• Երևանում մեկնարկել է «ՌեԱնիմանիա» 18-րդ փառատոնը. ինչպես է մայրաքաղաքը սուզվել անիմացիայի, կոմիքսների և ստեղծագործական բացահայտումների աշխարհ

  Փառատոնը մեկնարկեց ռեժիսոր Սեբաստիան Լոդենբախի «Կարմեն. ընդվզող թռչունը» (Viva Carmen!) ֆրանսիական անիմացիոն երաժշտական դրամայով։ Բացման արարողության առանցքային իրադարձություններից էր հայազգի ֆրանսիացի ռեժիսոր, սցենարիստ և դերասան Սերժ Ավետիքյանին հատուկ մրցանակի հանձնումը՝ անիմացիոն արվեստում ներդրած նշանակալի ավանդի համար։ Փառատոնի շրջանակում հանդիսատեսի դատին կհանձնվեն նրա երեք կարճամետրաժ աշխատանքները՝ «Կյանքի գիծը», «Գեղեցիկ առավոտ» և «Շնային պատմություններ» ֆիլմերը...

• Մարդիկ կան՝ վատ բաներ են մեր հետևից ասում, մարդիկ կան՝ ուրախանում են. Հելոուինը` Հայաստանում

  Հայաստանում Հելոուինը տարեցտարի ավելի նկատելի ներկայություն է ձեռք բերում…

• SpaDuet-ը Երևանում․ երաժշտական ճանապարհորդություն ժողովրդական մեղեդիներից մինչև ջազ և կինոերաժշտություն

  Յուրահատուկ երաժշտական ճանապարհորդություն` ժողովրդական մեղեդիներից մինչև ջազի դասականներ և կինոերաժշտության կախարդական էջեր, Իսպանիայից ժամանած SpaDuet-ի հետ...

• Պլասիդո Դոմինգոն ներկայացրել է կադրեր՝ Երևանում կայանալիք համերգի փորձից

  Այսօր՝ հոկտեմբերի 16-ին, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում տեղի կունենա հայ մեծանուն տենոր, համաշխարհային օպերային արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչ Գեղամ Գրիգորյանի ծննդյան 75-ամյակին նվիրված գալա-համերգը․․․

• Հավակնության և առևտրի խաչմերուկում. Հայացք՝ 2026 թվականի Երևանի նորաձևության շաբաթին

  Չորրորդ Երևանի նորաձևության շաբաթը պատմություն դարձավ՝ իր հետևում թողնելով հարյուրավոր փայլուն կադրեր սոցիալական ցանցերում և նկատելի հետք ինչպես տեղական, այնպես էլ արտասահմանյան մամուլում․․․

• Սյուզան Մարգարյանի արձագանքը Սիրուշոյի պատմությանը, Fashion Week-ն ու Երևանի 2808-ամյակը․ Instagram-ը՝ այս շաբաթ

  Հոկտեմբերի 7-ին կայացավ Վարդուհի Վարդանյանին նվիրված մեծ համերգը, որի ընթացքում գրանցվեցին մի շարք տպավորիչ ու հուզիչ դրվագներ...

• Երևանը, որ այսպես նայում ես, Հռոմից ոչ միայն հին չէ, այլև շատ նոր քաղաք է

  Երևանը միայն քարտեզի վրա նշված քաղաք չէ․ այն հիշողություն է, պատմություն, սեր ու երազանք՝ միավորված մեկ անվան մեջ...

• Արգենտինայի համը Երևանի սրտում. դեսպանատունը ներկայացրեց գինիներ, որոնք արժե փորձել

  Գինին ունի երկրի ինքնությունը առանց խոսքերի փոխանցելու հազվագյուտ ունակություն․․․

NEWS.am STYLE-ը հասկանում է, որ հիմա հասարակության ուշադրությունը կենտրոնացած է երկրում տիրող նախընտրական իրարանցման ուղղությամբ, բայց մի քանի րոպեով ուզում ենք ձեզ շեղել այդ ամենից եւ տեսնել, թե ինչպիսի հուզիչ հոդված ենք գտել NY Times-ում, առավել եւս, որ նյութը նվիրված է մեր ատամհատիկի ավանդույթին:

Բոլորս գիտենք, որ երբ երեխայի առաջին ատամը դուրս է գալիս, տոն ենք կազմակերպում: Հիմա, կարծես, այդ մասին գիտեն նաեւ Ամերիկայում:

Եվ այսպես՝ պարբերականը գրում է. «Հայաստանում երեխաները կարիերայի մասին մտածում են շատ վաղ տարիքում: Atam hatik-ը երեխայի առաջին ատամի դուրս գալը նշելու ավանդույթ է, որը հայտնվում է վաղ տարիքում՝ 4-7 ամսականում:

Փոքրիկին նստեցնում են հատակին, նրա առջեւ տարբեր առարկաներ են դնում, ասենք՝ խոսափող (հաղորդավար կդառնա), ստետոսկոպ (բժիշկ), մկրատ (դերձակ), փող (բանկի աշխատող) եւ այլն: Առաջինն ինչը վերցնի երեխան, կկանխորոշի ապագայում նրա մասնագիտությունը: Իրականում ծնողներն ազատ են այդ առարկաների ընտրության հարցում, նրանք կարող են տարբեր մասնագիտություններ խորհրդանշող բազմաթիվ առարկաներ ընտրել:

«Երեխային հատակին կամ սեղանին են նստեցնում եւ նրա վրա եփած ոլոռ, եգիպտացորեն, լոբի, ցորեն, այլ հատիկավորներ են լցնում: Որպեսզի երեխան չվախենա, կարելի է գլխի վրա սրբիչ կամ տոպրակ պահել,- նշել է ԵՊՀ պրոֆեսոր Յուլյա Անտոնյանը:- Մարդիկ հավատում են, որ առաջին ատամը դուրս գալուց հետո երեխան կարող է կոշտ սնունդ ուտել, այսինքն՝ կարող է նաեւ իր ապագան ընտրել: Բազմաթիվ ծնողներ երեխային շրջապատում են այնպիսի առարկաներով, որոնք իրենք կցանկանային, որ նա ընտրեր: Դեպքեր են եղել, երբ հայրը երեխայից շատ հեռու է դրել գդալը, որպեսզի աղջկան հետ պահի տնային տնտեսուհու դերից: Արարողությունը կապված է ատամի եւ հատիկի ասոցացմամբ, ինչի արդյունքում էլ կոչվում է Ատամհատիկ»:

«Պատմական տարբեր աղբյուրներից պարզ է դառնում, որ 19-րդ դարում երեխայի առջեւ երկու առարկա էին դնում: Ընդ որում՝ արարողությունը կապվում էր ոչ թե երեխայի ապագա մասնագիտության, այլ ապագա երեխայի սեռի հետ. փոքրիկն իրեն ապագա քույր կամ եղբայր էր ընտրում: Եթե նա դանակ էր վերցնում, դա նշանակում էր եղբայր, եթե սանր՝ քույր: Այս կերպ ապագա մասնագիտությունն ընտրելու ավանդույթն ավելի ուշ առաջացել է Խորհրդային Հայաստանում եւ սփյուռքում»,- նշել է մարդաբան Լեւոն Աբրահամյանը:

Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում