողքին։ Այնուհետեւ փորձում է վերցնել ծխախոտը՝ երեխային ասելով «այ, դեբիլ»։ Այս ամբողջ ընթացքում երեխայի շուրջը հավաքվածները պարզապես հրճվում են։ Եթե ինձ թողնեին, ապա ես կկտրեի այդ «հայրիկի» ձեռքը կամ չգիտեմ, ով է նա իրականացում։ Բայց ողբերգությունն այն է, որ այդ նեանդերթալյան մարդը չի հասկանում, թե ինչ է անում իր երեխայի հետ եւ վախենամ, որ նա այդպես էլ չի հասկանա։ Այս ամբողջ տեսարանը պարզապես գարշանք է առաջացնում դիտողի մոտ։ Եվ փաստորեն այդ երեխան՝ այդ անմեղ ու խեղճ արարածը, ով կամ ավելի ճիշտ`ինչ կարող է մեծանալ նման մարդու դաստիարակության արդյունքում։ Նույնիսկ եթե սա այնքան էլ տարածված երեւույթ չէ Հայաստանում, ապա այս մի դեպքն արդեն շատ է։ Ավելին, սա աղետ է, եւ ես սա ասում եմ ամենայն լրջությամբ ու պատասխանատվությամբ։ Հիշենք՝ նախկինում անգամ չափահասներն էին ամաչում (եւ անգամ վախենում) իրենց հոր ներկայությամբ ծխել։ Իմ 50-ամյա հայրը սենյակից դուրս էր գալիս, որպեսզի իմ պապիկը չտեսներ նրա ծխելը։ Եվ սա բնական երեւույթ էր, որը բնորոշ էր հայերին, հետեւաբար եւ մեր մտածելակերպին ու ընտանեկան ավանդույթներին։ Եվ այդ դեպքում պատկերացրեք, որ անհնար է հավատալ մի բանի, որը նկարագրված է վերեւում...

Երկրորդ իրադարձությունը. տեղական ինտերնետ պորտալներից մեկը հրապարակել է Հայաստանի «էլիտար մարմնավաճառուհիների» լուսանկարները։ Ինձ այդքան չէր ապշեցրել այն փաստը, որ նրանք խախտել էին «լրագրողական էթիկան» կամ ցածրորակ ու «դեղին» հոդվածն ու դրա ցինիզմը, եւ անգամ ոչ էլ այն, որ Հայաստանում մարմնավաճառուհիներ կան (որովհետեւ դատելով մեկնաբանություններից՝ կային մարդիկ, ում համար բացահայտում էր այս հանգամանքը), այլ նյութի լայքեր քանակը։ Ես զարմացել էի, որ լրագրողներն իրենց վարկանիշի համար պատրաստ են անգամ մարմնավաճառուհիներին «փիառ» անել։ Համաձայնեք, սա քննադատելու տեղիք է տալիս, բայց մյուս կողմից ավելի քան 50 հազար դիտում, եւ այս թիվը կարող է դեռ աճել։ Իսկ արդյոք լրագրողները մեղավոր են, որ մեր հասկացությունը տառապում է վուայերիզմով.  զայրանում են, վիրավորում, կոչ են անում «այրել այդ բոլոր անասուններին», դժգոհում են բարոյական արժեքների կորստից, բայց դիտում են, կարդում եւ ենթագիտակցաբար, մոլեգնած ձեռնաշարժությամբ զբաղվում։ Իսկ ինչով ենք մենք ավելի լավը այդ նույն մարմնավաճառուհիներից կամ լրագրողներից, ովքեր տեղադրել են այդ նյութը. չէ որ պահանջակն է ծնում առաջարկը...

Հավանաբար կհարցնեք, թե ինչ կապ կա «ծխող փոքրիկի» եւ մարմնավաճառուհիների մասին այս երկու նյութերի միջեւ։ Ասեմ՝ շատ անմիջական։ Հենց նման «հայրիկներն են» իրենց երեխաներին դեգեներատ մեծացնում, ովքեր մեծանալով կամովին այցելում են այդ նույն «էլիտար» սիրո քրմուհիների մոտ, իսկ հետո փրփուրը բերանին աղաղակում են, որ պետք է նման մարդկանց այրել խարույկի վրա։ Որովհետեւ հենց այդ նույն «հայրիկներն» են քմծիծաղը դեմքին առաջինը ցույց տալիս այդ «նկարները»։ Որովհետեւ մենք բոլորս պետք է այլեւս չբողոքենք եւ նախքան ուրիշի աչքի փուշը տեսնելը, նկատենք մեր աչքի գերանը...

Ալեքս Ալիխանյան

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում