«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Վահե Վայան. Ինչքան մարդիկ շատ են իմանում մարդու մասին, այնքան բարդ է դառնում ապրելը

Նիկոս Վերտիսը «ԱԿՎԱ ԲԻԼԴԻՆԳՍ» ընկերության հրավերով արդեն 3-րդ անգամ ելույթ կունենա Հայաստանում

Մալյան թատրոնի դերասանները՝ Թումանյանի «Հեքիաթներ» ներկայացման զվարճալի դեպքերի մասին

Մի երեկո Նեմրայի հետ․ զրույցներ և պատմություններ, որոնք մնում են երաժշտությունից հետո

Մեկ բաժակ ավել՝ հյուրի համար․ սուրճ, արվեստ և Գյումրվա ժպիտը «Վառեմ-Մարեմ»-ում

«Վառեմ-Մարեմ». Գյումրու ստեղծարար ոգին՝ արվեստի և հիշողությունների հանդիպման վայրում

Ինչպե՞ս եք վերաբերվում լողազգեստով լուսանկարներին

Վերջին զանգ․ արցունք, ծիծաղ ու հրաժեշտ մանկությանը

Ժամանակից շուտ մի՛ մեծացեք․ խորհուրդներ երիտասարդներին

Արժի, արդյոք, որ Հայաստանը շարունակի մասնակցել «Եվրատեսիլին»

Նամակ խմբագրությանը. «Հայկական գրասենյակների զուգարանները՝ իսկական աղետ»

21:15, 9 սեպտեմբերի

Վերջերս իմացել եմ, որ Սինգապուրում հանրային զուգարաններում ջուրը չքաշելու դեպքում քաղաքացուն տուգանում են։ Ընդ որում, սա բավականին լուրջ խախտում է համարվում, քանի որ տուգանքը կազմում է 500դոլար։ Կարծում եմ, որ Հայաստանում նույնպես պարտադիր պետք է կիրառել այս տուգանքը, քանի որ այլ կերպ հնարավոր չէ մեր համաքաղաքացիներին սովորեցնել հարգել մյուսներին։ Չգիտեմ, թե ինչպիսի պատկեր է մյուս երկրներում, բայց Հայաստանում այն իսկական աղետ է։ Ես աշխատում եմ քաղաքի կենտրոնում գտնվող գրասենյակում։ Շենքում կան տարբեր կազմակերպություններ, կա անվտանգության համակարգ եւ կողմնակի անձիք չեն կարող ներս մտնել։ Բայց, ներողություն եմ խնդրում մանրամասների համար, այնտեղ կարիքներդ հոգում ես միայն ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքում։ Ընդ որում, պետք է մտնելուց առաջ քաջություն հավաքել, իսկ հետո ախտահանիչ գելով մաքրել այդ հատվածները։ Ուղղակի մղձավանջ է։

Պարզվում է, որ մենք մինչեւ այսօր չենք սովորել մեր հետեւից զուգարանի ջուրը քաշել։ Ավելին, եթե հանրային զուգարան է, ուրեմն կարելի է անգամ միզել զուգարանակոնքի շուրջբոլորը, օգտագործված միջադիրներն ու զուգարանի թղթերը թողնել գետնին։ Այնպիսի տպավորություն է, որ քեզ նախորդող մարդիկ շարժվել են «Ինձանից հետո թեկուզ ջրհեղեղ» սկզբունքով։ Մենք ամեն ինչ արել ենք՝ բողոքել ենք, հատուկ հայտարարություններ եւ ցուցումներ գրել զուգարաններում, մի անգամ ես նույնիսկ սկսեցի գոռալ ամբողջ միջանցքում, թե ինչ եմ մտածում զուգարանից օգտվողների մասին։ Անօգուտ է։ Ես խղճում եմ մեր մաքրուհուն։ Մի առավոտ նա անգամ ինձ ասաց. «Այո, ես հավաքարար եմ, բայց չի կարելի այսքան խոզ լինել»։ Չեմ հասկանում, միթե այդքան դժվար է բնական կարիքները  հոգալուց հետո զուգարանի ջուրը քաշել. չէ՞ որ տանը մենք բոլորս էլ առանց որեւէ դժվարությունների անում ենք դա։ Եվ ինչով են մեղավոր մյուսները, ովքեր ստիպված են հանդուրժել իրենցից առաջ զուգարանից օգտված մարդկանց փնթիությունն ու անդաստիարակությունը։

Ընդ որում, խնդիրն առկա է ոչ միայն մեր գրասենյակում. իմ ծանոթներից շատերն են բողոքում այս խնդրից։ Իմ ընկերներից մեկն անգամ այնքան էր զզվել, որ տեսախցիկի մուլյաժ էր դրել։ Բայց դա էլ չի օգնել։ Ուստի, հարկավոր է անցնել տուգանքի մեթոդին եւ տուգանքը պետք է շատ մեծ լինի՝ նվազագույնը 10000 դրամ։ Անհրաժեշտ է նաեւ տուգանել փողոցում աղբ նետելու համար։ Տուգանք՝ ամեն ծխախոտի մնացորդի համար, որը մարդիկ գցում են մայթեզրին։ Միգուցե, այսպես մարդիկ կսկսեն հարգել իրենց եւ շրջակա միջավայրը։ Այլ տարբերակ չեմ տեսնում։

 

 

 

Օֆելյա Վ.


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search