• Հինգ սխալ, որոնք լուռ կործանում են ամուսնությունները

  Երջանիկ և երկարատև ամուսնության գաղտնիքը կայանում է ոչ միայն համատեղելիության, այլև հուզական մտերմության պահպանման մեջ․․․

• Ֆլիրտ, հպում և ոչ մի ճնշում. կրքի ֆրանսիական բաղադրատոմսը

  Ֆրանսիացի կանայք հաճախ համարվում են գայթակղության վարպետներ, որոնք կարողանում են պահպանել կիրքը հարաբերություններում և վայելել սեքսը…

• «Զուգարանը նրանց գաղտնի զենքն է». ամուսնալուծության փորձագետը բացահայտել է, թե ինչու են տղամարդիկ ժամերով փակվում լոգարանում  

  Ամուսնալուծության փորձագետը մեծ իրարանցում է առաջացրել հավերժական «սեռերի պատերազմում»՝ պնդելով, որ տղամարդիկ, իբր, զուգարան մտնելը վերածել են ընտանեկան պարտականություններից խուսափելու զենքի...

• Բրիտանացի գիտնականները պարզել են, թե ինչու են չափազանց առատաձեռն տղամարդիկ վախեցնում կանանց

  Բրիտանացի գիտնականները կրկին ստանձնել են ամենակարևոր խնդիրը՝ պարզել, թե ինչն է խանգարում մարդկանց կառուցել առողջ հարաբերություններ…

• Ամուսինը 16 տարով մեծ է, ապրում է առանձին և հանդիպում է այլ մարդկանց հետ

  31-ամյա Հեյլի Ֆոլկն արդեն երկու տարուց ավելի է՝ անսովոր ամուսնության մեջ է իրենից 16 տարով մեծ տղամարդու հետ․․․

• «Սեքս խղճահարությունից դրդված». ցնցող ուսումնասիրությունը բացահայտում է, թե ինչու են կանայք քնում տղամարդկանց հետ, նույնիսկ երբ չեն ուզում

  Հետազոտողները պարզել են, որ կանայք, ովքեր ընդհանրապես սեռական ցանկություն չեն զգում, կարող են ամսական երկու-երեք անգամ սեռական հարաբերություն ունենալ՝ իրենց հարաբերությունները պահպանելու և զուգընկերոջից բաժանվելը կանխելու համար: Երբեմն մտերմությունը ընդհանրապես կրքի մասին չէ․․․

• Երկարատև սիրո գաղտնիքը անկողնում է. գիտնականները ապացուցել են սեռական վստահության և երջանկության միջև կապը

  Իտալիայում վերջերս անցկացված առցանց ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ սեռական առումով ինքնավստահ և ինքնաբավ մարդիկ հակված են ավելի մեծ բավարարվածություն զգալ իրենց սիրային հարաբերություններում․․․

• Տղամարդիկ և կանայք թշնամիներ չեն. Ինչու է ինտերնետը մեզ պարտադրում սեռերի պատերազմ

  Հարաբերությունների դադարեցումը, միայնության համաճարակը և փոխադարձ դժգոհության պաշտամունքը գրավել են թվային տարածքը․․․

Հորս ես ճանաչում եմ միայն լուսանկարներով, որոնցում նա բավականին երիտասարդ է։ Երբ նա լքեց մեզ, ես ընդամենը մեկ ու կես տարեկան էի։ Միակ հիշողությունը մի մշուշոտ լուսանկար է։ Ես յոթ տարեկան էի, երբ մի անծանոթ տղամարդ եկավ մեր տուն, եւ փորձելով «շշուկով բղավել»՝ խոհանոցում երկար վիճեց մայրիկիս հետ։ Իսկ նրա գնալուց հետո մայրս սկսեց արտասվել։ Այդ ժամանակ նա պահանջում էր վաճառել կենտրոնում գտնվող մեր բնակարանը եւ իրեն տալ գումարի մի մասը։ Այդ օրից ի վեր ես նրան երբեք չեմ տեսել եւ ոչինչ չեմ լսել նրա մասին։ Ասում էին, որ մեկնել է Ռուսաստան եւ նոր ընտանիք կազմել։ Մայրս միշտ խուսափում էր հորս մասին խոսելուց։ Նրա համար հայրս մահացել էր, իսկ մահացածների մասին կամ պետք է լավն ասել, կամ լռել։ Ժամանակի ընթացքում ես հասկացա, թե ինչքան ցավ է նրան պատճառում հորս մասին խոսելը եւ դադարեցի այդ թեմայի վերաբերյալ հարցեր տալ։ Մայրս ինձ երբեք հորս դեմ չի տրամադրել՝ թեպետ դրա կարիքը չկար։ Այն օրից ի վեր, երբ նա եկել ու պահանջում էր բնակարանը վաճառել, ես նրան ատում էի։ Ինչպես կարող էր երեխան վերաբերել մեկին, ով նրա մայրիկի արտասուքի պատճառն է։ Մայրս այդպես էլ չամուսնացավ՝ չնայած ես դեմ չէի, անգամ շատ էի ցանկանում։

Այժմ ես մոտ 30 տարեկան եմ, ամուսնացած եմ ու երկու երեխա ունեմ։ Սակայն օրեր առաջ մեր տան բակում հանդիպեցի մի մեծահասակ տղամարդու, ով ներկայացավ որպես իմ հայր։ Այսքան տարի հետո նա, իբրեւ թե, հիշել է, որ դուստր, իսկ այժմ արդեն թոռներ ունի։ Նա փորձեց ներողություն խնդրել, ասաց, որ գիտակցում է իր սխալը եւ ցանկանում է ուղղել այն։ Ես նայում էի նրան, լսում ու հազիվ էի զսպում ինձ, որ լաց չլինեմ ու գրողի ծոցը չուղարկեմ նրան։ Նրա ուշացած ներողությունը ավելի շատ էր ինձ զայրացնում, քան այն փաստը, որ նա լքել է մեզ։ Ինչպե՞ս է նա կարողացել այսքան տարի անց, իր արարքներից հետո մտածել, որ ես կարող եմ նրան ներել։ Ես երբեք հայր չեմ ունեցել։ Մայրս ինձ համար եւ մայր, եւ հայր է եղել։ Եվ ես չեմ ցանկանում շփվել կամ կապ հաստատել նրա հետ։  Թող ինձ դաժան մարդ համարեն, բայց ես երբեք չեմ կարող ներել նրան։ Սակայն ամենից շատ ինձ զարմացրեց մորս վերաբերմունքը։ Լսելով իմ ցասումով եւ զգացմունքներով լի պատմությունը՝ մայրս երկար լռելուց հետո հանդարտ ասաց. «Ինչ էլ լինի նա քո հայրն է, եւ դու պարտավոր ես ներել նրան»։ Ես ցնցված էի եւ անկեղծ ասած՝ մինչ այժմ ուշքի չեմ գալիս։ Ես ատում եմ հորս, չեմ ուզում տեսնել կամ լսել նրան, չեմ ցանկանում, որ նա ինչ-որ դեր ունենա իմ կյանքում, շփվի երեխաներիս հետ։ Նա ստոր, սրիկայի մեկն է։ Այսքան տարի նրան չի հետաքրքրել, թե ինչպես է ապրում իր աղջիկը, ոչնչով չի օգնել վերջինիս, իսկ այժմ ես պետք է ներե՞մ ու ընդունե՞մ նրան։ Ամուսինս նույնպես մորս նման է մտածում ու ասում է, որ հետագայում ես հանրավոր է զղջամ, որ երես եմ թեքել հորիցս։ Բայց կարծում եմ, որ կյանքում կան երեւույթներ, որոնք աններելի են։ Այդ մարդը ներման արժանի չէ։ Գործած մեղքերի համար պետք է պատասխան տալ։ Եվ այժմ ես նրան կրկնակի եմ ատում, քանի որ նա նորից հիշեցրել է ինձ իմ ցավերի մասին, որոնք ես այսքան տարի փորձել եմ խեղդել ու լռեցնել։

Ինչպե՞ս կվարվեիք իմ փոխարեն։ Մի՞թե հնարավոր է այս ամենը մոռանալ։

Վարդուհի Հ.

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում